Świetne bardzo obrazowo i też zgrabnie metafortycznie. Podoba mi się Troche dużo masz "w" w pierwszej części, ale nie razi to tak mocno, chyba lepiej nie kombinowac i nie psuć tekst o burzliwej relacji, niezgodnych charakterach z nutą, a moze i dwiema nutami erotyzmu całość ładnie się klei. Łączysz zdaje mi sie trochę skrajność, napiętą sytuację łagodzisz miłymi widokami na naturę - nieprzewidywalną jak zachowania osoby do ktorej zwraca się podmiot. Mimo to, wiele jest mu w stanie wybaczyć. Pomyślałam o klimacie umiarkowanym zamiast unormowanym, ale po chwili namysłu jednak nie pasuje
Buziaki

Podoba mi się, Faith, jednak nie lubię takiej relacji, zwrotu z apelem, do "ty".
Zawsze mi się to kojarzy ze zbytnią dosłownością, kiedy zatraca się uniwersalny przekaz, wypowiedź czyni się nadto hermetycznym, osobistym zwrotem do adresata. A tu jest piękna treść uniwersalna. Niewielka zmiana uczyniłaby z tego wiersza coś więcej, niż list do ukochanego:

w okolicy zwrotnika skorpiona panuje noc polarna,
huczy ciszą w małżowinie.

w oczach mam deszczowy las,
głęboki i wilgotny.
pustynny piach zatyka aortę.

wciąż za mało we mnie czasu, by ci dorównać.

między piersiami atlantyk przeżywa kolejny sztorm.
dopływanie do portu, zanim roztrzaska się o skały -
wspólnie można unormować klimat.

Niby niewielkie zmiany, a jednak. I jeszcze pozbyłabym się zbędnej inwersji, co proponuję tu:

w oczach mam deszczowy las,


Ale rozumiem ten przekaz. Bardzo wiem, o czym mówisz.

Pozdrawiam,

z.