Wiolinie,

ano, postanowiłam sobie w tym wierszu lingwistycznie zaszaleć Cieszę się bardzo, że rezultat przypadł Ci do gustu Serdeczności

Klaudyno,

cieszę się bardzo z Twoich odwiedzin, i z faktu, że moje szaradki wzbudzają pozytywne odczucia Pozdrawiam serdecznie znad porannej (sic! kawy

Rzeczywiście, zaszalałaś lingwistycznie we własnym, niepowtarzalnym stylu. Jestem pod wrażeniem

Ale mnie zaskoczyłaś "miraklami", Intro.

Jakoś mi nie leży "nicość", choć wiem, że to gra z nicą. Myślę nad substytutem. Kiedy coś wymyślę, odezwę się

Ale w ogóle - wiersz kapitalny. Nie myśl, że się zawiodłam! Ani na jotę.

z.

Kamyczku,

to szemranie nicości jest raczej kojące, niemniej jestem bardzo wdzięczna za troskę Cieszę się bardzo z Twojego optymistycznego nastawienia, serdeczności


Ajw,

miło mi ogromnie, z tą niepowtarzalnością to raczej przesada, ale tym bardziej cieszę się z takiego odbioru Pozdrawiam serdecznie


Marukjo,

niesamowicie mnie ucieszył Twój tak pozytywny i ciepły odbiór Tak, mirakle to spolszczone miracle Serdeczności


Zolu,

wiesz, że właśnie z nicością miałam moment zawahania - próbowałam wstawiać różne rzeczy, np. pustkę, ale nic nie pasowało - będę wdzięczna, jeśli coś wymyślisz, daj koniecznie znać Cieszę się bardzo, że wiersz Ci się spodobał, serdeczności przedweekendowe


Kresowiaku,

masz rację, też doszłam do wniosku, że szokowanie jest zupełnie zbędne; cieszę się bardzo z Twojego pozytywnego odbioru, a zwłaszcza z zaznaczenia tajemniczości klimatu
Pozdrawiam serdecznie