Kora leżała na podwórku i łypała miodowymi oczami na krążace na błękitnym niebie gołębie - najnowszy nabytek Antoniego. Gołębnik ustawiony w kącie podwórka stanowił jego dumę. Mały warsztacik w pomieszczeniach piwnicy przyciągał go na długie godziny, gdzie rozbierał i składał, składał i rozbierał kupiony za ostatnie grosze motocykl "junak". Zadbał o swoje przyjemności, jednocześnie wciskając rodzinę w dwupokojowe mieszkanie z łazienką na półpiętrze, w centrum miasta. Ulica Kowalska, tuż przy małym parku i niedaleko większego parku miejskiego, cichy zakątek w środku dużego miasta. Całkiem przyjemne miejsce, kolejne w życiu rodziny Grabowskich. Antoni wciąż gorączkowo poszukujący swego miejsca na ziemi, przywiódł Weronikę i dzieci do znów wybranego tylko przez siebie lokum. Wera nie miała siły oponować, zrezygnowana godziła się na wszystko. Wiedziała, że Antoni, niespokojny duch i tak jej nie posłucha. Spakowała po raz kolejny dobytek i tak znaleźli się w nowym miejscu. Dzieci zdążyły podrosnąć przez te kilka biednych lat. Zuzia poszła do szkoły, Nusia rozpoczęła naukę w Gimnazjum, Zygfryd wyjechał na delegację do nadmorskiej miejscowości. Agnieszka z mamą były w domu i zajmowały się zwykłymi sprawami. To znaczy Wera domem i rodziną, Agnieszka lalkami.

Weronika Grabowska jednak nie czuła się dobrze. Krwotoki z nosa, bóle brzucha, ogólna słabość wciąż jej dokuczały. Zazdrość też wysysała z niej siły. Antoni bowiem, uganiał się za kolejnymi sąsiadkami i znajomymi, spragnionymi jego pomocy i towarzystwa. Zniechęcony niedomaganiami żony, częściej niż zwykle ulatniał się z domu, zostawiając chorowitą kobietę samą z problemami, biedą i wychowaniem dzieci.

...cdn.