Wiem, wiem, mój komentarz powiela to, co sama napisałaś, ale chciałem się ustosunkować w tej sprawie

Na każdym portalu są takie pijawki, co nic nie wnoszą po stronie krytycznej, ale za to chętnie odbiorą miłe narcystycznej duszy pochlebstwo.

P,

masz rację. Sam zresztą nazywasz je pijawkami Ale nie o to, nie o to Głównie chodzi mi o to, żeby nie traktować pomocnych korektorów jak złośliwych, niechcianych gości. Bo przecież zdarzają się wobec nich złośliwości. Serdecznie pozdrawiam, dziękuję.

Miladoro,

... już poprawiam. Dzięki, że wpadłaś. Stylistycznie rzeczywiście będzie lepiej

buziaki,

z.

Tekst powstał w dobrym momencie, bo ja też widzę nasilającą się beztroskę autorów, gdy w komentarzach pojawiają się krytyczne głosy dotyczące błędów gramatycznych czy interpunkcji.

Od siebie mogę dodać, że mam straszne wyrzuty sumienia, gdy ktoś zwraca uwagę na moje błędy, ja poprawiam, a następny tekst puszczam z podobnymi "babolami".

To bardzo zawstydzające

Miladoro,



Z tym zjawiskiem też się zetknęłam. Jednak bardziej mnie niepokoi, że tekst naszpikowany błędami komentowali przede mną zacni i zdolni z piszących na PP, i nikt nie zwrócił uwagi autorowi, że są błędy. Jasne: Nie wszyscy mają czas, żeby wskazać błędy, jednak żeby słowem nie wspomnieć: Popraw tekst...?

Aleo,

dzięki za komentarz. Bywa i tak, jednak nie sądzę, żebyś popełniała te same błędy celowo. Zdarza się. Mnie także.

Heisenbergu,



Dzięki, buziaki,

z.

zajacanko,



jaja sobie robisz. Ale buziaki,

z.

Na jednym z portali na określenie aspołecznych zachowań pisarskich pojawił się termin geniuszoza.

Nalko,

trudno tutaj kogokolwiek wychowywać. Nie damy rady. Nie wierzę także, że jednym felietonem zmienimy rzeczywistość, maniery ignorantów. Ale trzeba próbować. Choćby to śmieszyło cyników.

P,

ładne określenie. Podoba mi się.

Intro,

ale jeśli czytelnik stwierdza, że mu "coś uwiera", mądrze argumentuje, rozważasz, czy przypadkiem nie ma racji. Znam Cię i wiem, że zawsze odnosisz się do komentarza. Nie chcę i nie mogę wskazać przykładów, bo w ten sposób naruszyłabym nie tylko netykietę, ale i pogrzebała intencje powyższego felietonu. Poza tym - przecież ja nie o tym

buziaki,

z.

Pozwólcie, że wsadzę swoje parę groszy z punktu widzenia debiutanta (starego). Próbowałam publikować na innym portalu. Efekt: dwa niekonstruktywne komentarze i max ocena. Potem stałam się "niewidzialna". Przyszłam tutaj, bo doszłam do wniosku, że oddam te max oceny za jeden komentarz Miladory. Nie chcę być "niewidzialna". Po prostu. Więc dziękuję Ci, Milu., że mnie zauważyłaś

Rozumiałam Cię od początku, lecz musiałam się trochę wywnętrzyć. Dawno nic długiego nie napisałam, więc miałam nadmiar słów w środku i się właśnie wylały

Walka z wiatrakami. Ktoś też o tym napisał 400 lat temu. I nie był to luty.

Zgadzam się z przedmówcami i z powższszym tekstem. Mądre słowa które powinniśmy zapamiętać. To MY tworzymy portal i my odpowiadamy za jego jakość. Krytyka powinna nas mobilizować do większej pracy

Pozdrawiam

Apollo 1,

dzięki za głoś w dyskusji. Serdecznie pozdrawiam, wysyłam zaraz post na pw

Blaszko,



czy wobec tego powinny publikować teksty w miejscu, gdzie z założenia istnieje krytyka, a korektę tekstu powinno się przyjmować z dobrodziejstwem inwentarza? Przecież większość na nas publikuje na prywatnych blogach, gdzie można zaprogramować blokadę komentarzy.



Nie ma tu mowy o jakimś negatywnym nastawieniu (do kogokolwiek zresztą). Wręcz odwrotnie - proszę o pozytywne nastawienie do konstruktywnych komentarzy. Felieton opisuje zjawisko, i tyle. A że wzbudził żywą dyskusję, znaczy, że temat jest ważki. Rodzą się z tej okazji "tematy przyległe", jak Twój głos. Nie pisałam w felietonie o przyczynach i psychologicznych uwarunkowaniach chowania głowy w piasek. Stwierdziłam, że każdemu tekstowi przydaje się korekta. Bardzo dziękuję, że zwracasz uwagę na drugi istotny problem. Serdeczności,

z.

