Cześć.
Z autopsji wiem, że składaki z niedokończonych wierszy zazwyczaj są takie sobie.
Tutaj też jest tak sobie. Z jednej strony ładny wg mnie wers owady omdlałe na drzewach (plus ładny rym nieba-drzewach, w ogóle rymy są interesująco rozrzucone po tekście, to dodaje melodii: sen-przestrzeń, krzewów-śpiewu etc.), z drugiej strony męczą mnie przerzutnie pierwszy/drugi i piąty/szósty wers.
Tekst skojarzył mi się z wierszem Baczyńskiego "Pioseneczka": I niedługo już - tacy maleńcy,/ na łupinie z orzecha stojąc,/ popłyniemy porom na opak/ jak na przekór wodnym słojom etc. etc.
Jako obrazek - okej, ale trudno mi dopatrzeć się w tym obrazku czegoś więcej, czegoś poza - może tak miało być, obrazek i już, no i okej, dlaczego nie. Tylko dla mnie to trochę za mało.
Puzdro.