NIEZWYKŁY wiersz. końcówka genialna:

<<zmieniają się twarze oprawców i przedmioty w dłoniach
– tyle nowych materii – woskowa tabliczka
wbita klinem pod żebro, serce pchnięte ołowianym zwojem,
gardło poderżnięte welinem i papierem zeszytowym,
czaszka rozbita iPadem>>

Hypatie wciąż umierają co dzień. Nowe narzędzia śmierci w Twoim wierszu kierują myśli czytelnika nie tylko na zgon dosłowny. To narzędzia słowa, które potrafi zabijać równie celnie jak ostrze, szczególnie w dobie anonimowego internetu, iPad bywa bronią skuteczną jak miecz, wiem coś o tym. Przejmująca metafora :"płynę na plecach przez gardło długie niczym tunel" jeszcze mnie bardziej utwierdza w tym dodatkowym kierunku interpretacji. Zazdroszczę, ze to nie mój wiersz.

Cześć wszystkim.

introwerko, "Agorę" od dawna mam w planach, ale jakoś mi ciągle nie po drodze. Fajnie, że się anatomiczny nerw podoba, wciskam teraz takie akcenty we wszystkie teksty i jeszcze długo nie przestanę tego robić.

mede, dziękuję bardzo. Są różne wersje tego, jak Hypatia zginęła, trafiałam w opisach głównie na muszle albo bliżej nieokreślone gliniane skorupy jako narzędzia zbrodni, ale przyjaciółka opowiadała mi o konkretnie o ostrakach, uderzyło mnie to bardzo, później znalazłam potwierdzenie tej wersji w jakimś starożytnym tekście o filozofach (autora ni tytułu nie pomnę, a nie wiem, gdzie posiałam PDF) i ostatecznie postanowiłam, że będzie wiersz.

morfino, nie powiem, kombinowałam z tą końcówką, bo staram się zwracać dużą uwagę na powtarzające się konstrukcje. Ale czego bym nie robiła, wychodziło nie teges i w końcu zostawiłam tak prosto/prostacko, jak jest. Zresztą, np. przymiotniki są ledwie dwa (acz fakt, kumulują się z imiesłowami biernymi), przedtem było więcej.

Dzięki Wam za słówko pod wierszykiem. Puzdro.

Hej.
Jeśli chodzi o przerzutnie, to nie jestem hojna, bo niespecjalnie je lubię i rzadko przychodzą mi do głowy takie, które są warte wklejenia do wiersza. Plus mam wrażenie, że współczesna poezja przesadza z przerzutniami.
Jeśli chodzi o interpunkcję, to nie wiem, jak wygląda modna i nowoczesna interpunkcja, konstruuję zdania i opatruję je znakami przestankowymi na wyczucie, a sympatia do myślników została mi po głębokiej fascynacji Haliną Poświatowską, ona szczodrze sypała myślnikami, zwłaszcza w listach.
Zamiast iPada miał być tablet, ale tablet tak nie brzmi jak iPad, no i jestem fanką konkretów, a iPad to zawsze precyzyjniej niż tablet. A całkiem bez tabletu się nie da, jeśli już wepchnęłam Hypatię do tej pętli czasoprzestrzennej, to chciałam, żeby konsekwentnie przepłynęła przez wszystkie wieki aż do chwili obecnej.

Ogromne dzięki za opinię, puzdro!

Cześć.
Spoko, bywa.
Fajnie, że druga zachwyca.
E tam, raz na ruski rok mi się zdarzy.