Zgadzam się z Emily, że wersyfikacja trochę męczy... i wydaje mi się nie mieć uzasadnienia.

Mimo to sens przemijania został uchwycony, a utwór skłania do nostalgicznych przemyśleń.

Taki ładny tytuł... Szkoda, że wiersz do niego jeszcze nie dorasta, Karen.


Owszem, masz zalążki rytmu, ale z miejsca nasuwa się pytanie, czy to miał być wiersz wolny, czy rymowany.
Bo zalążki rymów też masz.
- za­my­ka­jąc dni let­nie na klucz / nie za­po­mną swych gniazd i dróg -
- de­ko­ru­je wa­zo­ny
a szron skro­ni -

Myślę, że masz trzy wyjścia:
1. dopracować wiersz do formy wolnego, pozbywając się rymów i inwersji oraz zmieniając wersyfikację.
2. zmienić wiersz na rymowany, zostawiając zwrotki, lecz to wymagałoby sporej pracy nad rytmem i rymami.
3. zrobić z niego biały wiersz, czyli taki, gdzie jest rytm wiersza rymowanego, lecz nie ma rymów.
Ja bym się pokusiła o biały wiersz, ale jeżeli nie masz wprawy w utrzymaniu właściwego rytmu, byłoby to dość trudne.
Tak czy owak dobrze byłoby się z nim jeszcze pobawić - chociażby dla wprawy.
Bo z tego pomysłu można wydobyć znacznie więcej.

Miłego