czasy się pomerdały, znaczy pogubiły
"kiedy to nastąpi
przebieram myślami w miejscu" - może tak, bo "przebieram", to czas teraźniejszy, wcześniej jest czas przyszły: na przykład :kiedy to nastąpi będę przebierać... wariantów może być kilka.

@Allasko, nie bardzo zrozumiałem. To jak poprawić?

@Lilu, ja chyba zawsze chciałem być "dorosły". Raz w sensie zasadniczym - nie mieć powinności słuchania się osób starszych i bardziej doświadczonych ode mnie - a dwa w sensie doświadczenia. Jak na razie osiągnąłem trochę pierwsze, trochę drugie. To chyba dla mnie za mało...

Mi też niezgrabnie brzmi. Normalnie zostawiłbym samo "przebieram myślami". Ale kontekst jest tak enigmatyczny (jak na moje utwory), że postanowiłem umieścić to dopowiedzenie.

Dziękuję za komentarze, dziewczyny.

O, zauważyłem, że na górnej półce usiadłem. Ale fajnie. Rozwijam się.

Jasne, się nie czepiam.

@Allasko, właśnie czasy są takie, jakie chcę, by tu były. Przyszły i teraźniejszy.

@Werko, pozdrawiam również. Czekam i czekam, i będę czekać. O ile pozostałe moje życiowe aspiracje giną w zdawaniu sobie sprawy z ich niewielkiej realności, o tyle właśnie chęć bycia dorosłym trwa nadal (choć może z mniejszą intensywnością).

Pozdrawiam również! Nadzieja ukryła się w innym wierszu, co prawda na temat czegoś innego. Ale o tym już wiesz.

Interpretacji nie można się nauczyć moim zdaniem, Escriturko.

A ja w tym wierszu stawiam mniej na niecierpliwość, bardziej na znużenie. Trochę gdzieś kręci się jeszcze zagubienie.