Przede wszystkim, żeby nadrobić zaległości - kto i co.
Biernik, ale ewoluujący Poprzez wołacze. Człowieku
nie irytuj się, chociaż kijek coraz chudszy, tępy kozik 
na dobre utkwił w martwym polu. Sęk w tym jednak,
 
żeby zdjąć kapelusz i wysupłać spod denka monetę.
Dom mój zawsze otwarty i zawsze przywiązany jak burek
do budy. Jesień go onieśmiela, zima zbija z tropu.
Lecz kilka desek i już jest co robić, A ty ironio poczekaj
 
na swoją kolej i przestań marudzić. Dystans jest potrzebny, 
kiedy się żyje przy bijącym źródle, dzieląc palcami strumień
świadomości, żeby z nią już razem z górki. Wyobraź sobie
tylko jakie widoki powinny czekać w zdziwieniu. 
 
Uciekamy od oczywistości pod okiem najwyższego,
gdy śpiochy przecierają dopiero pierwszy sen.