I.

odsłaniający tajemnice wiodą tragiczny żywot.*
szpicel to szpicel, jeśli nie wywiad, zabija go
własne sumienie, mamrotał pod nosem, wlewając
do gardła kolejny kieliszek wódki.

II.

tato, a czy my jesteśmy teraz bogaci? bo Zosia
wczoraj na podwórku mówiła, że cukierki mają
tylko bogacze albo Niemcy, paplał, pałaszując
z apetytem następną pralinkę.

III.

szpicel to szpicel, jeśli nie wywiad… z każdym
wersem coraz natarczywsze: kłuje, wwierca się
podkornie, by ostatecznie osiągnąć wymowne piętno
na szyi. wschodzi nam w kościach nowa tajemnica.**





*cytat z "Dzienników" Anais Nin
**fragment wiersza nie wymienionego z nazwiska poety, cytowany przez Michela Foucault w zbiorze "Szaleństwo i literatura".