jak scyzoryk jak finka

tak pociąłeś mnie jak tnie się coś miękkiego

moje serce

na przykład moje serce moje cor albo kardia

mój centralny narząd układu krwionośnego

mój narząd zbudowany z tkanki mięśniowej

poprzecznie prążkowanej otoczony osierdziem

tak piszę wiersz o sercu

taki niemodny wiersz nie na te czasy

bo mam taką budowę że mam serce

moje serce jest świątynią

kiedy się urodziłam ważyło dwadzieścia gramów

teraz domaga się by traktowano je z uwagą

w swoim cyklu

nie przewiduje różnicy charakterów

i nie akceptuje zmian życiowych

na zbytnie uniesienia reaguje nerwowo

skurcz rozkurcz jak scyzoryk

jak finka tak mnie pociłeś jak coś miękkiego

co to było? moje serce na przykład moje cor moje kardia

moje chmury moje obłoki przedsionki serca moje koniki polne

myszy w gniazdach i gwiazdy moje komory

moje serce jest świątynią jest mięsiste

skurcz rozkurcz

moje serce posiada wadę której na imię zbytnia czułość

przypuszczam że jest wrodzona choć możliwe

są różne przyczyny tego stanu

to że mnie pociąłeś pokroiłeś jak scyzoryk moje cor albo kardia

wbijając ostrze trzymając za rękojeść z rogu

nie myśl jednak że uczyniło cię to myśliwym

łowcy nie zostawiają krwawiących ofiar

mają ten zew krwi i jeśli tną to tną do końca

tak piszę o sercu wielka sprawa pisać o tym

gdy czuję jak zbiera się w nim krew

i z całej mnie zostaje mi niewiele

czy ktoś was pociął? pokroił? czy roztrwonił?

że już nigdy nie będziecie tak jak wcześniej

moje serce jest świątynią

jest w nim odwieczne upragnienie ciszy