Do Zgromadzenia Nowej Atalntydy

1 List archanioła Tellentiusa

Bracia archaniołowie,

ze zgryzotą i głębokim smutkiem i by serce moje odpoczęło ubogie, tak ubogie, przedkładam przed majestat Zgromadzenia Nowej Atlantydy jarzmo historii, które niczym wół sięga ziemi i synów śmiertelnych, ich wiecznego powołania, niech słowo przytoczone zostanie niczym, niczym bicz, zgryzota moja dosięga rzeczy – które w świecie śmiertelnych są skrapiane jadem skorpiona i spowijane jadem żmijowej podłości, niech o zazdrości i o hańbie historii będzie można powiedzieć: niech pokój nastanie w rodzinach i niech bicz węża nie dosięga więcej.

Bibliosola:

Syr 24, 1

1 Mądrość wychwala sama siebie, chlubi się pośród swego ludu.

Syr 25, 1

1 W trzech rzeczach upodobałem sobie, które są przyjemne Panu i ludziom: zgoda wśród braci, przyjaźń między sąsiadami  oraz żona i mąż dobrze zgadzający się wzajemnie.

Syr 26, 1-7

1 Szczęśliwy mąż, który ma dobrą żonę, liczba dni jego będzie podwójna.
2 Dobra żona radować będzie męża, który osiągnie pełnię wieku w pokoju.
3 Dobra żona to dobra część dziedzictwa i jako taka będzie dana tym, którzy się boją Pana:
4 wtedy to serce bogatego czy ubogiego będzie zadowolone i oblicze jego wesołe w każdym czasie.
5 Serce moje ma się na baczności przed trzema rzeczami, a czwartej się obawiam: oszczerczych zarzutów w mieście, zbiegowiska pospólstwa i kłamliwych doniesień; te rzeczy są przykrzejsze od śmierci.
6 Zgryzotą serca i smutkiem jest kobieta zazdrosna o kobietę, a to jest bicz języka, co wszystkich dosięga.
7 Jarzmo dla wołów źle dopasowane - to żona niegodziwa, kto ją sobie bierze, jakby uchwycił garścią skorpiona.

Nieustannie pisana historia

Pewien ojciec miał dwóch synów,

Jednego bardzo kochał,

A o drugim wciąż myślał,

Gdy myślał o nim ciągle pytał:

„Czegóż ten syn nie jest taki,

 jak ten którego kocham”.

Tak obolałe było serce ojca.

Pewnego dnia wezwał obu i rzekł:

Moje dzieci, jestem już stary,

Moje oczy nie widzą już daleko,

I moje uszy nie słyszą jak przed laty.

Oto moje dla was rozporządzenie:

„Idźcie do kraju sąsiedniego i wróćcie -

a przyprowadźcie do domu mojego swe żony”.

„Ten, którego żona więcej, o którym opowie,

Temu oddam połowę swego królestwa,

I uczynię go moim królewskim spadkobiercą,

Gdy głowę moją złożę otulony śmiercią”.

Poszli więc obaj synowie, każdy w swoją stronę.

Jeden z synów zawitał do królestwa,

Z kraju sąsiedniego,  a było tam wszystko dwa królestwa.

Gdy przybył na dwór króla, zobaczył piękną dziewczynę,

I w jednej chwili otwarło się serce dziewczyny,

i posłyszała ona wewnętrzny głos serca:

„Oto syn imieniem Saul, wysoki i dorodny,

Nie ma od niego piękniejszego mężczyzny w królestwie

ojca jego, gdyż również wzrostem przewyższa wszystkich synów

w królestwie ojca jego o głowę”. [1]

Uniosło się serce dziewczyny na te słowa -

i zarumieniły się lica dziewczyny,

gdyż dusze ich spotkały się w ich oczach.

Wtem odezwał się król, ojciec dziewczyny:

„Wiemy mój młodzieńcze, że ojciec twój ,

król królestwa sąsiedniego nam, powiedział i tobie:”

„Idźcie do kraju sąsiedniego i wróćcie -

a przyprowadźcie do domu mojego swe żony”.

ale król nie wiedział, ze ojciec młodzieńca również rzekł:

„Ten, którego żona więcej, o którym opowie,

Temu oddam połowę swego królestwa.

I uczynię go moim królewskim spadkobiercą,

Gdy głowę moją złożę otulony śmiercią”.

Gdy dusze tych dwojga spotkały się w ich oczach,

Stało się tak, że drugi syn zawitał do drugiego królestwa.

Gdy przybył na dwór króla zobaczył dwie piękne dziewczyny.

Były one siostrami, a piękniejszych od nich nie było w królestwie

ojca ich - wielu dostojnych młodzieńców przybywało na dwór ojca dziewcząt,

Prosząc  o rękę jednej z nich, ale niełaska króla spoczywała na każdym,

Gdyż mówił: ”Czegóż  bogowie omijają szczęście moich córek,

Gdy proszą o rękę, zawsze jedna z moich córek zostaje niezauważona”,

Wiedział bowiem, że piękniejszych od jego córek nie ma w żadnym królestwie.

Młodzieniec nie wiedział o cierpieniu ojca w oczach bogów,

Gdy tymczasem, w te słowa odezwał się król, ojciec dwóch córek:

„Wiemy mój młodzieńcze, że ojciec twój, król sąsiedniego nam

królestwa powiedział:”

„Oto moje dla was rozporządzenie:

Idźcie do kraju sąsiedniego i wróćcie

a przyprowadźcie do domu mojego swe żony”.

„Ten, którego żona więcej, o którym opowie,

Temu oddam połowę swego królestwa.

I uczynię go moim królewskim spadkobiercą,

Gdy głowę moją złożę otulony śmiercią”.

„Idź więc mój chłopcze i przyjdźcie razem  - ty i bart twój,

A przyjmę was obu za zięciów i synami mi będziecie,

Jestem pewien, że bogowie i wam pobłogosławią”.

Tak powiedział król, gdyż nie chciał, aby jedna z jego córek

Nie została nie zauważona i pozostała w nieszczęściu.

-----------------------------------------

[1] nawiązanie do fragmentów Biblii:

1 Sm 9, 2.

Miał on syna imieniem Saul, wysokiego i dorodnego, a nie było od niego piękniejszego człowieka wśród synów izraelskich. Wzrostem o głowę przewyższał cały lud.

Pozostaję z głębokim szacunkiem

do Zgromadzenia Nowej Atlantydy,

Archanioł Tellentiusz