nike najbardziej nie lubi tego

że wciąż pamiętają jej imię

zazdrości skamieniałym bogom

ciszy

ares – ten cieszył się jak dziecko

na znajomy dźwięk szczęku stali

smakując popiół i krew

ona celowo spała do południa

gdy wzywali jej imię

otulała się w koc

jeszcze pięć minut

a życie przelewało się przez ręce

zeusa

dziś tęskni za ateną

zawsze wiedziała komu kibicować

gdy ona naciągała koc na głowę

teraz została sama

wciąż śpi do południa

potem mija gapiów na olimpie

i zstępuje między chłopców

bez głów serc i nóg

i tych drugich

o pustych oczach

kiwa głową

i można się rozejść

najbardziej nie lubi chwili

gdy w twarzach synów rozpoznaje rysy ojców

obiecuje sobie

że jutro będzie spała dłużej