Jak na flautę, to wyszło Ci coś zupełnie nieflautowatego.
Wręcz przeciwnie: pomysłowo, z fajnymi metaforami (wyraźnie niezwiędłymi) i poczuciem humoru.
Czyli zwykle przekomarzanie się
Bo taką prawdziwą flautę to mam ja. Wyobrażasz sobie - zawsze miałam w głowie gotowy tekst, a tytuł gdzieś w niedostępnych zaświatach. Teraz odwrotnie, tytuł jest i nic, co by do niego pasowało
w słowach próbuję uwić gniazdo i onomatopeje pękają ze śmiechu rozczuliły mnie.
Jeżeli tak wygląda flauta, to życzę Ci jej jak najwięcej

Pozdrawiam

Najprościej byłoby powiedzieć: natchnienie odeszło w siną dal, nazwać to bez ogródek po imieniu, dosłownie, a co tam, temat w końcu ludzki, znany, każdy piszący poczuł jego smętny ciężar...
A u Ciebie lekkie wersy oddają ten stan "bezwenny", fikuśnie i nienachalnie, dając czytaczowi do zrozumienia, że autor cierpi, bo w głowie pusto, a coś by się może skrobnęło.

A i coś na kształt humoru wyczuwam, czyli autor ma dystans do siebie, to bardzo ważne, by braku weny nie traktować śmiertelnie poważnie, ten okres przeminie i znów prężnością artystycznych soków twórca wytryśnie, tworząc nowe dzieła.

I mnie dopada niemoc twórcza, wszystko przebiega u mnie falami, odpływy i przypływy.
Ale nauczyłem się z tym żyć, a nawet czasem pisać pomimo braku weny!

Podobało się

Witaj

Starym zwyczajem pozostawiam na pamiątkę ze strony głównej:

Za oknem jesień powoli budzi zimę i wiatr. Śladem ostatniej metafory więdnie świat, a liściaste epitety usychają na dwa i na trzy. Zatrzymaj się i rozejrzyj, być może zobaczysz tropy dawno zapomnianych metafor lub wersy, ukryte w bezpiecznym puchu. Uśmiechnij się, nie pozwól skonać czy odlecieć. Może zatrzymasz choć kilka z nich, może uwiją gniazdo, jeśli tylko pozwolisz im na to. Wszak długie zimowe wieczory sprzyjają słowom, które chcą się wierszyć, wierszować i wierszowieć. Dasz się namówić?

I zapytuję raz jeszcze, czy dasz się namówić?

Pozdrowienia

Mede-a
Gdzie jesteś? Czy całkiem dopadła Cię flauta, rozłożyła "bezweny" chorobą? Gdzie jesteś Wietrze Wiosenny, czego nie zajrzysz szeleszcząc, żeby to miejsce "zatęchłe" (PP), nastroić życiem z ogrodu?
Bardzo spodobał mi się Twój wiersz Medeo, nie zauważyłem go wcześniej, chociaż pojęcie flauty także użyłem w swoim wierszu "Jeden wiatr".
Tak, dopada nas co rusz "twórcza impotencja" i nic, a nic nie pomaga "viagra" - czytanie cudzych tekstów, a nawet budowanie na ich podstawie nowych. To nie to samo, co własny, wyczarowany, płynący z duszy wiersz, odzwierciedlenie pragnień, uczuć. Wszystko inne, to tylko odpryski, Ersatz, temat zastępczy, zapychacz kosza na śmieci - tak, bo nawet nie są to dla nas pożyteczne śmieci, wynikające z czegoś pożytecznego np.: posiłku.
Także wersja Bożenki jest super.
Wróć Medeo, podzielę się pomysłami, ja męczę się z przekazem.
Pozdrawiam serdecznie - Zbyś