wiesz, chciałbym Ci powiedzieć, ale nie mam którędy
M.Świetlicki

otwierał usta, płynęły łódeczki, zabaweczki. nieskończone opowieści:
chodź ze mną do lasu, pokażę ci papierowe ptaki, spadochrony
rozwieszone na szerokość skrzydeł. chcesz pobawić się w miłość?
serce pikujące, jaskółka zaniosła na deszcz.

pamiętam, że padało. noc nie spadła nam na głowy, bo kto by ją widział
w takim ogniu. możesz po mnie przejść, ochronię cię przed każdą
kałużą. ciało otwarte na oścież, narażało na przeciąg. łatwo o gorączkę:
zaraźliwe kocham rozcinało powietrze raz po raz.

nigdy tego nie mówiłam, ale (zgaśnie blask ostatniej zapałki i odejmę
sobie od ust słowo, żebyś ty miał. za chwilę ciemno, ciemny ptak
zamieszka we mnie. kiedy rozłoży skrzydła, gniazdo skurczy się,
rozkurczy na zmianę) wiem, że nie masz dla mnie serca

koloru krwi. zmierzcha, zanosi się na noc. jak wyjść z cienia, świetlisty
krążku? wyję do księżyca, znów pełna wody. z nadmiaru
ulewa się, chlupocze. ironia losu? to przejść w dziurawych butach
tysiąc kilometrów i zobaczyć, że uciekało się od siebie, nie do.