Siedmiu światów zwiedził mroki,

trzech słońc poczęć,

dwie dusze mieścił w sobie,

jedno oko w głowie.

Twarz jego ślini bielą, a usta

popiół zdobił.

Dłonie sześć palców raczyły,

serce zimne jak lód zdradzę.

Imię jego tajemnicą,

alfabet ryciną.

Głos jękliwy, ale w pieśni pamiętliwy.

Żywot Owego, uwierzcie czy nie,

to piętno Boga,

wyraz księgi mrocznej, w której słowa

pisane są odwrotnie!