Witaj Aleksandrze.

Cóż mogę powiedzieć? Twój wiersz to jedna wielka inwersja. Stosujesz ją konsekwentnie w każdym niemalże wersie.




etc. etc.

Taki szyk sprawia tylko, że całość brzmi sztucznie. Nic innego nie wnosi. Dzisiejsza poezja rządzi się troszkę innymi prawami, niż ta z czasów Mickiewicza np.
Piszesz dla siebie, ale również po to, by swoimi słowami trafić do innych. Słowo ma wielką moc, potrafi wywołać emocje, ale tego również trzeba się nauczyć. Na początek pozbyć błędnego mniemania, że tylko wzniosłość zasługuje na miano poezji. Nie trzeba szastać na prawo i lewo górnolotnymi i wyświechtanymi już do granic możliwości wyrazami takimi jak miłość, nadzieja, czy rozpacz, by stworzyć przejmujący wiersz. Zdecydowanie lepiej jest poszukać w sobie czegoś nowego, odkrywać znaczenia i metafory jeszcze nieodkryte. Wiem, że jest to trudne, dziś, gdy zdaje się, że już wszystko zostało napisane. Ale to również błędne myślenie.
Twórz i szukaj siebie w tym, co robisz. Wszyscy od czegoś zaczynamy, ale jeśli kochasz pisać, mogę być spokojna, że rozwój to tylko kwestia czasu.

Póki co, unikaj inwersji, wyeksploatowanych już wyrazów, metafor dopełniaczowych, pisania zaimków osobowych z wielkich liter, a masz tutaj takie:

Wiersze to nie listy, zaimki piszemy więc z małych liter.
I dbaj o zapis, poprawną interpunkcję, rozdział na strofy, jeśli wiersz tego wymaga i brak błędów, bo to razi w oczy jak nic innego. Formą również można się fajnie pobawić i myślę, że niebawem się o tym przekonasz.
Póki co, miłej zabawy ze słowem. Jeśli jesteś zainteresowany szerzej doskonaleniem swoich możliwości zapraszam tutaj:

http://www.portal-pisarski.pl/forum/temat/269/leszek-zulinski-dekalog-dobrego-wiersza/strona:1

http://www.portal-pisarski.pl/forum/temat/1160/debiut-na-pp-poezja-co-warto-wiedziec-zanim-opublikujesz-wiersz

Pozdrawiam!