Rytuał - Nalka31
Konkursy literackie » (Bez)kresy - 2017 » Rytuał
Istniejemy, póki ktoś o nas pamięta*. Powiedział
ostatni liść i opadł z drzewa. Tego na końcu wioski,
gdzie Kaśka zgubiła czerwoną kokardę zeszłego lata.
Do dziś wspominam tamten wieczór nad stawem,
Opowiadałaś o wodnicach, co wciągają niegrzeczne dzieci.
Żartowałaś, prawda? To się nie działo rzeczywiście. Przecież
nocą wciąż słyszę, jak śmiejesz się przez sen.
Kiedy zapukali do drzwi, właśnie parzyłam kawę.
Wiedziałam, że chętnie wypijesz. Taki mały rytuał we dwoje.
Nadal tak robię, tylko ten niebieski kubek z różami zgubił ucho
i przestał się do mnie uśmiechać z drugiego końca stołu.
C. R. Zafon "Cień wiatru"
Poleć
Pobierz
RSS
- Poleć ten artykuł znajomemu
- Znajomy został poinformowany
Nalka31 · dnia 01.11.2017 21:31 · Czytań: 2418 · Średnia ocena: 4,92 · Komentarzy: 37
Inne artykuły tego autora:
Komentarze
Nalko, piękny, wzruszający wiersz. Gratuluję zasłużonego zwycięstwa.
Pozdrawiam.
Pozdrawiam.
Uważam jak kamyczek, Nalko, i też serdecznie gratuluję. 
Kamyczku, Lilu,
bardzo Wam dziękuję.
Serdecznie ściskam.
bardzo Wam dziękuję.
Serdecznie ściskam.
Nalko,
wiersz trzyma wysoki poziom, wzrusza, przykuwa uwagę, zaskakuje pięknymi sformułowaniami.
Gratuluję
Pozdrawiam.
wiersz trzyma wysoki poziom, wzrusza, przykuwa uwagę, zaskakuje pięknymi sformułowaniami.
Gratuluję
Pozdrawiam.
Jolu,
bardzo dziękuję za poczytanie i tak ciepłe słowa dla wiersza.
Odpozdrawiam cieplutko.
bardzo dziękuję za poczytanie i tak ciepłe słowa dla wiersza.
Odpozdrawiam cieplutko.
Bardzo ładny wiersz, Nalcia. Gratuluję.
Oczarował mnie klimatem - zwłaszcza dwa ostatnie wersy.
Jedyne, co mi trochę przeszkadza, to przypadkowe rymy - stawem/naprawdę/kawę.
I powtórzenie - prawda/naprawdę.
Masz też podwójną spację w ostatnim wersie.
Może warto byłoby coś z tym jeszcze zrobić?
Serdeczności.
Oczarował mnie klimatem - zwłaszcza dwa ostatnie wersy.
Jedyne, co mi trochę przeszkadza, to przypadkowe rymy - stawem/naprawdę/kawę.
I powtórzenie - prawda/naprawdę.
Masz też podwójną spację w ostatnim wersie.
Może warto byłoby coś z tym jeszcze zrobić?
Serdeczności.
Milu,
bardzo, bardzo dziękuję za bytność i poczytanie.
Nad korektą pomyślę, bo wcześniej nie zwróciłam uwagi, a i czasu zbrakło.
Serdecznie.
bardzo, bardzo dziękuję za bytność i poczytanie.
Miladora napisała:
Jedyne, co mi trochę przeszkadza, to przypadkowe rymy - stawem/naprawdę/kawę.I powtórzenie - prawda/naprawdę.
Nad korektą pomyślę, bo wcześniej nie zwróciłam uwagi, a i czasu zbrakło.
Serdecznie.
Gratuluję niesamowitego wiersza i zasłużonego zwycięstwa! Pięknie pokazałaś - zakorzenioną w kruchości - siłę naszych ludzkich rytuałów, ich sens w zetknięciu także ze sprawami najtrudniejszymi, ludzkim (zwłaszcza niespodziewanym) odejściem. Przejmujący, niezwykły wiersz.
Serdeczności
Pięknie pokazałaś - zakorzenioną w kruchości - siłę naszych ludzkich rytuałów, ich sens w zetknięciu także ze sprawami najtrudniejszymi, ludzkim (zwłaszcza niespodziewanym) odejściem. Przejmujący, niezwykły wiersz.Serdeczności
Intro,
bardzo mi miło i dziękuję za takie ciepłe słowa dla wiersza. Cieszy, że udało mi się pokazać to, co nas dotyka.
