Miło mi więc. W szczególności - bo to ważny dla mnie wiersz.

Cieszy mnie, że odniosłeś moje do czyjegoś (pana Barana, ale go nie znam, więc dla mnie to "ktoś" ). Tak, nie boję się, dobrze zauważyłeś. Czy ja wiem, czy to ciekawość? Może, a pewnie nie tylko. Może i znużenie sytuacją przed wykluciem.


Prawda? Wyraźnie to zauważyłem.

Pozdrawiam!

PS. Może, jak chcesz napisać w komentarzu czy na forum cudzysłów w nawiasie ("" ), to wstawiaj spację pomiędzy końcowy cudzysłów a końcowy nawias, żeby nie wychodziły takie buźki "".

Dziękuję, @Jago, że przyszłaś i skłoniło Cię.

Owe przeobrażenia chyba nie są ani zgodne, ani niezgodne. W zasadzie trudno powiedzieć. Zmiana zachodzi, jak to z wykluciem - poza mną. Ale teraz jakbym już się przezwyczajał. Umiem szybko krzepnąć. To chyba niedobrze (lub dobrze).

Pozdrawiam.

Nijak. Wyprułem się (w pozytywnym znaczeniu) i teraz wiersze sobie na dysku, a ja sobie w prozie. Nastąpi okres marazmu, a potem może coś znów sklecę. Lubię oddawać uczucia słowem (choć nie tylko). Kiedyś przywiązywałem do tego większą wagę i się czasem zżymałem na brak weny, dziś nie mam za złe, jeśli od przypadku do przypadku.


Ale jaki rym? Co masz na myśli? <głowi się>


Dziękuję. Co prawda przeciwności nie odczytuję, ale koncepcja dwuwersów jakaś była.


No właśnie, taki miałem zamysł. Kilka razy doświadczyłem, gdy pasowało, to i zebrałem wrażenia do kupy.


Tym bym się nie poszczycił, ale dziękuję. W sumie nawet z psychologią do czynienia w życiu niewiele miałem.

@Krzysztofie, mogę się domyślać, czemu tu przyszedłeś, mogę się nie domyślać, ale i tak bardzo mi miło, że odkryłeś (przy okazji), że Ci się (tak) podoba. Mnie też się podoba... jak mało który mój wiersz.