W raju Posejdona - wladyslaw panasiuk
Publicystyka » Eseje » W raju Posejdona
A A A

Wicher szalał rwąc grzywy rozwścieczonym falom. Niebo się złączyło z rozgniewaną wodą. Niebieski nóż ognia ćwiartował noc czarną jakby chciał podzielić ciemność na kawałki. Maszt się wydłużał na błyskawic płótnie i tonął w ciemności jak miecz wytrącony, to znów się podnosił jak ręka zdobywcy, wtapiając się w nocy stargane zasłony. Niebywałe jęki wydawały fale rozbijając głowy o burty stalowe, a echo pioruna rozdwojonym głosem rozpłatało niebo na ogniste strzępy. Rozdarty głos płynął z mosiężnego dzwonu, lecz wicher porywał wszystkie jego dźwięki i wrzucał w głębiny gdzie ciemność i trwoga.

Wzburzone morze ma swoją muzykę, własne kolory i swój wizerunek. Potrafi być łagodne jak owieczka mała i groźne jak pazury głodnego tygrysa.

Ta noc była długa jak droga do raju i pokazała, jaki człowiek mały, nie jedną grozę napotkałem w życiu, nie jedno nieszczęście me oczy widziały. W nocy widać jaśniej, w ciemności jest światło.

Morze jest zawsze pełne uroku, w jego głębinach życie się budzi, maluje obraz swoich tajemnic, ale czasami kiedy się gniewa, jest niedostępne dla wszystkich ludzi. Przez wieki śmiałkom łamało ducha i prostowało ich charaktery. Lecz człowiek lubi trudne wyzwania, czasem się mirzy z przegranym losem. Trzeba nauczyć się morza słuchać, jego hałasu, grzmotu i ciszy, zrozumieć jego wielką potęgę.

 „Łatwiej jest dzisiaj napisać księgę”, niźli zrozumieć najprostsze słowa. Prostota lęku niezrozumiała, choć mieści w sobie tak wiele głębi jak owe morza, co życie dają, karmiąc narody darami swymi. Wszystko jest jednym zamkniętym kołem; lądy i morza, bagna, i stawy. Wszędzie jest życie i śmierć jest wszędzie, na morzu ludzie też umierają, choć woda życiem jest dla człowieka.

 Kapitan Nemo odbił od brzegu, by szukać wiary i zapomnienia, by gniew utopić w zmąconej wodzie. Morze potrafi dać ukojenie, zasklepić rany swoim balsamem i dodać wiary w pełnym wymiarze. Łatwiej zrozumieć na morzu Boga i pojąć wielkość jego skromności i poznać wszystkie cechy u ludzi, kiedy śmierć zajrzy w modre źrenice.

Szukamy szczęścia, które jest blisko, dobrego słowa i zrozumienia. Morze jest lekiem na wszystkie rany, bo gdzie odnajdziesz tajemnic tyle i pytań tyle, co odpowiedzi. Morze jak człowiek rankiem się budzi i też nie zawsze nocą usypia. Często swym gniewem burzy niebiosa i zmywa z brzegów człowieka winy, a później falą odpłynie w dal jako kochanek od swej dziewczyny.

Raj Posejdona wciąż tajemniczy, kołysze łodzie, zatapia smutki. Nie zna początku i nie ma końca, zagłębia myśli, jednoczy ludzi.

Gniew morza wielki i prawa srogie, a człowiek nadal w siebie wpatrzony, płynie po morzu jak listek mały. Płynie w noc ciemną jak wilk osaczony.

Niebieski nóż ognia ćwiartuje noc czarną, rozdarte echo oderwane z dzwonu, milknie porwane przez wiatr oszalały.

 Na dwie połowy przeciął miecz niebiosa, ognista lawa zatoczy się kołem, a biały anioł miecz pochwyci w dłonie i zmierzy się z drugim aniołem.

Walki nie ma końca, krzyżują się miecze, na niebie łuna blaskiem się zapala, trafiony anioł miecz wypuszcza z dłoni…

Łączy się niebo z morzem błyskawicą, rozjaśniając grzywy rozwścieczonych fal, grom sypie się z nieba jak dojrzałe ziarno.

 Pokonany anioł powstaje z obłoku, nieśmiertelnym ruchem otwiera niebiosa i kłania się Bogu siedzącym na tronie. Bóg skinie ręką i wzburzone fale do snu się kładą jak posłuszne dzieci. Wiatr swym balsamem osusza twarz mokrą i cisza łagodzi serca kołatanie.

