Skowyt Upiora cz.2 - A4IX
Proza » Fantastyka / Science Fiction » Skowyt Upiora cz.2
A A A
Bendamalu'ksada. Bóg ludzkiego bytu. To on stworzył po części ten świat. Inni przybyli później wypierając go. Przez tysiąc lat wszyscy w jedności oddawali mu cześć. Nastały dziwne czasy. Cesarstwo w powolnym tempie rozpadało się na kawałki. Gniło od środka przez korupcję i zdradę. Ale to dopiero następne pokolenia miały doznać skutków moralnego upadku. Ludzie odwracali się od kościoła. Zaczęły się pierwsze herezje, przychodzące nie wiadomo skąd...
Klarmurin (zwany również Kapitalisto) bóg żądzy i bogactwa, Thamaris - kobiece bóstwo intryg, rozpusty i zdrady oraz Marslon'ska - byt sycący się wojną, śmiercią i ogniem...
W Świętej Księdze napisane jest, że jeżeli ktoś będzie czcił innych bogów nie wstąpi do Astrillium - świata pośmiertnego. Największym bogactwem dla człowieka to zobaczenie samego Bendamalut'ksada twarzą w twarz. Szczęśliwie widzieć jego oblicze, ale na to trzeba sobie zasłużyć - jeden z cytatów Świętej Księgi.

I o to starał się Arulin, tak nakazywała jego religia.
Słyszał kilka opowieści jak jego pradziadek powędrował głębiej w zakazaną puszczę. Najprawdopodobniej dzikie zwierzęta rozszarpały go na strzępy. Cóż, należało mu się - tak kończą złodzieje i bezbożnicy.
Złotowłosa elfka wreszcie wróciła na miejsce spotkania. Jej spiczaste długie uszy, złote włosy, oraz zgrabna figura, wprawiały Arulina w niebywałą euforię. Czasami myślał, że go wręcz opętała. Tym razem nie wytrzymał. Złapał ją za rękę i zbliżył się. Poczuł przez chwile chłód jakby od środka. Na początku było to miłe, później powodowało lekkie duszności. Nigdy nie całował się jeszcze z kobietą. Myślał, że to normalne. Dziewczyna spojrzała na niego i uśmiechnęła się.
- Chodźmy do mnie, do mojego domu... - nalegała dotykając młodego chłopaka po udach. Ciepło coraz bardziej i silniej ogarniało jego ciało.
- Wiesz dobrze, że moja religia mi na to nie pozwala. Napisane jest w Świę…
Nie dokończył zdania nim elfia kobieta usiadła mu na kolanach. Zawiesiła mu się na szyi i pocałowała namiętnie, nie dając mu się wysłowić. Złapała go za rękę nie pytając o zdanie. Chłopak szarpnięty nieludzką mocą wstał z powalonego pnia. Wybiegli z polany w stronę puszczy.
- Widzisz, nie jest tu tak strasznie jak mówiłeś, od początku cię zapewniałam - odpowiedziała dziewczyna patrząc nienaturalnie na młodego mężczyznę, jakby go miała zamiar pożreć wzrokiem. Faktycznie, opis ze Świętej Księgi różnił się stanowczo od tego, co zobaczył młody chłopak. Naturalny las i zapach drzew coraz bardziej napełniały Arulina w przekonanie, że już się nie boi. Przez dalszą drogę trapiła go jedna rzecz. Po co i w jakim celu Bendamalu'ksada miałby kłamać?
- Jesteśmy na miejscu. To jest mój dom. Tutaj możemy się zatrzymać - odpowiedziała dziewczyna wskazując ręką na nieregularne głazy tworzące krąg, wokół którego rosły nienaturalne powyginane drzewa, zarośnięte bujnymi liśćmi.
Elfka ze świeczkami w oczach odwróciła głowę od tajemniczego miejsca. Spojrzała na chłopaka mrugając do niego. Arulin zdziwiony podszedł do kobiety. Ta delikatnie złapała go za rękę kładąc ją na swojej piersi. Wtuleni w siebie, namiętnie całowali się przez dłuższą chwilę i przemieszczali do centrum kręgu. Gdy znaleźli się na środku stanęli nie przerywając sobie.
Zbliżała się noc. Mgła okryła cały teren jak z najgorszego koszmaru.
Chłopak siedząc na polanie wpatrywał się jak zahipnotyzowany w półnagie ciało kobiety leżącej na ziemi. Drzewa wokół gigantycznych kamieni wyschły na wiór, a liście zniknęły.
Elfka wpatrzona w niebo czekała na coś, jakby doskonale wiedziała, co zaraz się wydarzy. Jej rozłożone ręce i nogi przypominały krzyż.
- Musisz już iść... uciekaj... nie chce tego robić! - wymamrotała pod nosem.
Chłopak nie zrozumiał o co chodzi.
- Uciekaj, bo później nie będzie już odwrotu! - wykrzyczała wstając z ziemi, która w mgnieniu oka sczerniała.
Arulin w szoku spojrzał na gnijącą trawę.
Z dziewczyną coś było nie tak. Jej skóra zmieniała się w przezroczystą, seledynowo-zieloną barwę, nogi już nie stały na ziemi, lecz lewitowały. Złote włosy zmieniły się w białe rozczochrane kosmyki, wijące się w nienaturalnym tańcu. Na twarzy ukazały się zmarszczki i zapadnięte policzki, z których wystawały kości. Ten widok przeraziłby niejednego śmiertelnika.
- Banshee! - wykrzyczał z przerażeniem próbując uciekać - Bendamalut'ksada miał rację! ten las jest przeklęty! Las W Dolinie Mundorghill!
Czuł za sobą charakterystyczny, nieludzki śmiech. Nie rozglądał się na boki, parł na przód przed siebie. Wiedział, że zjawa nie da mu spokoju, do póki nie opuści tego przeklętego, zapomnianego miejsca. Ciemność okrywała wszystko. W całym zamieszaniu potknął się o pobliskie powalone drzewo. Złapał się za kostkę wyjąc z bólu.
- Panie wybacz mi - położył się twarzą do ziemi zostawiając skręconą nogę.
Ciarki przechodziły mu po plecach jakby ktoś oblał go zimną wodą. Charakterystyczny świst wiatru dowodził na to, że upiór jest coraz bliżej.
- Nieee ucieeeknieeeszzzzz przed śmieeeerrrrcią, nieeee uuuuciieeekkkniiieeeesz przed swoiiiiimmmmm przeeeeznaaaczeeeeeniem…
Zjawa podleciała do leżącego szatyna. Teraz znajdowała się centralnie przy jego głowie.
- Nie!
Zakrzyczał, lecz skowyt upiora był silniejszy. Jakimś cudem udało mu się przeciwstawić sile monstra. Na twarzy banshee widać było zdziwienie. Młody chłopak skorzystał z okazji. Wstał i wyjął ostrze schowane z tyłu za pasem. Pchnął kilka razy w stronę zjawy. Sztylet przechodził przez postać jak przez powietrze. Zszokowany przebiegiem wydarzeń stanął w bezruchu, nie zważając na ból, promieniujący ze zwichniętej kostki.
- Myyyyśliiisz, żeeee tym mnie poookooonaaasz, nęęęęędznyyy śmiertelniku? Niczym nie różniszzzzz się od swooojeeegooo przooodka aaawannntuuurnikaa! Naaaaiiiwnneeee z waaaas iiissstoooty... - uderzyła go z otwartej reki w twarz. Arulin upadł na ziemie kilkakrotnie koziołkując.
Policzek zaczął w dziwny sposób czernieć. Młody mężczyzna poczuł przeszywający ból na swojej twarzy. Czarna materia niczym kwas wyżerała mu lewą część twarzy.
Wokół Arulina nastała nienaturalna ciemność, jeszcze ciemniejsza niż przedtem. Złapał się za głowę próbując powstrzymać ten przeszywający, zamrażający dotyk. Upadł bez czucia. Ostatkami sił ruszył jeszcze prawą ręką upuszczając sztylet.