Serdeczności.
bardzo mi miło i dziękuję za takie ciepłe słowa dla wiersza. Cieszy, że udało mi się pokazać to, co nas dotyka.
Serdeczności.
Przepiękny wiersz. Porusza do głębi. Emocje oddane subtelnie, prostymi środkami wyrazu. Tego szukam w poezji.
Ścisnęło za gardło. Szczególnie ten kubeczek na końcu wiersza sprawił, że poczułam łzy. Mam już kilka takich zamkniętych w sercu.
Bardzo lubię takie literki, chociaż nie wiem o Kim to jest, po co, na co i dlaczego.
A zresztą taka wiedza chyba by mi tylko przeszkadzała.
Powtórzę więc tylko: BARDZO BARDZO.
Pozdrowionka.
A zresztą taka wiedza chyba by mi tylko przeszkadzała.
Powtórzę więc tylko: BARDZO BARDZO.
Pozdrowionka.
Piękny wiersz. Gratuluję.
Wzruszający wiersz. Gratuluję. Mam wrażenie, iż najbardziej nam brakuje najzwyklejszych rzeczy, owych rytuałów codzienności.
Pozdrawiam ciepło,
Jaga
Pozdrawiam ciepło,
Jaga
Kochani Braparb, Bemiku, Gastonie, Retro, Jago bardzo, bardzo dziękuję za bytność i poczytanie, oraz każde ciepłe słowo dla wiersza.
Niezmiernie mi miło, że udało mi się wywołać wspomnienia, choć smutne. (a może nie, ale niewątpliwie wzruszające, jak widać.)
Gaston czasami faktycznie lepiej nie wiedzieć, istotne jest to, co zabierasz ze sobą.
A może żyjąc w pośpiechu po prostu nie zwracamy na nie uwagi? Dopiero kiedy się w jakiś sposób kończą, to dopiero zaczynamy je cenić.
Pozdrawiam cieplutko.
bemik napisała:
Szczególnie ten kubeczek na końcu wiersza sprawił, że poczułam łzy. Mam już kilka takich zamkniętych w sercu.
Niezmiernie mi miło, że udało mi się wywołać wspomnienia, choć smutne. (a może nie, ale niewątpliwie wzruszające, jak widać.)
Gaston Bachelard napisał:
Bardzo lubię takie literki, chociaż nie wiem o Kim to jest, po co, na co i dlaczego.A zresztą taka wiedza chyba by mi tylko przeszkadzała.
Gaston czasami faktycznie lepiej nie wiedzieć, istotne jest to, co zabierasz ze sobą.
Jaga napisała:
Mam wrażenie, iż najbardziej nam brakuje najzwyklejszych rzeczy, owych rytuałów codzienności.
A może żyjąc w pośpiechu po prostu nie zwracamy na nie uwagi? Dopiero kiedy się w jakiś sposób kończą, to dopiero zaczynamy je cenić.
Pozdrawiam cieplutko.
Przepiękny wiersz, jest naturalny i po prostu musiał być napisany, bo od zawsze było dla niego miejsce. Pozdrawiam Zapomniałem dodać ocenę (świetny)
Zapomniałem dodać ocenę (świetny)
Cytat:
Istniejemy, póki ktoś o nas pamięta
Jest też druga strona medalu.
Jeżeli nie zapominamy i nosimy kogoś w sercu, nigdy nie jesteśmy sami.
Piękny wiersz, Nalko, rozsmętolił mnie na dobre, a na niebieski kubek bez ucha spuściłam łzę - nie uśmiecha się, ale jest.
Pozdrawiam ciepło
Podoba mi się wiejskość, ta przyroda w wierszu... Tylko ta końcówka wskazuje jakby chodziło o aresztowanie i brakuje mi dopełnienia, może po prostu"kiedy po ciebie przyszli" lub "tylko ten niebieski kubek, który ciocia przywiozła z Leningradu, zgubił ucho" - tu wskazówka jest na czas terroru... bo zapukać mogli sąsiedzi na przykład po cukier
pozdrawiam i gratuluję
bo zapukać mogli sąsiedzi na przykład po cukier pozdrawiam i gratuluję
Kochani,
bardzo Wszystkim dziękuję za ciepłe słowa.
