czuję tę glebie i to wystarczy, super ( : Pozdrawiam

Piękne metafory dopełniaczowe. Smacznie podane w towarzystwie celnych epitetów. Wzorowo.

Witam.
Aż mi się usta układają w wiosenny uśmiech do Was kochani. Nie spodziewałam się tak miłego odzewu. Dziękuję.

Hallam - bardzo mi przyjemnie, takie komentarze w zupełności zaspokajają mój głód na opinie

Michale - nie mogło Cię tutaj zabraknąć. Twoje słowa są zawsze dopełnieniem moich wierszy. Rozgryzasz mnie jak soczysty owoc, do pestki, by wydobyć na światło dzienne to co najsłodsze i najdojrzalsze. Pozdrawiam ciepło.

mede_a - dziękuję za przychylność, pozdrawiam.

Bożena_B - poczytam jeszcze, może rzeczywiście jest tam jakiś cień. Moje ukłony za szczerą opinię.

Aha - cieszę się, że mogę znów z Wami być.

A widzisz Dyduch - bystre oko!
Po pierwsze, słowa "kocham" nie użyłam, bo musiałabym nagiąć terminologię, przynajmniej na tym etapie wiedzy, na którym obecnie staram się (z marnym skutkiem) utrzymać. Z tą miłością tak jest... Dla mnie nie ma trudna, szczera, taka czy siaka - jest albo nie. Na dziś dzień, a może na dziś wiersz, do kocham lata świetlne. Za dużo by opowiadać. Musisz zaufać. Dobrze to ujął Michał, tęsknota nakręca wiele działań, może niekoniecznie splecionych z uczuciami, instynkt, potrzeba wicia gniazda, poczucia bezpieczeństwa - a po kilku latach budzisz się z ręką... no, wiadomo gdzie.
Owszem, mogłabym przycisnąć w pewnych miejscach, zgoda - ale tekst jest częścią cyklu, mam na to czas. Swoją drogą obudziłeś niepokój, może , może, może... No nie wiem, zbiorę wszytko w całość i zastanowię się.
Tylko dodam, nie chciałbyś M, oj nie chciał Pozdrawiam i dzięki.

Środek zdecydowanie przeegzaltowany. Wstęp i ostatni wers zaopatrują mnie w treść bez uczucia niedosytu. Można by na tym poprzestać, można by na tym budować. Czy w oparciu o metafory znaków? Nie wiem. Potrafisz ubrać je oryginalniej?

Ładny tytuł, świetna puenta. Niestety, kompletnie odstająca od mdłego, moim zdaniem, środka. Mam na myśli oczywiście formę, nie treść.
Przecinki łomotów serca, cisza brzemienna, kropka westchnienia - no trochę za wysokie tony.

Poza tym masz sporo rymów zew i wewnętrznych, i wiersz aż się prosi, aby być rymowanym, ale ani rytm, ani przypadkowość owych rymów na to nie wskazuje.