Za wyłapywanie błędów powinniśmy być wdzięczni. Każdemu mogą się zdarzyć, chociażby przez nieuwagę. Zwracanie uwagi na szczegóły świadczy o czytaniu ze zrozumieniem, analizowaniem tekstu, refleksją i pozytywnym nastawieniu do autora a nie złośliwości. Jestem za.

Wielokrotnie korzystałam z podpowiedzi mądrzejszych ode mnie w kwestii interpunkcji i cieszę się niezmiernie, że takie osoby na portalu są i jeszcze, że wciąż chce się im chcieć

Jestem dyslektykiem. Choćby chciał, nie jestem w stanie znaleźć żadnego błędu. Jestem po prostu na nie ślepy. Pomimo tego, że korzystam z najróżniejszych programów korektorskich, pod moimi tekstami i tak jest całą litanią poprawek. Nie mam nic przeciwko temu.

Jednak czasami niektórym korektorom przydałaby się albo nauka savoir - vivru, albo porządna edukacja. Jak czytam niektóre teksty to mam chęć tylko rzucić tabletem w kąt. To też trzeba brać pod uwagę. Szczególnie że niektórym korektorom bardzo często dysleksja, myli się z impotencją intelektualną.

W takim razie Hans Chrystian Andersen o pisarstwie dziś mógłby zapomnieć. On też był dyslektykiem. Bez komentarza.

Ps: polecam książkę "Portrety nie tylko osób sławnych z dysleksją", Marty Bogdanowicz.

Papierowych dyslektyków w Polsce nie brakuje. W Wielkiej Brytanii jest ich 12 razy mniej niż u nas. Po za tym dysleksja jest zabużeniem genetycznym uniemożliwiającym właściwą interpretację znaków graficznych. Skoro potrafisz oszukać swój własny mózg to gratuluję. Ja nie stety, aż tak dobry nie jestem.

Ps: dziękuję za poprawienie błędu. Już poprawiam.

A no widzisz, więc moja dysleksja jest gorsza od Twojej, papierowa...
Gdybym nie był redaktorem, to pewnie już ostre słowa by tu poleciały, ale tak, to kończę dyskusję.

Okej, przesadziłem z ironią, albo emotki z przymruzonym okiem zabrakło.
Zastanawia mnie, za kogo się uważasz, by mówić człowiekowi, którego w życiu nie widziałeś na oczy i o którym nie masz pojęcia, że ma dysleksję albo jej nie ma. Ale komentarze to miejsce na dyskusję o tekście, a nie o innych tematach, więc jeśli chcesz mi coś jeszcze wytłumaczyć tudzież udowodnić wyższość Twojej dysleksji nad moją, zapraszam na PW.

- ta dyskusja nasuwa mi na myśl pewien rysunek Mleczki chyba ...
- ona płacze, a on stoi nad nią i mówi: "twoja depresja, przy mojej depresji jest po prostu śmieszna" ...

- więc panowie - wasza dysleksja, przy mojej - phiii ))


- a tak a propos jeszcze ...

- dysleksja, to problemy z poprawnym czytaniem ...

- jak ktoś robi błędy pisząc, to mowa może być o dysgrafii ...

- ale na moje oko - to po prostu usprawiedliwienie dla śmierdzących leni i nieuków ...

- z tych, którzy chełpią się swoją dysleksją/dysgrafią ma ją naprawdę co najwyżej 5% ... reszta, to cwaniacy, którzy w ten sposób wyłudzili łagodniejsze traktowanie w szkole ... AMEN

- zgadzam się, z tym, że: "INTELIGENTNYCH" i "NIEZŁE" ... ))

Niestety - szanse na to, że jesteś prawdziwym dyslektykiem są jak 1 do 19 - zgodnie z przeprowadzoną przeze mnie wcześniej kalkulacją ))

- tak więc - pozostaje Ci 5% na samozadowolenie ... albo 95% na wytężoną pracę i starania, żeby pisać poprawnie ))

- ale wybór należy do Ciebie ))

Na tym portalu otworzyliście mi oczy na wiele spraw, które dotychczas wydawały mi się mało istotne- na przykład graficzna forma tekstu. Bardzo za to dziękuję! Nie wiedziałem także, że mam problemy z interpunkcją. I za to bardzo dziękuję, ponieważ czuję , że udało mi się coś pod tym względem poprawić, choć nadal idealnie nie jest.
Niestety, nie posiadam poczucia humoru, co bardzo mnie boli.

Pani Zolu!

Bardzo chciałbym się dowiedzieć,, czy czytała Pani któryś z moich utworów przyrodniczych.