Prawdopodobnie tak być musiało, inaczej tego określić nie można.
Też prawda, wszak kiedy pamiętamy, to tak, jakby ten ktoś był obok nas.
Allasko skoro w ten sposób Ci się kojarzy, to faktycznie mogłyby być jakieś inne elementy przywołane, inne okoliczności. Skoro w ten sposób odczytujesz, to ten brak jest zrozumiały. Chociaż daleko mi do myślenia o czasach terroru.
A nie przyszło Ci do głowy, że mógł ktoś zapukać ze złą wiadomością, która wpłynęła na brak ucha w kubku. Ktoś na kogo czekała peelka nigdy więcej nie stanął w drzwiach. Ale nie, że uważam Twoje odczytywanie za coś złego. Po to są własnie niedopowiedzenia, aby można sobie je było interpretować.
Pozdrawiam serdecznie.
bardzo Wszystkim dziękuję za ciepłe słowa.
dodatek111 napisał:
wiersz, jest naturalny i po prostu musiał być napisany, bo od zawsze było dla niego miejsce
Prawdopodobnie tak być musiało, inaczej tego określić nie można.
al-szamanka napisał/a:
Jeżeli nie zapominamy i nosimy kogoś w sercu, nigdy nie jesteśmy sami.
Też prawda, wszak kiedy pamiętamy, to tak, jakby ten ktoś był obok nas.
allaska napisała:
Tylko ta końcówka wskazuje jakby chodziło o aresztowanie i brakuje mi dopełnienia
Allasko skoro w ten sposób Ci się kojarzy, to faktycznie mogłyby być jakieś inne elementy przywołane, inne okoliczności. Skoro w ten sposób odczytujesz, to ten brak jest zrozumiały. Chociaż daleko mi do myślenia o czasach terroru.
A nie przyszło Ci do głowy, że mógł ktoś zapukać ze złą wiadomością, która wpłynęła na brak ucha w kubku. Ktoś na kogo czekała peelka nigdy więcej nie stanął w drzwiach. Ale nie, że uważam Twoje odczytywanie za coś złego. Po to są własnie niedopowiedzenia, aby można sobie je było interpretować.
Pozdrawiam serdecznie.
Bardzo dotykający jaźń wiersz, Beatko
Mam wrażenie, że to rozmowa córki i matki.
To matki zabrakło przy tamtym stole, przy kubku...
Całość jest bardzo obrazowa i swojska.
Czyta się niemal jak relację.
Z czego?
Z czyjegoś odchodzenia.
Wiersz zrobił na mnie wielkie wrażenie i nic dziwnego, że wygrał
Jest tak przejmujący, że aż robi się zimno...
Bravo!
Mam wrażenie, że to rozmowa córki i matki.
To matki zabrakło przy tamtym stole, przy kubku...
Całość jest bardzo obrazowa i swojska.
Czyta się niemal jak relację.
Z czego?
Z czyjegoś odchodzenia.
Wiersz zrobił na mnie wielkie wrażenie i nic dziwnego, że wygrał
Jest tak przejmujący, że aż robi się zimno...
Bravo!
Naleczko,
wielkie gratulacje. Uważam, że tym wierszem zrobiłaś wielki skok do przodu. Brawo!
z.
wielkie gratulacje. Uważam, że tym wierszem zrobiłaś wielki skok do przodu. Brawo!
z.
Bardzo dziękuję.
Mike,
Masz po części rację, to może być o braku matki przy stole, ale równie dobrze każdej innej bliskiej osoby (płci żeńskiej, tego się nie da zaprzeczyć) I niezmiernie mi miło, że zrobił na Tobie wrażenie.
Zolu,
Niezmierniem wdzięczna za takie chwalenie.
Serdecznie pozdrawiam.
Mike,
Cytat:
Bardzo dotykający jaźń wiersz, Beatko
Mam wrażenie, że to rozmowa córki i matki.
To matki zabrakło przy tamtym stole, przy kubku...
Mam wrażenie, że to rozmowa córki i matki.
To matki zabrakło przy tamtym stole, przy kubku...
Masz po części rację, to może być o braku matki przy stole, ale równie dobrze każdej innej bliskiej osoby (płci żeńskiej, tego się nie da zaprzeczyć) I niezmiernie mi miło, że zrobił na Tobie wrażenie.
