Dobry - nie patetyczny.

Ilekroć czytam coś takiego, uśmiecham się pod nosem, że sztuka pisania wierszy religijnych w narodzie jeszcze nie zaginęła - jak tu, gdzie odkryłem mądre i refleksyjne wersy.

Utwór jest głęboki i pozbawiony dopowiedzeń, przez co możemy sami zbudować sobie postać Boga i mieć go na własne wyobrażenie.

Całość przemyślana, nigdzie nie brzmi fałszywa nuta.
I ten spokój, który bije z wersów.

Dobra robota, Pmm

patos



6.4 Komentarz musi jasno wyrażać opinie danego Użytkownika na temat utworu.
6.6 Komentarz powinien być tak rozbudowany, aby autor domyślił się, co przeszkadzało lub podobało się komentującemu.

przyp. red. EF

Na poezji się nie znam, ale...
"nicość nam istnieniem" - genialnie.

Ja też mam tyle wspólnego z poezją, co młotek z głaskaniem, ale to mi się bardzo podoba. Aż dziw, że się znalazło w tej kategorii...

Pozdrawiam

Zastanawiam się w jakiej kategorii powinien być ten tekst, skoro niektórzy dziwią się, że jest tu.

Do wiersza mu daleko, forma prosta i chaotyczna, treść nijaka i oczywista, przedstawiona w patetyczny sposób. No ale cóż, gusta są różne.

Nie żebym się złośliwie czepiała, ale to naprawdę nie jest dobry wiersz, o ile w ogóle jest to wiersz. Więc powyższe, niektóre wypowiedzi wprowadzają autora w błąd i utrzymują w słodkim kłamstwie. No chyba, że właśnie o to chodzi.

Pozdrawiam

Wiersz jest jak ten puch
Na końcu się jeszcze zrymowalo nas- masz
Tytuł dopóki dobrze oddaje treść wiersza
Pozdr

Dopóki, dopóki, dopóki... Ale co dopóki?

Pozdrawiam.

O ile takie mamy wyobrażenie...

Dziękuję również za podpowiedź.