Wiersz to oczywiście jest. Świadczy o tym wersyfikacja, a poza tym poezja nie jest zamknięta w żadnych innych ramach. Problem polega na na tym, iż ów wiersz nie posiada wartości artystycznej. Wszystko zostało wyłożone zbyt dosłownie. Przeczytałem. No i fajnie. Zostało mi narzuconych kilka prostych... no właśnie, idei? Może poprawnie byłoby - myśli. Choć podoba mi się zwrot "atomowów postanowień" a muszę przyznać, że to jedyne dobre z tego, co tu przeczytałem. Te ubarwienia, przez niejednego nazywane metaforami, są tu tak stezone w zbyt krótkiej treści, że czuję się, jakbym zjadł cały sloik nutelli bez chleba. Pozdrawiam