Zolu,
Zola111 napisała:
Uważam, że tym wierszem zrobiłaś wielki skok do przodu. Brawo!
Niezmierniem wdzięczna za takie chwalenie.
Serdecznie pozdrawiam.
Nalko, gratuluję wygranej!
Ładny, spokojny wiersz, sięgający do tego co zapada w nas mocno; rytuałów, przyzwyczajeń, tęsknot do kochanych osób. Szczególnie przypadł mi do gustu bardzo wymowny początek:
Ładny, spokojny wiersz, sięgający do tego co zapada w nas mocno; rytuałów, przyzwyczajeń, tęsknot do kochanych osób. Szczególnie przypadł mi do gustu bardzo wymowny początek:
Cytat:
Istniejemy, póki ktoś o nas pamięta*. Powiedział
ostatni liść i opadł z drzewa.
ostatni liść i opadł z drzewa.
I ja gratuluję. Wiersz bardzo udany, utrzymujący nastrój konkursowy. Zwróciłam uwagę już wcześniej. Pozdrawiam
Cytat:
Tego na końcu wioski,
gdzie Kaśka zgubiła czerwoną kokardę zeszłego lata.
gdzie Kaśka zgubiła czerwoną kokardę zeszłego lata.
Podoba mi się bo sama używam podobnej formy
Gratulacje!
Opheliac, Ajw, Herbie. Dziękuję serdecznie dziewczyny za poczytanie i dobre słowo. Cieszę, że znalazłyście w wierszu coś dla siebie.
Pozdrawiam serdecznie.
Pozdrawiam serdecznie.
Nalko,
przepiękny kawał wiersza. Jego siłą jest prostota i płynna narracja. Wzruszyła mnie ta kokarda i kubek bez ucha. To przecież w drobiazgach, przedmiotach codziennego użytku zaklęte są wspomnienia. Bardzo ładna konstrukcja treści, pierwsza strofka zabiera mnie, gdzieś w odległe miejsce, fundując sentymentalną podróż, niemal znam to drzewo. Druga strofa - wspomnienie drogiej osoby płynnie wprowadza mnie w tęsknotę, tak mocno odczuwalną w trzeciej strofie, spowodowaną bezpowrotnym odejściem drogiej osoby.
Gratuluję pierwszego miejsca na podium. Dodam, że miłym dla mnie zaskoczeniem było, odkrycie autora wiersza. Przywykłam do Twoich wierszy-szant, gdzie dominują żeglarskie rekwizyty. Ten wiersz odczytuję jako mocny przechył. Kompas wskazuje właściwy kierunek, msz.
Pozdrowienia.
przepiękny kawał wiersza. Jego siłą jest prostota i płynna narracja. Wzruszyła mnie ta kokarda i kubek bez ucha. To przecież w drobiazgach, przedmiotach codziennego użytku zaklęte są wspomnienia. Bardzo ładna konstrukcja treści, pierwsza strofka zabiera mnie, gdzieś w odległe miejsce, fundując sentymentalną podróż, niemal znam to drzewo. Druga strofa - wspomnienie drogiej osoby płynnie wprowadza mnie w tęsknotę, tak mocno odczuwalną w trzeciej strofie, spowodowaną bezpowrotnym odejściem drogiej osoby.
Gratuluję pierwszego miejsca na podium. Dodam, że miłym dla mnie zaskoczeniem było, odkrycie autora wiersza. Przywykłam do Twoich wierszy-szant, gdzie dominują żeglarskie rekwizyty. Ten wiersz odczytuję jako mocny przechył. Kompas wskazuje właściwy kierunek, msz.
Pozdrowienia.
Esko,
bardzo Ci dziękuję za tyle dobrego słowa.
To prawda, że drobiazgi najczęściej miewają dużo większe znaczenie niż się może wydawać. Cieszy mnie, że znalazłaś w nim tyle dobrych stron.
Pisząc go miałam nadzieję, co najwyżej na wyróżnienie, więc podium natomiast było dla mnie dużym zaskoczeniem. Zwłaszcza, gdy rzutem na taśmę udało mi się go zamieścić. Jak widać czasem można zrobić niespodziankę. Fakt, że motywy żeglarskie są dla mnie takim elementem, który można wpleść w każdą sytuację. Ale jak się przyjrzeć dokładniej, tu również nie obyło się bez wody. Tylko nie ona tym razem gra główną rolę.
