czyta mi się: trudno odróżnić, która to jesień


dla mnie zbędne ''takiej''


przerobiłabym na: teraz wędruję zanurzona we śnie...



tutaj jest przepełnienie... za dużo- nie pasuje mi do tego, co u powyżej...przekombinowane i utarte trochę...

zapytam o prawdę w kłamstwie
i swój czas zwinięty w kłębek... - i dalej już super

także dla mnie metaforyka ciekawa ale trochę wykończenie i odwzorowanie tego w konkretnych słowach ''kuleje''. Ale i tak jestem na tak bo wiersz w jakiś sposób urzeka.

pozdrawiam

Podoba mi się świat obrazowy tego wiersza (pomarańcza słońca, deszcz dudniący o szyby - nawet, jeśli to już w poezji wyeksploatowane, oraz ten miły mi jako wspomnienie - piec kaflowy), jego pozorna prostota i niejednoznaczny wydźwięk filozoficzny, który skłania do zastanowienia i powrotu do strof, by odczytać je inaczej i jeszcze inaczej.
Czy dobrze zgaduję, że chodzi o radość z powodu 8 tygodnia zwiniętego jeszcze w środku maleństwa, a przytulnego jak kociątko, które kiedyś będzie zadawać pytania o prawdę?

Tak sobie podczytuję Twoje wiersze. Dobrze mi w tym klimacie. ;-)
Dlaczego właściwie miał zniknąć ten przecinek? I zniknął. ;-( Usunęłabym raczej ten pomiędzy starym a kaflowym (piecem).
Miłej nocki. :-)

Moim zdaniem przecinek, który radziła usunąć Faith, powinien pozostać, bo oddziela dwa czasowniki. Przecinek pomiędzy starym a kaflowym jest zbędny. No tak mnie kiedyś uczono. Ale już szmat czasu minął i może moje zasady są nieaktualne.