Cudownie napisane, mede_o!
Na pewno urodzi się w czepku

Podzielam Twoją radość i pozdrawiam serdecznie

Wnuki kocha się najbardziej! Cudny, bo o cudzie poczęcia, wzruszający, piękny wiersz. Ukołysał mnie jak fale uczuć babcierzyńskich. Bardzo się cieszę, ze wróciłaś do pisania. Warto było czekać.

Cudna jest niewiedza dziecięcia otym, że życie to podróż mydlanej bańki przez cierniowy las. Tylko troskla i miłość pozwala unikać kolców.
Gratuluję przyszła babciu ( ja już mam wnuki
Ładnie napisane.:-)

Dziękuję Apisie i Kamyczku. Cieszę się, że się podobało.

Dzięki, clockworkluisie. Akurat ostatni wers zupełnie świadomy i "w celu...". Starałam się tak wiersz prowadzić, by właśnie "przyszły wnuku" było zaskoczeniem i puentą, bo prawie do końca czytelnik mógł odczytywać wiersz jako wyznanie wiary-niewiary, rozmowy o Bogu, bo do takiej konluzji prowadziły tropy.

Ja akurat nie lubię komentarza: "szerokie pole interpretacyjne". Często jest to nic nie wart zwrot, pod którym zazwyczaj kryje się "do diaska, nic nie rozumiem".

Ale serdecznie dziekuję za zatrzymanie i próbę udoskonalenia wiersza. Pozdrawiam.

Rozumiem, o co Ci chodzi. Ale mam inny pogląd w sprawie Serdeczności.

Gościć Ciebie, Al, pod wierszem - to zawsze niesamowity zaszczyt. Dziękuję.