Odpozdrawiam serdecznie.
bardzo Ci dziękuję za tyle dobrego słowa.
Cytat:
przepiękny kawał wiersza. Jego siłą jest prostota i płynna narracja. Wzruszyła mnie ta kokarda i kubek bez ucha. To przecież w drobiazgach, przedmiotach codziennego użytku zaklęte są wspomnienia.
To prawda, że drobiazgi najczęściej miewają dużo większe znaczenie niż się może wydawać. Cieszy mnie, że znalazłaś w nim tyle dobrych stron.
Cytat:
Gratuluję pierwszego miejsca na podium. Dodam, że miłym dla mnie zaskoczeniem było, odkrycie autora wiersza. Przywykłam do Twoich wierszy-szant, gdzie dominują żeglarskie rekwizyty. Ten wiersz odczytuję jako mocny przechył. Kompas wskazuje właściwy kierunek, msz.
Pisząc go miałam nadzieję, co najwyżej na wyróżnienie, więc podium natomiast było dla mnie dużym zaskoczeniem. Zwłaszcza, gdy rzutem na taśmę udało mi się go zamieścić. Jak widać czasem można zrobić niespodziankę. Fakt, że motywy żeglarskie są dla mnie takim elementem, który można wpleść w każdą sytuację. Ale jak się przyjrzeć dokładniej, tu również nie obyło się bez wody.
Tylko nie ona tym razem gra główną rolę. Odpozdrawiam serdecznie.
Późno dotarłam, ale nie żałuję. Bezpretensjonalny i bardzo odczuwalny wiersz. Gratuluję!
Gabi dziękuję pięknie za poczytanie i ciepłe słowo.
Bardzo dobrze się to czyta. Spełniony temat w niebylejakiej oprawie emocjonalnej.
Gago,
bardzo mi miło. Dziękuję za bytność i pozostawiony ślad.
bardzo mi miło.
Dziękuję za bytność i pozostawiony ślad.
Pierwsze przeczytanie nie zrobiło na mnie żadnego wrażenia zrozumiałem tylko albo aż przesłanie.
Drugie z trzeźwiejszym umysłem zobaczyłem w tym wierszu swojskość.
Trzecie, drugie tego samego ujrzałem może i nie powalający wiersz ale zarazem prosty i zalewający gęsto treścią. Jak dobry treściwy polski porter, słodki z goryczką. Gratuluję. Ciężko na mnie zrobić wrażenie choć sam nie potrafię pisać. Ty to zrobiłaś 11 wersami brawo.
Drugie z trzeźwiejszym umysłem zobaczyłem w tym wierszu swojskość.
Trzecie, drugie tego samego ujrzałem może i nie powalający wiersz ale zarazem prosty i zalewający gęsto treścią. Jak dobry treściwy polski porter, słodki z goryczką. Gratuluję. Ciężko na mnie zrobić wrażenie choć sam nie potrafię pisać. Ty to zrobiłaś 11 wersami brawo.
Mertonie,
Bardzo mi miło, że udało się zrobić na Tobie wrażenie i wiersz spodobał się na tyle, że zechciałeś do niego wrócić i zostawić swój ślad.
Do piwa jeszcze nikt mojego pisania nie porównywał, ale rozumiem, że ten wiersz ma dla Ciebie własnie taki posmak, że dopiero po kolejnym łyku czuje się to coś, zawarte w środku. Swoją drogą porter lubię, więc doceniam porównanie.
Pozdrawiam serdecznie.
Bardzo mi miło, że udało się zrobić na Tobie wrażenie i wiersz spodobał się na tyle, że zechciałeś do niego wrócić i zostawić swój ślad.
Cytat:
ujrzałem może i nie powalający wiersz ale zarazem prosty i zalewający gęsto treścią. Jak dobry treściwy polski porter, słodki z goryczką.
Do piwa jeszcze nikt mojego pisania nie porównywał, ale rozumiem, że ten wiersz ma dla Ciebie własnie taki posmak, że dopiero po kolejnym łyku czuje się to coś, zawarte w środku. Swoją drogą porter lubię, więc doceniam porównanie.
Pozdrawiam serdecznie.
