Skurkowana Milu, czy jest temat, na który nie dasz rady napisać wiersza? Może rzucimy Ci jakieś wyzwanie?
Zawsze, gdy zaglądam do Twojego wiersza, to mam jakąś taką perfidną ochotę znaleźć źdźbło. Swoje belki widzę, więc czuję się usprawiedliwiona
Czy w ostatniej zwrotce musi być dwa razy "choć"? A gdyby dać: "choć to nie taniec bo nogi niosą już ledwo ledwo", co?
Pamiętaj, że to tylko sugestia. Decyzja zawsze należy do autora

Pozdrawiam twórczynię moich poetyckich kompleksów

Milu,

Bardzo, bardzo dziękuję za tak piękny tekst! Odnosząc się do dedykacji: opatrznie, nieopacznie - wiedziałam przecież, j a k smakowite będą kurki marynowane w bani Twoją ręką!

Podziękowania i wielkie buziaki

...no i mamy dynię czyli banię. Zbyt dużo tej bani Ci się rymnęło, zatem do bani. Mnie nie pociągnął, a do Tuwima czy Asnyka.

Pustoszy piękno ostatniej strofy

Pozdrawiam.

...inne czasy Droga P, już nie pierzemy w czystej rzece

Dla mnie genialna villa.

Serdeczności, Milu.

Uśmiałam się, bo kiedyś sama wypomniałam Mili, że ma za dużo powtórzeń w wierszu. A to właśnie była villanella To był mój pierwszy raz, kiedy zobaczyłam takie cudo Ale młoda wtedy byłam i głupiutka. Teraz jestem starsza

Dobra, ale do rzeczy: Które powtórzenia są niesystemowe w tym wierszu? Pytam, bo wciąż się uczę, o czym świadczy to, co napisałam trzy zdania temu

Dzięki, nauki nigdy za wiele

Mimo to jednak uważam, że skoro wers pierwszy i trzeci w villi mają się powtarzać, stanowić niejako kręgosłup wiersza, to słowa w nich tkwiące będą repetować w kolejnych zwrotkach.

Zgadzam się jednak, że występowanie tych konkretnych wyrazów powinno się ograniczać tylko do wersów 1, 3, 6, 9, 12, 15, 18 i 19. W pozostałych należy ich unikać.

Czy o to Ci chodzi?

O, jak fajnie, że się taka dyskusja wywiązała.


To powtórzenie celowe, Agnesko.
Nie może być "bo nogi niosą", gdyż pomijając wtręt "choć to nie taniec", wers brzmiałby bez sensu - "zmusza do tańca bo nogi niosą już ledwo ledwo".


To nie ja tym razem - to Introwerka.


Dobrze, że w bani, a nie do bani, Gwiazdko.
A co do "opatrznie, nieopacznie", to na wszelki wypadek podaję link, bo często mylone są te dwa słowa: http://www.jezykowedylematy.pl/2013/.../opacznie-nieopatrznie-i-opatrznie/


W pierwszej chwili przeczytałam "tumiwisistowskie", Pe.


Do bani potrafi być wszystko, Starysto - chociaż akurat villanellowskie powtórzenia chyba jednak nie mieszczą się w tej kategorii.
A powtórzenie "choć" jest celowe.


Z pewnością nie, Lil - to tylko przekorna zabawa.


Rzeczywiście - jedno "marzyć" powinnam wymienić na "wierzyć". Natomiast "ledwo ledwo" też jest celowe. Nie da się w villanelli, gdzie z samej formy wynika pewien rygor powtarzalności, uniknąć podobnych czy tych samych słów.
Zresztą villanelle są tak specyficzne, że doskonale rozumiem, iż nie wszystkim mogą się podobać. Za to stanowią, co zawsze powtarzam, dobre ćwiczenie warsztatu.

Dziękuję serdecznie wszystkim komentującym, że zechcieli pobawić się ze mną w skurkowańca, a Gwiazdce za inspirację do tej zabawy.

Miłego

Aha - villanelle bywają mocne i słabe - mocne, gdy wersy powtarzalne zamieszcza się w niezmienionej formie, słabe - gdy są one modyfikowane.

