Mojżesz. Dygresja - Leszek Sobeczko
Poezja » Wiersze » Mojżesz. Dygresja
A A A

Mojżesz. Dygresja

 

 

Kluczyłem. Przyznaję. Kilka razy celowo
w tym samym miejscu dachem było niebo.
Głód potrafi przemawiać płomieniem i nakarmić
manną. A mogłem spokojnie spać u boku kobiet,
 
miałbym synów i władzę nad światem. Czciłbym
bożka w zwierzęcej postaci. Tym wyznaniem
jestem szczery jak złoto, którym kazałem pokryć ołów
na zdobieniach Arki. Mieli nieść lekką skrzynię?
 
Błąd tkwi w ludzkiej naturze. Coś, czego nie widać
jest lekceważone. Stąd te wszystkie plagi i cud
suchego piasku na dnie morza. Miałem zaszczyt
 
dotykać kamieni z odciśniętym palcem Boga.
Kluczyłem. Sens mojego życia to było czekanie,
by z całym pokoleniem zamienić się w pustynię.

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Leszek Sobeczko · dnia 06.12.2017 08:06 · Czytań: 718 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 7
Komentarze
braparb dnia 06.12.2017 09:02
Piękny wiersz. Skłania do refleksji. Inspirujący.
Można by to i owo poprawić:

Cytat:
Kluczyłem. Przyznaję. Kilka razy celowo
w tym samym miejscu dachem było niebo.

proponuje zmienić na:
Kluczyłem. Przyznaję. Kilka razy celowo
zataczając kręgi w tym samym miejscu.

"dachem było niebo" ładne ale tu wyskakuje trochę jak królik z kapelusza.

Cytat:
Miałem zaszczyt
dotykać kamieni z odciśniętym palcem Boga.

zbędne.
Może tak?

Błąd tkwi w ludzkiej naturze. Coś, czego nie widać
jest lekceważone. Stąd te wszystkie plagi i nieszczęścia.
oraz cud suchego piasku na dnie morza.

Kluczyłem. Sensem mojego życia było czekanie,
by z całym pokoleniem zamienić się w pustynię.

W ten sposób ostatnia zwrotka zyskuje na wymowie.
Zola111 dnia 06.12.2017 12:07 Ocena: Świetne!
Przeczytałam z wielkim wzruszeniem, Leszku.

Współczesny sonet tak właśnie powinien brzmieć. Powinien być biały, jak piach pustyni, jak śnieg.
Ostatnio mniej czytam, więcej piszę i koryguję. Nadrobię Twoje wiersze, bo warto, Sobeczku. Pozdrawiam,

z.
Leszek Sobeczko dnia 07.12.2017 00:00
braparb - ciekawa podpowiedź odn. "zataczania kręgów", zapewne tak mogło być, ale Mojżesz to nie Ikar; do drugiej uwagi jestem bardziej przekonany; dziękuję za komentarz

Zolu - Nadrabiaj, nie ma tego za wiele, ostatnio absorbuje mnie rola bycia naczelnym /ssakiem też ;) /
będzie mi bardzo miło, nawet jak otrzymam komentatorskie cięgi, a może dlatego :)

Pozdrawiam :)
imre dnia 20.12.2017 00:09
Witaj!

Wiersz widzę jako rozmyślanie nad kondycją wiary człowieka, który czuje, że pojmowanie Boga to nie sprawa umysłu ale coś więcej. Stąd np ten ołów pokryty złotem- który czytam jak ziarno upadłe na jałową ziemię. Wiara to jednak często takie właśnie kluczenie, szukanie... Nieba pod domowym dachem

dziękuję i pozdrawiam :)
Leszek Sobeczko dnia 21.12.2017 00:21
imre napisał:
Stąd np ten ołów pokryty złotem- który czytam jak ziarno upadłe na jałową ziemię. Wiara to jednak często takie właśnie kluczenie, szukanie... Nieba pod domowym dachem
fajnie rozkminiasz; Witaj na PP

Pozdrawiam :)
Opheliac dnia 10.01.2022 18:54
Pamiętam ten wiersz, czytałam go dawno, prawdopodobnie w chwili publikacji, później chyba wróciłam, może nawet kilka razy. Ale ten ze wszystkich Twoich, szczególnie tych z tematyki okołobiblijnej, ten pamiętam właśnie najbardziej.
Gdzieś po wielu latach zwlekań, finalnie jestem od jakiegoś czasu na co dzień z Biblią. W końcu i dzięki Bogu.
A powyższy tekst znów przewinął mi się w myślach w ostatnich dniach, także przychodzę zostawić ślad.

Cytat:
Kluczyłem.