Droga Zolu, przeczytałam co do słowa i zgadzam się całkowicie. (chociaż jestem tu dopiero od kilku dni i ciągle raczej tylko czytam, niż komentuję.) Ja mam to do siebie, że przeczytam kilkanaście razy własny tekst, pozwolę mu poleżeć kilka dni i znów do niego wracam, gdyż łatwiej wyłapać błędy w późniejszym czasie. Sądzę, że pisanie to nie wyścigi, więc pozwólmy sobie zwolnić i sprawdzajmy siebie na spokojnie, przy dobrej herbacie. Owszem, czasami z szybkości coś się pominie, to fakt, ale jeśli ktoś jest tak miły i poświęca swój czas, aby przeczytać coś naszego, wspaniale byłoby okazać swoją wdzięczność po przez korektę. To tylko moje skromne zdanie, ale sądzę, że należy zwracać uwagę na takie rzeczy.
Pozdrawiam cieplutko!
SzaraN

Podczas pracy w supermarkecie Tomasz zwrócił się do swojego najlepszego przyjaciela:
– Jestem taki nieszczęśliwy, mam ochotę wziąść żyletkę i podciąć sobie żyły…
– Nie mówi się „wziąść” tylko „wziąć” – sprostował machinalnie przyjaciel, nie przerywając układania artykułów na sklepowych półkach.
Wróciwszy do domu Tomasz powiesił się. W liście pożegnalnym napisał: „Zrozumiałem że nikt mnie nie rozumie i nikogo nie obchodzi, co mam do powiedzenia.”
Czytająca list rodzina pomyślała: Co on sobie myślał! Brakuje przecinka, przed „że”.
[KONIEC]
//////
Mistrz Mozart miewał chwile niesamowitego natchnienia. W niezwykłym pośpiechu, drżącą ręką, zapisał piórem całe trzy arkusze. Zaraz też, chcąc jak najszybciej podzielić się swym nowym odkryciem, pokazał swe dzieło sąsiadowi:
– Spójrz, spójrz! I jak?
Mężczyzna przyjrzał się wnikliwie. Po chwili odrzekł:
– Tutaj jest błąd.
– Co!? Gdzie!? - zafrasował się maestro.
– Ta nuta jest źle narysowana, jakby przerywaną linią… – wyjaśnił sąsiad.
– Melodia! Pytałem o melodię! - oburzył się Mozart. – Gdy patrzysz na zapis nutowy, zamiast widzieć nuty, powinieneś słyszeć dźwięki!
– Znam się tylko odrobinę na notacji… – usprawiedliwił się mężczyzna.
– To wiele wyjaśnia! – wyrwał mu partyturę z rąk.
[KONIEC]
//////
Komentarze odnośnie, strony gramatycznej i ortograficznej, tekstu, są z pewnością bardzo przydatne i mile widziane. Trzeba jednak pamiętać, że autora zwykle interesuje to jak czytelnicy zareagują na sens jego dzieła. Ciekawi go przede wszystkim, co ludzie pomyślą o treści – nie formie.

Sensem pisania nie jest po prawość gramatyczna. Zadaniem literatury nie jest zgodność ortograficzna. Nikt nie pisze po to by jego dzieło było poprawne gramatycznie i ortograficznie. Zadaniem powieści nie jest zachwycić czytelnika poprawnością orografii i zgodnością z wszystkimi zasadami gramatyki.

Jestem przekonany, że można byłoby napisać doskonałą powieść, nie znając ani jednej zasady gramatycznej i w każdej literze robiąc po dwa błędy orograficzne. (Co zaś z dzieła poprawnego, lecz nic niewnoszącego?)

„Aby być komunikatywnym w piśmie należy przestrzegać zasad pisowni i zasad gramatyki. Od tego nie ma odstępstw." – Cóż to zwyczajnie nie jest (niestety?) prawda. Zdecydowana większość ignoruje błędy ortograficzne i interpunkcyjne podczas czytania. By przeciętnej osobie one przeszkadzały muszą być już naprawdę strasznie rażące.

Większość ludzi ich nie dostrzega – jak zatem mają im one przeszkadzać? Wyraz „komentarz” napisany przez „ż” nie jest mniej czytelny, niż zapisany przez „rz” (dalej rozumiemy, o co chodzi). Przecinki zaś powszechnie zupełnie zwykle ignoruje się podczas lektury.

Prowadzono nawet na ten temat badania (niestety nie pamiętam gdzie). Podczas eksperymentów, zauważono, że kluczowa dla czytelności, jest pierwsza i ostatnia litera danego wyrazu. Reszta znaków może być losowo przemieszczona, bez szkody dla zrozumiałości.