Starysto, obrazić? Ja?! Boże broń!
Lubię villanelle. Sama ich kilka popełniłam, choć każdej mile do villi Mili
Dumna jestem, że wiem, o istnieniu takich wierszy. Jakiś czas temu nie miałam pojęcia, więc czasem mogę się zapędzić i podejrzewać, że ktoś może też nie wiedzieć
Nie chciałam nikogo obrazić. Przypomniałam sobie tylko siebie sprzed dwóch lat.

Na 100% chęci obrazy w moim komentarzu nie było ani okruszyny

Hej Super Widzieć Cię znowu w poezji . Zabawny lekki tekst który rozbawił mnie w ten mglisty, istnie popielcowy dzień. Wiersz czyta się przyjemnie. Życie płata nam różne figle. Powtórzenia mi nie przeszkadzają są one na miejscu

Pozdrawiam

Miladoro,

przyznam, że czekałam na tę villanellę, warto było. Jest piękna, zabawna i taka - "z górniejszej półki". Serdeczności, jak zawsze w takich sytuacjach - zazdraszczam

z.

nie wiem czemu robić w balona mi się zaświeciło. wiesz, przy Tobie to strach się odezwać - zaraz to wiersz zamieniasz. ale to i może dobrze, oznacza to, że czerpiesz z nas natchnienie villanella - jak dla mnie fajna buziaki. to może o balonie? żartuję

W pełni zgadzam się z Lilah. Zgrabnie i fajnie się czyta
Dawno Cię nie czytałam i miło znów wrócić do Twoich wierszy.
Pozdrawiam

Mam nadzieję, że uda mi się już nie znikać. Pomału wracam również do pisania i cieszę się, że znów będę mogła rozwijać się - zwłaszcza pod Twoim i Zoli czujnym okiem. Pozdrawiam

To dobrze, Ratty.


Ano bawię, Ajw - bo to wdzięczne tworzywo, o czym wiesz sama.
Dziękuję pięknie.

Serdeczności

bardzo mi się podoba, lekko i subtelnie. Sposób w jaki bawisz się słowem i znaczeniami wciąż mnie zaskakuje, szczególnie , że robisz to tak eterycznie. Pozdrawiam serdecznie ( :

O kurka! Że tak powiem, za przeproszeniem W kolejnym wierszu Milu, udowadniasz nie tylko swój talent i lekkość w pisaniu wierszy na każdy temat, ale również wyjątkowe poczucie humoru
Życie bywa przewrotne, ale dobrze jest od czasu do czasu spojrzeć na nie z dystansem, Twój wiersz na pewno może w tym pomóc.

Pozdrawiam serdecznie!

żeby się nie dać skurkowanemu
co nas ogrywa jak zdartą płytę
trzeba po prostu nie wiedzieć czemu
być najzwyklejszym skurczybykiem

Ot, taka moja dygresja Miluś.
Pozdrowienia dla Ciebie i wawelskiego smoga.

To tytuł zadecydował, że otworzyłam akurat to Twoje dzieło. Mój komentarz będzie opinią człowieka zupełnie zielonego w temacie wierszy, bo to proza, a nie poezja jest ''moim konikiem''. Jednak przeczytałam Twoją skurkonellę i mimo tego, że generalnie wiersze do mnie nie przemawiają, to ten mi się naprawdę spodobał. Bardzo podoba mi się ta lekkość formy w połączeniu z bardzo życiowym przekazem, a z całości czuć dystans do życia i psot, które wyprawia z nim los - tak ja to odebrałam, jako totalny żółtodziób.

Dziękuję pięknie - Sithori i Sloveńko - za odkopanie wierszyka.
I za to, że obie uznałyście go za "lekki".
Co do powtórzeń - to villanella - forma sięgająca XVI w, o dwóch jedynie rymach "a" i "b", lecz bardzo rygorystycznym układzie wersów, gdyż pierwszy i trzeci wers pierwszej zwrotki musi powtarzać się w następnych i to na przemian, by w ostatniej, czterowersowej, wspólnie zakończyć wiersz. Stąd też tytuł "skurko" i "nella" jako część villa-nelli.
Co do tematu - faktycznie jest to zabawa słowna z przymrużeniem oka.

Miło mi, Dziewczyny, że wpadłyście pobawić się ze mną.
Spokojnego wieczoru.

Ponownie pięknie dziękuję.
Miłego dnia również dla Ciebie, Wiosenko.