I

ten ktoś - jakby znajomy
znany bardzo ale obcy teraz
on jakby syrena
ściąga moje myśli na skały
niechcący - bym rozbiła głowę

ten ktoś kogo mijam skrzętnie ale
daleko daleko w czasie - wtedy
on taki nieprzyczepny
kołysze się od brzegu do brzegu
nie mogąc znaleźć własnego środka

II

i chciałabym żebyś był teraz
bo stają mi przed oczami obrazy
znowu one - a tak usilnie
staram się być tylko czynnością
- komendą "idź"

nie chcę już widzieć
poprzez pryzmaty utartych ścieżek
i wytartych ust

- ciśnie się by wyrazić:
popatrz tylko na tę syrenę
patrz to idę ja