Otko,

dawno Cię nie czytałam, więc z przyjemnością. Mam wrażenie, że przyda się kilka przecinków:








Tak czy owak - wiersz bardzo mi się podoba. Refleksje, jak monolog wewnętrzny, nibyrozmowa - a w dodatku paravillanella

Brawo, buziaki,

z.

Paravillanella - hmm... czyli taka na pół gwizdka.
Ale skoro już tak daleko doszłaś, to nie lepiej byłoby dojść aż do końca?
Bo do klasycznej brakuje Ci tylko dwóch rymów, wyrównania dwóch wersów, w których jest mniejsza liczba sylab, no i lekkiego dopracowania średniówki.
Podoba mi się temat, ale forma jest niedopieczonym ciastem, więc mi nie smakuje.



W tych wersach masz 12 zgłosek, a nie 13.
Wyrównanie jest proste:
- jest funkcją zadania, a szczęścia (nie można kupić itd.)
- albo też gdzie indziej zamieszkam,



W tych natomiast wersach nie ma konsekwencji rymów "b".
- ulic/zagubić/przytulić/mówić -
Gdybym chciała napisać paravillanellę, zrezygnowałabym w ogóle z rymów "b", dając każdy wyraz inny. Ale raz rymy, a raz nie - to trochę bez sensu.



Co do średniówki - masz częściowo 7/6, chociaż przenosisz znaczenia poza podział, a częściowo "jak leci". Tutaj też brakuje świadomego działania.
Dlatego wiersz wydaje się po prostu niedopracowany.

Weź go, Otka, jeszcze na warsztat, bo szkoda tematu.

Miłego