Nie ma kotka, nie ma płotka!
Na wsi dziś gruchnęła plotka.
Jedna pani drugiej pani:
- To niezwykłe, proszę pani,

jestem wieścią zdruzgotana!
- zagdakała kura z rana.
Druga, łapiąc się za szyję -
- Nie przeżyję, nie przeżyję!

Trzeba lecieć do sołtysa,
niech szukają go, od dzisiaj
niech policja się tym zajmie,
zanim kotek zginie marnie.

Straż pożarna niech przyjedzie,
by nam ulżyć w naszej biedzie.
Wieść, doprawdy, niesłychana!
Proszę pani! Proszę pana!

Komu był potrzeby kotek,
na dodatek biały płotek?
Jutro mruczek nie zamruga...
Taka strata! Taka zguba!

Kto pozbawił nas mruczenia,
musi trafić do więzienia,
gdzie doczeka końca życia,
w sam raz kara do odbycia!

Przepaplały cały ranek ...
Będą miały przegwizdane.
W mig, jak z procy wyleciały,
w papilotach, tak jak stały.

Sołtys siedział na tarasie.
- Przyszły panie poniewczasie
Jest już późno, po obiedzie,
nie pomogę paniom w biedzie.

Mogę paniom radą służyć,
tylko proszę się nie wzburzyć,
trzeba wołać kici, kici,
może leży na ulicy...

Może licho go porwało,
nieszczęść wokół jest niemało,
może bawi się gdzieś z myszką...
Z mojej strony to już wszystko.

Kara boska go spotkała,
problem wielki, głowa mała.
Chciał wyjść z twarzą, bez odpłaty,
spaść jak kot na cztery łapy.

A tu stoją dwie paniusie -
- to pan może, to pan musi!
Siamto, tamto i owamto!
Zamroczyło go belcanto.

Podniósł palec wskazujący
cichym głosem, nieco drżącym:
- Szukać w polu nie zaszkodzi,
kot ścieżkami swymi chodzi.

Przeznaczyłem na nagrodę
małą sumkę, wspomnieć mogę,
płotek dodam - mimochodem -
noc się zbliża, krzyż na drogę.

To z urzędu czyste kpiny!
Wieści, plotki, tfuj, nowiny.
Wolne żarty, zwykłe psoty.
Ptasie móżdżki, do roboty!

Co to była za robota
od niedzieli aż do wtorku!
Jedna z nich dostała kota,
druga miała kota w worku.

Kotek, płotek, piosnka długa...
Mruczek siedzi, śpiewa, mruga.
Nikt go nie skradł... Nie przepędził...
Ecie-pecie Baby Jędzy.