TEN ŚMIERTELNY

Nielogiczna matematyka

Był uczeń w matematyce, który bardzo słaby był w arytmetyce. Skupiał się rachował daremnie, dodawał, dzielił, mnożył, zawsze jednak zły wynik mu wychodził. Zgrzytał przeto zębami przeklinając algebrę; a ponieważ nie potrafił jej zrozumieć, krzyczał, że jest nielogiczna i żadnego sensu zgoła nie posiada.

Pewnego razu tak męcząc się strasznie, wpadł na pomysł iście diabelski. Postanowił się zemścić. Wziął w rękę kartkę i długopis, po czym spisał tak niedorzeczne, nielogiczne i błędne równania, że aż włos na głowie się jeżył. Rozesłał je potem wszystkim profesorom i korepetytorom, których zdaje się świat nosił, sprawiając im tym też wiele przykrości. Ci bowiem daremnie stosowali wszelkie reguły i prawidłowości, równia dalej pozostawały bezsensowne, drapali się zatem po swych łysinach, a ich wewnętrzna poczucie logiki i sensu cierpiało katusze.

Byłby to może uprawniony żart, gdyby pozostał żartem. Na tym jednak uczeń ten nie poprzestał, widząc jak wielkie wrażenie to zrobiło, spisał więcej równań i działań, a wszystkie tak nonsensowne i błędne, że nawet największy zapaleniec algebry, sensu i logiki doszukać się w nich nie potrafił. Równania te wyciekły w świat i jak wszystko co dziwne, zdobyły zaraz wielkie zainteresowanie swą oryginalnością. Ludzie czytali je i dumali nad nich z przyjemnością. Ponieważ jednak nie miały sensu, rozeszła się wieść wśród ludu iż matematyka jest nielogiczna i panuje ten pogląd aż dotąd, zbierając wciąż straszne żniwa.

Kto ma uszy ku słuchaniu niechaj słucha, a zgadnie, o czym mówi przypowieść.

[KONIEC]