I tak właśnie jest z naszym życiem. Świetne odniesienie do wierzby.☺

myslowo i ciekawie w inny nowy sposob patrztsz na wierzbe jako drzewo pospolite i placzace. Jak dla mnie pierwsze dwa nawiasty stanowia jednosc i dziwnie mi sie wtraca ten drugi nawias w zwrotke w ktorej lezy. Choc z drugiej strony pasuje jako poglaskanie przed snem jako ze dziecko ta wierzba. Jak dla mnie wiersz jest o osobie doroslej ktora wspomina dziecinstwo ale jest w tym nutka grymasu ze to taka " dziecinada" podoba mi sie fragment (czym jest ten wiatr) bliski mi sie stal z reszta sama niedawno cos w tym stylu naskrobalam. Nie wiem jak daleko pada moja interpretacja od Twojej wierzby i to jest czesto zagadka przy Twoich tekstach. I pozowle sobie jeszcze na uwage ze widze w Twoim stylu czesto duzo nawiasow kursyw itp. Dla mnie sa to jakby sygnaly odrealnienia rozmowy samego ze soba w duchu w takiej pustce i ciszy. Chyba sie nie obrazisz ze takie mam widzimi sie ?
Pozdrawiam

Mnie też przyciągnął tutaj tytuł, ciekawy w swojej prostocie. Reszta równie interesująca, od samego początku. Szczególnie ten zapach miasta. Może dlatego, że ogromnie działają na mnie poetyckie odniesienia do zmysłów. Wiersz bardzo otwarty na interpretacje... z ciekawą puentą.

Pozdrawiam!

interesująco, zgrabnie, podoba się, tylko nawiasy irytują i "skrapla się wyobraźnia".niezła pointa. Pozdrawiam ( :

Dziękuję wam za liczne i obfite komentarze
Gago, nie obrażam się, a wręcz jestem zachwycony twoją interpretacją - dlatego, że w istocie zawarłaś moje uczucia, które ukryłem w tym tekście
Opheliac, sam się zastanawiałem nad słowem skraplać, bo mam podobne odczucia do ciebie. Ale żadne słowo nie jest skazane na śmierć w poezji i pomyślałem, że dam mu szansę, a nuż sprawię, że będzie lubiane?
Hallamie, i ty nie polubiłeś tego skraplania się... no trudno
Wiolinie, będe dyskutował z wielokropkami. A raczej z jednym, bo jest tylko jeden. W końcu przecież jest to znak interpunkcyjny, czemu się go wyrzekać? Fakt, nadmierne ich stosowanie jest drażniące, ale wydaje mi się, że tutaj pasuje (poprę się słowem Ofelii). Im więcej wykreślimy wyrażeń czy zabiegów z naszego słownika, tym mniej pola do manewru mamy.
Pozdrawiam was i jeszcze raz dziękuję

Dużo ładnie skomponowanych konkretów sprawia, że ogólny abstrakcyjny wyraz wiersza nie przeszkadza.

Borku, dzięki za sugestie, rzeczywiście tytuł niepotrzebnie powtórzony, Wzięło się to stąd, że najpierw napisałem wiersz - potem wymyślałem tytuł
Robercie, chyba nie rozumiem co to jest przycinanie końcówek Bardziej skupiłem się na przekazywaniu emocji i obrazów, niż na płynącym liryźmie.
Dziękuję za komentarze i pozdrawiam