Jak każdy. Ale jeśli to kluczenie ma prowadzić do tego prawdziwego sensu życia, to tym bardziej warto i trzeba.

Cytat:
Błąd tkwi w ludzkiej naturze. Coś, czego nie widać
jest lekceważone.

To prawda.


A z kwestii technicznych dodam, że nie zmieniałabym nic w tym tekście. Każde słowo ma tu swoje miejsce, no i sens.
Leszek Sobeczko dnia 31.01.2023 21:09
Opheliac - dziękuję, mało tutaj bywam i bardzo mnie ucieszył Twój komentarz, pozdrawiam serdecznie
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Gramofon
14/07/2024 20:40
Lżejsza usadzona mocno przez grawitacje. »
skroplami
14/07/2024 11:07
Jak dzień i noc, różnice :). Chociaż jak one tak Twoja… »
skroplami
14/07/2024 10:00
Stara prawda, wieczna prawda, boska prawda. Zawarłeś kilka… »
al-szamanka
13/07/2024 17:07
Sumiennie przeczytałam tekst od początku do końca i mam… »
al-szamanka
13/07/2024 14:50
Mam pytanie. Czy wyzwolone kobiety, to te z tymi wszystkimi… »
Florian Konrad
13/07/2024 13:58
Dziękuję. Wiersz jest nieromantyczny, bydlak jeden :) »
Janusz Rosek
13/07/2024 12:19
Kazjuno To bardzo ciekawa historia. Czytając takie… »
Kazjuno
13/07/2024 07:42
Bardzo ciekawe, Januszu, 3 opowieści. Przeczytałem jednym… »
Janusz Rosek
12/07/2024 08:57
Kazjuno Bardzo dziękuję za Twój komentarz i słuszne… »
Kazjuno
12/07/2024 08:07
Przeczytałem Januszu z zainteresowaniem. Wewnętrzne rozterki… »
valeria
10/07/2024 13:53
Podoba mi się. Łagodne lato :) »
valeria
10/07/2024 13:51
Dziękuję, opis poprawiony już:) zachęcam :) od soboty jestem… »
Berele
10/07/2024 13:37
Pointa mogłaby okazać się jakaś lżejsza, ale udała się ta… »
Jacek Londyn
10/07/2024 13:08
Valerio, cieszę się, że się wydało, że ktoś z nas (a… »
Berele
10/07/2024 10:59
Nawet fajne neolęgi. Spodobał mi się wiersz ubogi w… »
ShoutBox
  • Jacek Londyn
  • 12/06/2024 14:22
  • a komentarzy ni chu, chu. "Czego oczy nie widzą, sercu nie żal"... Niby tak, lecz ja komentarze sobie cenię. Nierzadko lepiej niż kawa rano podnoszą ciśnienie.
  • Jacek Londyn
  • 12/06/2024 14:19
  • "Ostatnio widzianych" spory tłum,
  • Zbigniew Szczypek
  • 31/05/2024 21:10
  • "Po co tu jesteśmy, skoro ciągle się boimy?"- to taka "terapia", dla duszy i ciała, ekshibicjonizm w innym wymiarze. Skoro już tu jesteś, zrzuć ostatni listek! Bądź wreszcie wolny
  • Zbigniew Szczypek
  • 31/05/2024 19:34
  • Gramofonie - dołącz do nas z komentarzami, a na pewno będzie się działo więcej i lepiej, bo kto, jak nie Ty, swoją siłą głosu dotrze do najdalszych zakątków "galaktyk" ;-}
  • Wiktor Orzel
  • 31/05/2024 10:32
  • Dzieje się to, co zwykle. Ktoś wrzuca tekst, inni go komentują i tak się toczy tutaj życie ;)
  • Gramofon
  • 30/05/2024 11:13
  • dzieje się tu coś?
  • Zbigniew Szczypek
  • 15/05/2024 21:38
  • Najgorsze co może być, jeśli chodzi o komentarze, jeśli zostają tylko grupy tzw. "wzajemnej adoracji", z komentarzami schematycznymi i w zasadzie nic nie wnoszącymi do twórczości. Nie chciałbym tego.
  • Zbigniew Szczypek
  • 15/05/2024 20:30
  • Kaziu, my to wiemy, że to czasem działa na zasadzie "łańcuszka szczęścia" ale denerwuje, gdy ktoś go "przerywa", w tedy wraca cisza i "bezkomentarz" opanowuje znowu kolejną falą
  • Kazjuno
  • 15/05/2024 14:01
  • Piszcie, publikujcie i twórzcie komentarze!
Ostatnio widziani
Gości online:12
Najnowszy:Arcte