Zdanie:
„Maichł pszoedł osnitato do sklpeu, jeadnk nie znazalł nic do kunpa.”,
jest przy normalnym czytaniu równie zrozumiałe jak poprawne:
„Michał poszedł ostatnio do sklepu, jednak nie znalazł nic do kupna.”.

Jeśli usilnie nie staramy się znaleźć błędów, nie widzimy ich, a więc i nam nie przeszkadzają.

Kto zresztą uczył się szybkiego czytania [żeby nie było: jestem przeciwko szybkiemu czytaniu!] wie, że służą do tego czasem takie plansze, w którym wiele liter jest wytartych – jakby ktoś kartkę skropił obficie białym tuszem. Po krótkim treningu, można taki wybrakowany tekst czytać ze zrozumieniem równym normalnemu – bez straty na szybkości. Mózg ludzki jest wstanie „w locie” domyśleć się brakujących sylab, liter, a nawet całych wyrazów, z samego kontekstu. Nie jest, więc z pewnością tak, że literówki przeszkadzają w komunikatywności.


„Pisze się dla czytelników, a ich wymagania powinny być wyznacznikiem, nie predyspozycje piszącego." Zgoda. Lecz większość czytelników, zupełnie nie wymaga poprawności gramatycznej i ortograficznej. Większość nie zwraca na te rzeczy żadnej uwagi. Zgadzam się z tym, że należy się starać by dzieło było jak najbardziej poprawne. Robi się to jednak, nie dla większości czytelników, lecz dla tych nielicznych... którym to przeszkadza. Dla nich warto zadbać o ortografię i interpunkcję. Dla nich warto poprawiać wszystkie błędy (które wykażą).

Trzeba mieć jednak świadomość, że ludzie tacy stanowią raczej margines niż normę. Może i margines mądrzejszy i inteligentniejszy – lecz jednak margines. Niechlujstwo jest rzecz jasna naganne. Potrzeba jednak też wyrozumiałości dla ogółu. W tym dla tych, którzy, mimo używania edytorów tekstu i usilnych starań, dalej sadzą byki za bykiem.

Twój tekst Zolu był oczywiście, o czym innym: o niechęci autorów do poprawienia wykazanych im błędów, a nawet skomentowania czyjegoś komentarza i docenienia włożonej pracy. Piszesz „bywa, że komentarz (...) pozostaje bez odzewu”, nic dziwnego, że – jak widać wyżej – wielu to denerwuje. Wszystko z pewnością słuszne.

Czasami jednak brak reakcji, nie musi oznaczać złej woli i głupoty autora. Może to tylko skrajny przypadek, ale… ja na przykład nie posiadam dostępu do Internetu. Cóż, będę starał się odpowiadać na wszystkie komentarze (jeśli tylko jakieś będą) i poprawiać błędy, jednak możliwości mam raczej ograniczone (kawiarenki)… i może to trochę potrwać.

///
Ogólnie, część komentarzy (pod tym tekstem) lekko mnie zirytowała (wybaczcie, że do nich nawiązuję), pycha i lenistwo to rzeczy złe, lecz: cóż to za bóg orografii i interpunkcji, którego tak wielbicie? Należy przykładać miarę uwagi, stosownie do wagi sprawy. Jeśli ktoś ma czas na naukę ortografii i interpunkcji, niech lepiej przeczyta (raz jeszcze) Biblię i stanie się wpierw lepszym człowiekiem, a może zbawi swą duszę.

Świat jest pełen zła. Zła tak olbrzymiego i szalonego, że wprost nie można żyć na świecie. W porównaniu z nim, jakiś brak przecinka, błąd ortograficzny, czy też nawet niechęć poprawienia takiego błędu, wydaje się rzeczą tak niesamowicie błahą… Jak to mówią: Wszystko to nic wobec wieczności.

Nie sądzę, by brakowało na świecie książek poprawnie napisanych. W księgarniach i bibliotekach przelewa się od literatury. Nie brakuje dzieł poprawnych – brakuje dobrych. Cóż z poprawności językowej i znajomości zasad pisowni, kiedy 99% książek, których zacznę czytać, chwilę później mam ochotę cisnąć o ścianę?

Mam nadzieje, że nie zdołował cie poziom mojego komentarza. Uch… Chyba odezwałem się trochę zbyt bezczelnie. Jeśli sprawiłem ci przykrość: bardzo przepraszam.

Zolu, cieszę się, że tu trafiłam
Za korektę, mądrą i przyjazną krytykę zawsze powinniśmy być wdzięczni, ale niestety nie wszyscy są i nie wszyscy jej potrzebują. Przekonałam się o tym nieraz dość boleśnie. Ja chcę uwag
Bez sugestii osób lepiej piszących, czytania i ciągłej nauki nie zajdziemy daleko, chyba, ze mamy niebywały talent.
Pozdrawiam