Bardzo subtelne to wspomnienie Julando. Jeśli ktoś odciska ślad w naszej pamięci, to wspomnienie o nim zawsze będzie w nas żyło.

Serdecznie.

Witaj Jula.

Tak bardzo chciałbym widzieć Ciebie na pp częściej - nie raz w roku, dlatego że zabrałaś z sobą kawał piękna, ogromną łąkę subtelności - świat tak bardzo mi bliski.
Ten wiersz we mnie płacze. Łzami płynie po policzkach, bo przecież mogło być inaczej...Że przecież zawsze trzeba chcieć iść dalej - zobaczyć co jest za chwilą. Przejmujący wiersz. Bardzo. Pozdrawiam.

Kochani, Zoleńko, Nalko, Al, Wiolinie, Introwerko - dziękuję za wpisy pod wierszem. Dla mnie jest wciąż żywy jak tkanka, w której nie zastygają soki i chociaż mija czas nie umiem i ja wracać bez emocji, z którymi jeszcze długo pewnie sobie nie poradzę. Chociażby dziś, właśnie minął rok od wiadomości, telefonu odebranego w pociągu do Krakowa. Sam wiersz w którymś momencie odpowiedział na temat w poezji najczęstszy poza miłością, temat śmierci, który oswajamy, wciąż krzycząc i protestując, pokorniejąc , aby znów nic nie rozumieć.
A do PP tęsknię, do Was tęsknię, wierszy, które rozpoznaję po stylu, frazach, równocześnie cieszę się, bo zmieniamy się w pisaniu, dorastają nam wiersze!
Ściskam mocno i serdecznie!
Jula

Pięknie ujęte. Duża doza niedomówień jak dla mnie, więc musiałam się zatrzymać, żeby zrozumieć, ale znalazłam coś dla siebie. Szczególnie:



- bardzo obrazowe i wprowadza nastrój, z którym chce się obcować.

Serdeczności
S.

Piękny i wzruszający wiersz, julando.

Z serdecznym pozdrowieniem, Lilah

nie wiem czy mogę przekazać i powiedzieć to co o Niej wiem, Ness, pewne sprawy chce się wykrzyczeć by nie zapomnieć choćby jak pomagała ludziom, w tym i mnie, zatem niech będzie tak:

Jadwiga Skoczylas ...