Człowiek wie, że po burzy następuje cisza i nadal pewny siebie podąża do celu.

Inaczej patrzy na pogodne niebo i na anioła, który drzwi otwiera, a kiedy trwoga zagląda w źrenice, na chwilę umiera… po czym znów się budzi.

Wszyscy jesteśmy zawsze pewni siebie, podobni do innych ludzi. 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
wladyslaw panasiuk · dnia 30.04.2013 12:10 · Czytań: 639 · Średnia ocena: 4,5 · Komentarzy: 2
Komentarze
Krystyna Habrat dnia 03.05.2013 19:08 Ocena: Bardzo dobre
Witam znajomego z innego portalu literackiego, choć ja tutaj nierozpoznawalna, bo pod nickiem z czasu, gdy z wielką tremą i nieśmiałością startowałam właśnie tu.
Pokazujesz nam piórem piękny obraz rozszalałej burzy na morzu. Robisz to obrazowo i dynamicznie, tak, jak potrzeba, i jest to tłem do refleksji nad życiem.
Od razu widać, że morze to twój żywioł i dobrze je znasz.
Ja też lubię morze, uwielbiam Conrada, a dawno temu kapitana Nemo, i chętnie będę czytać twoje teksty.
Hedwig dnia 07.05.2013 13:38 Ocena: Świetne!
Nie jestem wielbicielką morza. Kocham Najpiekniejsze Góry Świata czyli Tatry.
Ale po takim opisie morza - zacznę się zastanawiać czy przypadkiem choc trochę tej miłości nie przelać na królestwo Posejdona.
Ja tez witam znajomego z innego portalu - i pozdrawiam serdecznie.
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Afrodyta
07/08/2022 20:37
Przeczytałam obie części Twojej opowieści i przyznaję, że… »
wolnyduch
07/08/2022 20:19
Piękny, poruszający prawdą życiową wiersz. Dobrego wieczoru… »
wolnyduch
07/08/2022 20:16
Wymowny tekst, w ciekawej formie, smutne jest to, iż to… »
wolnyduch
07/08/2022 20:07
Wiersz msz zawsze aktualny, to prawda, że młody kwiat często… »
Afrodyta
07/08/2022 20:01
Tekst wciąga w swój świat, świat wypełniony jakimś… »
Afrodyta
07/08/2022 19:44
Opowiadanie przeczytałam z przyjemnością, jest w nim… »
Klusek
07/08/2022 09:40
Dziękuję pięknie za miłe słowa :) Nie zamierzam, plan był… »
G.G
06/08/2022 23:05
skroplami Przepraszam za zwłokę z odpowiedzią. Obowiązki… »
wolnyduch
06/08/2022 22:59
Wiersz jak dla mnie trudny do komentowania, intryguje mnie… »
K.i.r.o
06/08/2022 20:47
O lol. Na początku odpuściłem, kiedy zobaczyłem słowo Kurwa.… »
wolnyduch
06/08/2022 20:34
Dla mnie piękny, niezwykle kobiecy wiersz miłosny, który nie… »
wolnyduch
06/08/2022 20:28
Wybacz, leniwie podpiszę się pod komentarzem Zoli111, bowiem… »
wolnyduch
06/08/2022 20:21
Urokliwe to dziczenie, smutne, wymowne i pięknie oddane… »
Jacek Londyn
06/08/2022 20:09
Litości, viktorio12! Oczywiście w opisach… »
wolnyduch
06/08/2022 20:08
Witaj tetu Dziękuję za wnikliwy komentarz, cóż może to i… »
ShoutBox
  • Darcon
  • 14/07/2022 20:17
  • Mało osób ma czas na "betowanie", ale możesz przysłać mi na priv opowiadanie, które skasowałaś. Sprawdzę, zasugeruję i uzasadnię półkę, tylko nie od razu. Dwa w jednym, coś jak szampon. ;)
  • Wiktor Orzel
  • 12/07/2022 08:09
  • Nie czytamy wszystkich komentarzy, bo nie mamy na to czasu. Twój akurat mi się rzucił w oczy, to nic osobistego. ;)
  • ApisTaur
  • 01/07/2022 22:13
  • W sezonie ogórkowym, tłok tylko na plażach ;)
  • Materazzone
  • 28/06/2022 17:24
  • Dawno mnie tu nie było. Strasznie mało tu życia jest :(
Ostatnio widziani
Gości online:0
Najnowszy:Usunięty
Wspierają nas