Dłonie moich wersów - musisz być niezwykłym człowiekiem pisząc coś takiego.
Borku czytając taką poezję, mam wrażenie, że czasem nasz świat składa się z dwóch różnych serc - takiego, które widzi i czuje rzeczywistością, realnym światem i takiego, które chciałoby wzbić się ponad...
Taka poezja dotyka najwrażliwszych strun, myśli , sprawia, że coś w nas łamie się i pragnie wyrwać do czegoś niesamowitego.
Mam wrażenie, że tylko muzyka opowiedziałaby coś równie pięknego...
Ukłony Borku
Pozdrawiam ciepło - Kasia

Borku,

dotykasz tematu, w którym tak trudno ustrzec się przed patosem... W dodatku wpadasz w ten koturnowy ton. Wiem, do kogo się odnosisz i jakiej teorii dotyczy wiersz, zatem godzę się z formą, akceptuję. Nawet podziwiam odwagę.

Ale:



- tu potrzebujemy przecinka,

Poza tym - jestem pod wielkim wrażeniem.

Pewnie: można tekstowi zarzucić zagracenie rekwizytami: amonity, melanity, asfodele, anemony - jednak wszystkie one są symboliczne. Każdy jest funkcjonalny, dlatego TAK.

Brawo, Borku. Pozdrawiam,

z.

Ps. Podobna składniowo fraza pojawia się na końcu 2 strofy. Tam też - przecinek. I jeszcze po czuję wszystkie, ... Przegapiłam