me, mej - to już taka bardzo archaiczna forma zaimka. Oczywiście nie jest zakazana, natomiast niekoniecznie tutaj widzę sens jej użycia, tym bardziej, że nie trzymasz jednaj formy.

W ogóle jest zdecydowanie za dużo zaimków (mojej, mnie, mi, mnie, me, mej, tej, tych, jego, ja itd). Myślę, że sztuką jest umieć nad nimi panować, nie nadużywać. Zresztą one nie stanowią treści, są raczej watą słowną niczego w treść niewnoszącą.

Na minus jeszcze inwersje, czy jak kto woli szyk przestawny. Brzmią sztucznie, nienaturalnie Np.





Nie dodają uroku tekstowi, a raczej widać, że są wymuszone. Pisanie z rymem, jeśli się nie ma wprawnej ręki, nie jest łatwe, to naprawdę sztuka pisać z rymem i rytmem tak, żeby tekst miał naturalny wydźwięk.

Natomiast na plus pomysł/zamysł na tekst. Coś się tli, coś przebija się spośród tego nadmiaru słów Można spróbować nad nim usiąść jeszcze i warsztatowo poprawić.
Myślę też, że warto poczytać poezję rymowaną. Nawet tutaj, na portalu jest kilku naprawdę dobrze piszących z rymem autorów, np Zola111, jarek669, Miladora.

Warto też sięgnąć po klasyków, poobserwować, jak oni radzili sobie z rymowaniem

O tym, że w ogóle warto dużo czytać i prozy i poezji różnego rodzaju, nawet nie wspominam, bo to chyba jest oczywiste.

Pisać, oczywiście też trzeba, bo jakoś swój styl trzeba sobie wyrobić, a jak inaczej, jeśli nie przez próby, wprawki, rozpisanie się?

Źle nie jest, ale dobrze też nie. Jest pomiędzy, ale jeśli się nie poddasz, to możliwe, że niedługo będziemy mieli okazję poczytać dobre teksty w Twoim wydaniu. Życzę zatem cierpliwości, wytrwałości i powodzenia.

Pozdrawiam i do poczytania

Mientowa - z zainteresowaniem przeczytałam, skupiając się najpierw na treści, bo technicznie wiersz do najlepszych nie należy.

- nie powinno być - paraliżującą?

- powtórzenie nie jest potrzebne, wystarczyłoby - Od­pa­la ją jed­nym wyniosłym spoj­rze­niem, jeśli wyniosłe jest w ogóle konieczne

- lepiej brzmi w niej

Nie jestem przeciwnikiem zaimków me i mej itp. Wręcz przeciwnie bardzo je lubię, ale tutaj one nie grają ładnie, "zmiękczają" całość. Masz sporo inwersji - te również lubię - ale nie w nadmiarze.
Utwór można odczytywać dwojako, co mi się osobiście bardzo podoba, przy czym, tak się mojej duszy wydaje, że doskonale wiem, o czym piszesz.
Kapitulacja, nie zawsze oznacza przegraną .

Pozdrawiam serdecznie