Jak zwykle przed świętami przegląd
straconego czasu. Teraz właśnie  - martwi
i żywi przeplatają się najbardziej niezauważalnie
w stroikach na każdą okazję.
 
Co roku śmierć ozdabia się nieco inaczej,
dyskretnie albo zupełnie otwarcie: żywi nadzieję,
rozsiewając uspokajające zapachy
igliwia, bukszpanu, barwinków,
 
których wiecznie zielona obecność otwiera
na nowe możliwości. Oni przebyli tę samą
drogę, stając u celu mowy i uczynku,
bliscy jak nigdy dotąd, wyzwalają się
 
z dłużyzn narracji i gdyby jeden krok
mógł nas zamienić w cukrowego baranka,
usta by miały wymówkę.
 
Zawsze jest jedna rzecz
którą zapomnisz zabrać,
to dobrze,
 
że nie możemy
o tym wiedzieć.