może to i dobrze, że o lamperie a nie bezczynność wszak w końcu idzie....

No zaskakujący, tym razem ten czwartek i lamperia. Z uśmiechem na końcu.
No mam usta w górę końcami .
Całość i smutna i wesoła, jakby autorka z siebie się podśmiewałą (nie szukam, jeśli błąd to: pod śmiewała, dziwnie wygląda ).
To dobrze, to mądro duże serce, z końcami w górę .

- a tak, tak. Dzięki, Nicki pozdrawiam.

- miło słyszeć taką pochwałę, i to z ust laureatki - tym bardziej dziękuję, Ajw.
Serdeczności.

- cieszę się, że Cię zaskoczyłam, skroplami. - podśmiewała? - a skąd! Autorka w żadnym razie nie utożsamia się z bohaterką wiersza, współczuje jej tylko, że znalazła się w sytuacji nie do pozazdroszczenia.

Dzięki, kłaniam się.

- Intro, jak zawsze odczytujesz bezbłędnie.
A może nie będzie tak źle i sprawa, mimo że zaszła tak daleko, rozejdzie się po kościach?
Dziękuję, serdeczności.

Wojtku, rozważałam i taką frazę, ostatecznie zdecydowałam się na obecną i nie chciałabym teraz zmieniać (a to z szacunku dla głosujących, bo wiersz konkursowy - Zaśrodkowanie #19).

Ale cieszę się z podobania i witam miło w moich skromnych progach.

- też tak myślę. Dziękuję, Slovio, za miły komentarz i cieszę się, że wiersz

Serdecznie

Przepisu na dobry wiersz niestety nie znam - to tak troszkę, jak z pieczeniem ulubionego ciasta - pieczemy od lat "na pamięć" i jest pyszne, ale trafia się i zakalec.

Dziękuję, Krystyno, za tyle miłych słów, pozdrawiam serdecznie.

Z podziękowaniem, Krystyno. I uśmiechem słonecznym na ten mroźny czas.

- może przeczekać?

Miło Cię widzieć, Lilu.

Również serdecznie.