Bardzo sprawnie i ciekawie. Zwłaszcza pierwsze cztery i od wersu z babolami w nosie, aż do końca przypadły mi do gustu.
Twoje pisanie ma to do siebie, że przyciąga i każe przystanąć nad tekstem, zastanowić się, podumać przez chwilę.

Nie wiem, czy wiersz już jest zamknięty, zakończony, ale w moim odczuciu w środku można by jeszcze coś niecoś doszlifować, ale nie potrafię określić co. Chyba potrzebuję odpoczynku i snu ;-)

.

To jest na swój sposób dobre. Ja doceniam przede wszystkim "samodzielność" tekstu. Tzn., że autor jest w 100% pewien, że pisze to, co faktycznie chce napisać (wiem brzmi enigmatycznie, ale ma sens). Ma konkretną, ciekawą historię do opowiedzenia. Nie ściemnia mi oklepanymi frazesami (co widać ogólnie na potęgę). Osobiście przyczepiłbym się do tej serialowej pary, ale to jest raczej świadome przełamanie tematu. Cóż zapewne mamy odmienne skojarzenia (ja wybrałbym archiwum). Jestem na tak> Subiektywnie.

pozdrawiam