Zjawa podleciała do nieszczęsnego człowieka patrząc z dumą jak ucieka z niego życie.
- Teraz kolej na ciebie, to zemsta na mych braciach i siostrach! Za przelaną niewinną krew w tym lesie! Och nie pamiętasz? Spójrz do swojej księgi nędzniku!
Z syczącym akcentem zakończyła swój monolog. Banshee odchyliła głowę do tyłu. Włosy i uszy charakterystycznie sterczały w tej dziwnej pozycji. Przeszywający głos przeszedł przez uszy Arulina. Wytrysnęła krew, a czaszka pękła na pół od fali upiornego głosu. Mózg wylał się przez szparę na ziemię. Ciało bez czucia leżało tak w groteskowej pozycji jakby pijane czekało na niepotrzebną już pomoc.
Las w mgnieniu oka rozjaśniał, a upiór znikł. Przez chwilę było słychać charakterystyczny, kobiecy śmiech rozchodzący się na wszystkie strony.
Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
A4IX · dnia 24.11.2008 11:53 · Czytań: 615 · Średnia ocena: 1,5 · Komentarzy: 3
Komentarze
Usunięty dnia 24.11.2008 12:07 Ocena: Przeciętne
Odnośnie wprowadzenia - żeby opowiadanie miało rytm dobrze jest przeplatać zdania krótkie zdaniami długimi. Tutaj wprowadzenie pisane jest tylko zdaniami krótkimi więc wygląda jakby co chwila stał znak stopu.

Cytat:
Nie dokończył zdania nim elfia kobieta usiadła mu na kolanach.

Bardzo zgrzytliwe zdanie.

Cytat:
(...)dziewczyna zdjęła upijającą koszulę(...)

cóż to na Swaroga i Peruna jest "upijająca koszula"?

Nie zaznaczałem ort. i gram. błędów bo dość sporo tutaj ich jest. Przyjdzie fachowiec Jack to Ci pokaże. Gorzej, że znajduje się także kilka błędów stylistycznych np.:

Cytat:
Mgła okryła cały teren jak z najgorszego koszmaru.