Bardzo fajny wiersz, miniatura. Czytałem z przyjemnością. Proszę o kolejne. Jestem tu nowy chętnie się czegoś nauczę i poczytam.
Pozdrawiam,
hultaj.
Jestem tu nowy chętnie się czegoś nauczę i poczytam.Pozdrawiam,
hultaj.
Ten wiersz ma cudowny klimat. Czułość, ciepło pomimo zła, które nas dotknęło gdzieś tam po drodze. Gratuluję!
Ja również gratuluję zwycięstwa, bardzo dobry wiersz.
Ludzkie życie ulotne jak spadający liść, już początek mnie oczarował. Wiersz pełen ciepła i tęsknoty. Końcówka z kubkiem porusza.
Ludzkie życie ulotne jak spadający liść, już początek mnie oczarował. Wiersz pełen ciepła i tęsknoty. Końcówka z kubkiem porusza.
Ostatnio dodane recenzje
- wszystko będzie niedobrze – recenzja
- Napisane nawet dobrze, czyli o książce - wszystko będzie niedobrze
- Czy guguły mogą być smaczne?
- Samotność Boga – Antoni Grycuk
- „Zabójca w bezpiece”, czyli proza niedoceniona
- Poetycka opowieść o wojnie w Donbasie - recenzja książki S. Żadana "Internat"
- Recenzja książki portalowej koleżanki
- Kazimierz Junosza „Buntownik” - recenzja książki
- Kompot. Trudny powrót do życia - recenzja książki
- Jezioro
- Wszystkie Koty Prezesa: Rozdział VII – Koalicja
- Trzysetka, cz. 3/3
- Słowa wsparcia
- Trzysetka, cz.2/3
- Szpiedzy w Sompolnie: Rozdział X – Konińskie tragedie
- Trzysetka, cz.1/3
- Imagine
- Wszystkie koty Prezesa: Rozdział VI – Brońmy praw mniejszości!
- Moja Droga Amatorko IX
- Szpiedzy w Sompolnie: Rozdział IX – Prezydencka rozgrywka
- Uczniowi wszystko wolno
- Czy było warto?
- Wszystkie koty Prezesa: Rozdział V – Capo di tutti capi
- Pamiętnik mordercy
- Rosół
- Podróż w stanie wojennym
- Nie do pary - Fragment dwudziesty piąty
- Szpiedzy w Sompolnie: Rozdział VIII- Podróż
- Narada w Zjednoczeniu
- Mroźny, nocny marsz
- Moja Droga Amatorko VIII
- Wszystkie koty Prezesa: Rozdział IV – Oksytocyna
- Droga Opiekunko
- Bokserzy
- Szpiedzy w Sompolnie: Rozdział VII – Punkt kontrolny
Proza: Dolna Półka
- Egzaminator 17
- Topielice
- Pod lipą
- Kamień
- Filip w konopiach
- Dogłębne spojrzenie na napotkanych
- Zakończenie roku szkolnego
- Wieś Krzyż
- Anatomia blokady twórczej
- Trucizna
- Spis powszechny 2
- Grzesznicy nie idą do nieba - Rozdział Dziewiąty: Wejście do Inferno Corporation
- Anatomia Zgorzkniałego Owocu
- Grzesznicy nie idą do nieba - Rozdział Ósmy: Upadek i Oferta
- Egzaminator 16
- Nie do pary - Fragment dziewiętnasty
- Grzesznicy nie idą do nieba - Rozdział Siódmy: Odkupienie (czy raczej "Odkupcie się sami, pajace")
- Wyznanie depresji
- Trudne słowa
- Świeca
- Hezatysta
- Pokaż mi środkowy palec
- Napisałam ostatnio
- wołają na mnie Mokosz
- Przedpoście
- Poranek
- Maria z Magdalii
- Neurotyzmat
- Nowinka
- Siewnie
- Ciało pamięta drogę
- czytadełka
- Cisza po drugiej stronie
- Z życia zdjęte
- Transpiracja
- Owipozycja
- Galatea
- saski
- Pirofictwo
- Kraina Nihidrawka
- Stanowisko nr 21
- ***(Szaroburym smutkiem...)
