Silvusie, nadzieja, mimo, że wzbudza pozytywne uczucia, nie jest dobra rzeczą. Mając nadzieję, tak naprawdę pomiędzy wersami dajesz sygnał, że nie jest dobrze. I to "nie jest dobrze" wraca z powrotem. Bo nic innego nie może wrócić, oprócz tego, co czujesz.
Nieważne co myślisz, mówisz i chcesz, ważne co czujesz. A czujesz, że nie jest dobrze. I to właśnie widzisz, dostajesz, doświadczasz.

Nadzieja to złudna pocieszycielka.

nadzieja, nadzieje, czyli nadziejesz się na coś, mówiąc kolokwialnie, rozczarujesz.

Nie miej nadziei. I nie czekaj. Czekanie odsuwa wszystko w czasie i daje stan czekania. Zacznij myśleć, że już jest dobrze. Wtedy "dobrze" wróci do Ciebie. Zawsze dostajemy to samo, co jest w nas. Nie można dostać, tego czego się nie ma. Tak działa świat.

Biorąc pod uwagę cytat poprzedzający wiersz, to raczej jest w Tobie wiara, niż nadzieja. A to już inna para kaloszy. Wiara czuje, że już jest to, co powinno. Nadzieja oczekuje. Niech tylko wiara przestanie się bać i wyjdzie do ludzi.

Pozdrawiam