Mnie również się podoba. Bardzo liryczny, klimatyczny wiersz, który jednak będę czytać bez tego wersu

jest nieco zbyt dosadny, zbyt wprost.

Faith - są wiersze, których nie ma co komentować, tylko należy się w nie zanurzyć i trwać w nich, delektować się chwilą, tak właśnie jest z Twoim.

Pozdrawiam

Introwerko, cieszy mnie, że dałaś się zanurzyć razem ze mną

Opheliac, czytaj jak chcesz, lubię dowolność w odbiorze Fragment jednak zostawię, bo mi pasuje do całości.

Mirku, miło że wpadłeś, mam nadzieję, że to będą udane poszukiwania

Aleksandrze, miło Cię widzieć u siebie. Zwróciłeś uwagę na powtórzenia, które mi umknęły, czujny jesteś, tym bardziej się cieszę. Poważnie muszę się zastanowić nad tym, co napisałeś... Szczególnie nad kiedy, może rzeczywiście wyrzucę. Ale policzki zostawię. Nie zrobiłam tego celowo, ale teraz zauważyłam, że są na początku i końcu, więc można to traktować jako swego rodzaju klamrę.

Ananke, cieszę się, że wpadłaś. Co do fizyczności, to ona również jest delikatna, nasze ciała to tylko delikatna powłoczka, którą bardzo łatwo zniszczyć. Ładnie to opisał Tomasz Jastrun w swoim wierszu "Przytul się do mnie". Link: http://literatura.wywrota.pl/wiersz-klasyka/40390-tomasz-jastrun-przytul-sie-do-mnie.html

Amso, nawet nie wiesz jak cieszą takie komentarze, poezja jest przecież po to, by się w niej zanurzać i delektować

Hrabio, witam u siebie dobrze czytać takie miłe słowa. Ten stan napięcia, to jedna z najprzyjemniejszych rzeczy pod słońcem

Dziękuję wszystkim z osobna za opinię i rady, każdą zabieram

I mnie urzekł ten tekst. Jego delikatność i wyraz radości połączony ze smutkiem niechybnego rozstania. Śliczna liryka pośredniego wyznania. Brawo,

z.

Faith,
Ale tu pięknie u Ciebie. Odchodzę zakochana od pierwszego czytania
Pozdrawiam.

Kushi, oczywiście, że pozwolę zabrać, z wielką radością, że chcesz brać

Zolu, wielki komplement dla mnie, że tak odebrałaś ten wiersz.

Made_o, jeśli poczułaś jego zapachy to znaczy, że udało mi się to, co chciałam uzyskać. Miło!

Ulu, niech zakochanie trwa jak najdłużej, w końcu to takie miłe uczucie

Apisie, jak zwykle piękne dopełnienie całości w Twoim komentarzu. Biorę je w całości i dziękuję za soczyste tak!

Serdeczne podzięki wszystkim za tak pozytywny odbiór! Miłego dnia życzę!

Gago, takie komentarze uskrzydlają! Cieszę się bardzo, że zawitałaś i coś z moich słów poruszyło.

Dziękuję pięknie!

Apollo, dziękuję za takie wynurzenie. Wcale nie odbiegłeś, wiersz jest nasączony przyrodą, którą uwielbiam, a która, tak jak napisałeś, jest przez nas - ludzi coraz bardziej, nie tylko zaniedbywana, ale wręcz niszczona. Przepraszam za słowo, ale po prostu sramy we własne gniazdo i obudzimy się zapewne dopiero wtedy, gdy będzie już za późno.
Dobrze, że wpadłeś.

Serdeczności!

Kamyczku, śliczne dzięki za te słowa Cieszę się, że zajrzałaś pomiędzy półki

Pozdrawiam!

A ja lubię kosy, choć też niewiele o nich wiem. Podoba mi się po prostu ich niepozorność i pomarańczowy dzióbek.