- bezmierność
- Koralowo-niebieskie niebo
- szepty i cisza
Poezja: Dolna Półka
- Ufność
- myśli pozujące do rentgena
- "Jak hartowała się stal"
- nieskończenie
- usuwam
- odlotowi
- "Niedopowiedzenie"
- "Cudzoziemka"
- Jaskrawość
- O pewnym ambasadorze
- Hipnotyczna
- Aniołów się nie ocenia
- W Międzynarodowy Dzień Kopania...
- Pętla
- We dwoje
- O dzisiejszej temperaturze i znakach
- Starzej
- DZIECI CICHEJ MOWY
- Anioły
- Pomarańcza, pomarańcz, czy...
Galeria
Polecane
Nawigacja
-
Promocja -
Społeczność -
Przydatne Linki -
Nasze Antologie -
Nasi Partnerzy
Ostatnie komentarze
- spawngamer
- 10/02/2026 08:48
- Dziękuję za komentarz Jolu. Też pozdrawiam. »
- Zbigniew Szczypek
- 09/02/2026 22:02
- Valerio Smakowanie owocu jest jak smakowanie miłości, można… »
- spawngamer
- 09/02/2026 19:20
- Dziękuję Berele, tak, dlatego ten obraz nasunął mi sam… »
- japoneczka
- 08/02/2026 22:50
- Jestem wdzięczna Zbyszku za Twoje komentarze.Dużo się można… »
- Zbigniew Szczypek
- 08/02/2026 18:19
- Tetu Ja sobie żartuję ale skoro grożą dziennikarzom, to… »
ShoutBox
- Wiktor Orzel
- 11/02/2026 11:56
- Niestety, z tych reklam Portal się utrzymuje, ale spróbujemy je wykluczyć tak, żeby nie utrudniały nawigacji, tylko potrzebujemy skrinów
- Wiktor Orzel
- 11/02/2026 11:53
- Zbyszku, podeślij skrina na maila redakcyjnego. Polecamy bloker reklam dla Firefoxa, wtedy portal jest wyczyszczony: [link]
- Zbigniew Szczypek
- 09/02/2026 22:49
- A jeszcze Wiktorze "antologia prozy"
- Zbigniew Szczypek
- 09/02/2026 22:07
- Wiktorze - mam jakąś "kotarę" na dole głównej strony, towarzyszącą mi na każdej stronie, Tak samo jakaś ikonka "kurs kreatywnego pisania"-te dwie rzeczy blokują. Ile razy chcę coś napisać, odświerzam.
- Wiktor Orzel
- 09/02/2026 15:02
- Zbyszku, o jakie nakładki chodzi? Podeślesz na maila redakcyjnego screeny?
- gertruda burgund
- 06/02/2026 18:48
- szkoda że MALOWANIE SŁOWEM to tylko pięć tekstów...
może jeszcze do 7.02 ktoś się zmobilizuje?
- Zbigniew Szczypek
- 04/02/2026 16:19
- Czy te nowe nakładki/skórki na stronie są konieczne? przeszkadzają w normalnym korzystaniu ze strony PP? Może na stałe z boku, dla zainteresowanych? A nie nachalnie
- Zbigniew Szczypek
- 04/02/2026 16:16
- Trochę mnie z Wami nie było - serdecznie pozdrawiam!
- Darcon
- 04/02/2026 15:20
- Dla zainteresowanych edytowałem swój wpis w wątku UTWORY konkursu Malowanie słowem.
- Darcon
- 09/01/2026 08:00
- Mamy to. Pierwszy utwór konkursu "Malowania słowem" dostępny na stronie głównej. EDIT. Mamy już dwa utwory
Ostatnio widziani
- Offline
- Offline
- Offline
- Offline
- Offline
- Offline
- Offline
- Offline
- Offline
- Offline
- Offline
- Offline
- Offline
- Offline
- Offline
- Offline
- Offline
- Offline
- Offline
- Offline
Gości online:0
Najnowszy:Usunięty
Najnowszy:Usunięty
© Copyright by Portal Pisarski 2006-2025
Ważne: Regulamin | Polityka Prywatności | FAQ
Polecane: Przeglądaj promocje na książki i komiksy | montaż anten Warszawa | Komercyjne Sesje Rpg - Zielonka k/Warszawy - Mistrz z Gralnią | montaż anten Sulejówek | montaż anten Marki | montaż anten Wołomin | montaż anten Warszawa Wawer | montaż anten Radzymin | Hodowla kotów Ragdoll | ragdoll kocięta | ragdoll hodowla kontakt