Ha, dzisiaj mam prawdziwą ucztę poetycką.
Właśnie skomentowałam cudny wiersz pod Tobą, a teraz wpadłam po uszy w słowa daleko od okna.
Nie ma w tych słowach niepowtarzalnego żaru cechującego Twoje pisanie.
Nie ma gorąca upojnych nocy.
Jest coś innego, coś, czego się po Tobie nie spodziewałam.
Zaskoczyłaś mnie.
I to jak.
A przecież wrze w tym wierszu... inna siła, inne gwałtowne emocje.
Jest ta deprecha.
Ale jak pokazana!


Mam tylko nadzieję, że poluzuje.

pozdrawiam ciepło

Widzę,
ajw, że długo Cię nie było na PP. Z tym większą ciekawością przeczytałam Twój wiersz.
Zastanawiam się, czy pierwsza cząstka jest niezbędna. Myślę, że nieźle brzmiałby taki początek:

daleko od okna

otoczona milczeniem
przyklejam się do drzwi...

ale nie bierz zbytnio do serca tej uwagi, bo wiesz, że ja głównie rymowane piszę i mogę nie mieć racji.

Mnóstwo serdeczności posyłam, Lila

A dla mnie to bardzo dobry wiersz, pięknie wkomponowany w ramy konkursu. Świetnie oddajesz depresyjny nastrój podmiotu lirycznego. Beznadzieja prawie poraża. Prawie - bo obrazowa, udana metafora:

budzi nadzieję. Jest sprzeciw, jest szansa na wygraną z ponurą rzeczywistością. Wiersz jest jasny, interpretacyjnie przejrzysty, a takie lubię.
Szkoda, że masz poetycką flautę. Brak mi Twoich nowych erotyków, bo choć prawie się nie udzielam - śledzę portal. Mam nadzieję, że ten wiersz przełamie stojące powietrze i znów ruszysz z wiatrem. Moc serdeczności i uścisków.

Świetny wiersz, z poczuciem bezradności, marazmem, nawet msz stanem depresji,
super fazy - serce zaciska się w pięść, rozpuszczona w czerni pustak migotanie krajobrazów,
budzące skojarzenia z migotaniem przedsionków, jak dla mnie czysta, błyskotliwa poezja,
bez banału.

miło było poczytać, od takich osób można się uczyć,
nie dziwię się, że wiersz dostał nagrodę. Gratuluję!

Pozdrawiam serdecznie