niech spadają gwiazdy
cały kosmos niech wchłonie
cokolwiek i gdziekolwiek
już bez różnicy to pewne
i nie pewne już nic

może morze wyschnie
może znów zupę przesolę
morze się rozstąpi
może

nawet dni zgubione już nie takie puste
pełnia każdej nocy każe wyć i bić myślami
więc przelewa się z wanny
i gąbka meduzy chłonie

morze może wzburzone
może ziemia do góry nogami
morze przewraca na głowę
może

co mnie obchodzi przegrane życie
fałszująca orkiestra w tle
nawijam włosy na palec i w letniej sukience
słyszę uderzenia serca
a może dzięcioły ranią drzewa

znów mam trzynaście lat
wszystko i nic
więcej

żadnych złudzeń
grube szkła w okularach
i wyostrzoną dal

możesz kopać leżącą
nic jeszcze nie czuję
bo mam znów siedemnaście lat

mówcie sobie co chcecie
mam słuchawki na uszach
i odchodzę od zmysłów
tanecznym krokiem
w rytm
pa para para pa

gdy mnie nie ma jestem
pa para
para
no
id(e)alna