Nie zmieniaj świata, zacznij od siebie
Nie ucz się prawdy tylko poznaj ją w sobie
Namaluj portret miłości na gniewie
by nie zostawił śladu na grobie.

Nie męcz umysłu myślami o zdrowiu
Nie bój się śmierci bo cię nie ominie
Pokochaj ludzi bo tylko oni mogą
w chorobie dawać ci leczniczą siłę.

Nie zamieniaj marzeń na oczekiwania
Nie wymagaj od zycia by cię rozpieszczało
Żyj bo jesteś swego życia panem
a ono zawsze jak ty wyglądało.

A gdy sie skończy wola dążenia
do matki kultury i ludzkiego dzieła
wrocimy na łono tej co nas wydała
na świat, synów marnotrawnych.

Tej co błkęitem sklepienia maluje za dnia,
a w nocy rozsiewa kryształki po czarnej płachcie
Tej która kłosy pochylone głaszcze o zachodzie
a pianiem koguta budzi samo Słońce

Gdy zegar naszych czasów zatrzyma sie nagle
Gdy jaskółka ostatnią wiosnę do tańca zaprosi
Wtedy będziesz wiedział do kogo masz wracać
narazie niech ci życie szczęście wciąż przynosi.