Mgła jak z koszmaru czy teren jak z koszmaru? Bo jeśli cała scena to można by to chyba zgrabniej ująć?

Opisy mnie nie porwały, coś zgrzyta w ich konstrukcji. Nie piszę dalej bo nie chcę Cię dołować ani się mądrzyć (piszę z punktu widzenia czytającego a nie piszącego). Na plus zaliczam dość pomysłową fabułę a to bardzo dużo - wystarczy do tego styl podciągnąć i będzie dużo lepiej. :smilewinkgrin:
Izak New Ton dnia 27.11.2008 02:29 Ocena: Słabe
Złapał się za kostkę wyjąc z bólu.
- Panie wybacz mi - położył się twarzą do ziemi gdy poczuł nienaturalny chłód na ciele, zostawiając pokaleczoną kończynę.

mamo, tak to zabrzmiało, jakby chłpina sobie nogę urwał, uciął, czy cuś:) ale jednak potem ją odzyskał bo

Młody mężczyzna zszokowany przebiegiem wydarzeń stanął w bezruchu, nie zważając na ból promieniujący ze zwichniętej kostki.

Poza tym przecinków, brak albo w złych miejscach. za szybko po sobie: straszne, charakterystycznie i powtarzanie słowa młody( przecież to juz wiadomo).

Upijająca (koszula)- to słowo też mnie zainteresowało:), bo nie wiem czy upijała aromatem, pięknem, czy raczej była uwierająca. Choć i to nie pasuje, bo elfie dziewuszki szczupłe, eteryczne są:), a nie o rubensowskich kształtach i ciuszki też na miarę szyte zwiewne, erotycznie pobudzające wyobraźnie mają ( jeśli ktoś w elfach gustuje).

Więcej się nie wymądrzam, niech to zrobią lepsi ode mnie.
Ogólnie na warsztat i do mocnej korekty.

Tylko się nie złość i nie fukaj pod nosem:) -po to jest ten portal, żeby się czegoś nauczyć:p
A4IX dnia 19.12.2008 19:58
Poprawione i o wiele lepiej to wygląda.
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Afrodyta
07/08/2022 20:37
Przeczytałam obie części Twojej opowieści i przyznaję, że… »
wolnyduch
07/08/2022 20:19
Piękny, poruszający prawdą życiową wiersz. Dobrego wieczoru… »
wolnyduch
07/08/2022 20:16
Wymowny tekst, w ciekawej formie, smutne jest to, iż to… »
wolnyduch
07/08/2022 20:07
Wiersz msz zawsze aktualny, to prawda, że młody kwiat często… »
Afrodyta
07/08/2022 20:01
Tekst wciąga w swój świat, świat wypełniony jakimś… »
Afrodyta
07/08/2022 19:44
Opowiadanie przeczytałam z przyjemnością, jest w nim… »
Klusek
07/08/2022 09:40
Dziękuję pięknie za miłe słowa :) Nie zamierzam, plan był… »
G.G
06/08/2022 23:05
skroplami Przepraszam za zwłokę z odpowiedzią. Obowiązki… »
wolnyduch
06/08/2022 22:59
Wiersz jak dla mnie trudny do komentowania, intryguje mnie… »
K.i.r.o
06/08/2022 20:47
O lol. Na początku odpuściłem, kiedy zobaczyłem słowo Kurwa.… »
wolnyduch
06/08/2022 20:34
Dla mnie piękny, niezwykle kobiecy wiersz miłosny, który nie… »
wolnyduch
06/08/2022 20:28
Wybacz, leniwie podpiszę się pod komentarzem Zoli111, bowiem… »
wolnyduch
06/08/2022 20:21
Urokliwe to dziczenie, smutne, wymowne i pięknie oddane… »
Jacek Londyn
06/08/2022 20:09
Litości, viktorio12! Oczywiście w opisach… »
wolnyduch
06/08/2022 20:08
Witaj tetu Dziękuję za wnikliwy komentarz, cóż może to i… »
ShoutBox
  • Darcon
  • 14/07/2022 20:17
  • Mało osób ma czas na "betowanie", ale możesz przysłać mi na priv opowiadanie, które skasowałaś. Sprawdzę, zasugeruję i uzasadnię półkę, tylko nie od razu. Dwa w jednym, coś jak szampon. ;)
  • Wiktor Orzel
  • 12/07/2022 08:09
  • Nie czytamy wszystkich komentarzy, bo nie mamy na to czasu. Twój akurat mi się rzucił w oczy, to nic osobistego. ;)
  • ApisTaur
  • 01/07/2022 22:13
  • W sezonie ogórkowym, tłok tylko na plażach ;)
  • Materazzone
  • 28/06/2022 17:24
  • Dawno mnie tu nie było. Strasznie mało tu życia jest :(
Ostatnio widziani
Gości online:0
Najnowszy:Usunięty
Wspierają nas