But z szkalnym obcasem - Kudmal
Proza » Dla dzieci i młodzieży » But z szkalnym obcasem
A A A
Od autora: Dzień dobry,

Postanowiłam zrobić książkę na podstawię filmu ''Kopciuszek'', by sprawdzić czy potrafię pisać coś na podstawię czegoś.

Pomyślałam również, by zmienić płeć bohatera oraz jego charakter. Uczyniłam tak, by chłopak zachowywał się jak rozpieszczony bachor, a z każdym kolejnym rozdziałem się zmieniał.

Mógłbym kochać z całej siły każdego człowieka na tym świecie, ale i tak by nic to nie zmieniło. Wszyscy będą tacy sami, a ma miłość lub miłość kogokolwiek nic tego nie zmieni. Każdy człowiek ma w sobie potwora, a gdy o niego dba, to on przejmuje, ciało zjadacza chleba. Tak działa natura ludzka. Może jest niepojęta, nienormalna, ale właśnie ona taka jest, czy chcemy, czy nie.  

Mógłbym kochać z całej siły każdego człowieka na tym świecie, ale i tak by nic to nie zmieniło. Wszyscy będą tacy sami, a ma miłość lub miłość kogokolwiek nic tego nie zmieni. Każdy człowiek ma w sobie potwora, a gdy o niego dba, to on przejmuje, ciało zjadacza chleba. Tak działa natura ludzka. Może jest niepojęta, nienormalna, ale właśnie ona taka jest, czy chcemy, czy nie.

Nie zmienimy, tego nawet jakbyśmy bardzo pragnęlibyśmy. Jeżeli na świecie istnieje, osoba dobra to pewnie pragnie, wypędzić bestie w niej lub po prostu chce być uważana za idealnego człowieka, ale to i tak bez sensu.

Wstałem i zacząłem iść w stronę mojego pokoju z książką w ręku. Przysłuchiwałem się dźwięku, który produkowałem chodząc. Spojrzałem na ludzi zza okna, którzy wykonywali swoją prace wyraźnie szczęśliwi. Co prawda nie była ona lekka, ale pracownikom to nie przeszkadzało, ponieważ musieli utrzymać rodzinę, a czasy, w których żyłem nie należały do najlepszych.

Mogłem być zadowolony z tego, że byłem szlachcicem, ale wolałbym jednak miłość ze strony ojca. Możliwe, że jednak mnie kochał, ale tego nie okazywał. Czułem się jak obcy we własnym domu. Może gdyby moja matka żyła nie zmieniłby się tak bardzo?

Gdy dotarłem do swojej sypialni to odłożyłem książkę na komodę i zerknąłem na zegar, który wskazywał czternastą pięćdziesiąt dwie. Usłyszałem ciche pisknięcie. Odwróciłem się w stronę dźwięku, a następnie popatrzyłem z obrzydzeniem na dziwne zwierzę. 

- Historia! - krzyknąłem, a po chwili dziewczyna się zjawiła - Zabierz tę ohydną mysz z mojego pokoju. - warknąłem w stronę sprzątaczki z obrzydzeniem i wyszedłem z pokoju rozczarowany tym jak dziewczyna sprząta.

Wyszedłem z rezydencji oraz usiadłem na ławce zaczarowany pięknymi, czerwonymi różami, które wiły się po pergoli. Ogród otaczający budynek był kolorowy, a też piękny. Miał bajkowy obraz, dlatego był moim ulubionym miejscem na świecie. Co prawda co chwilę widziałem przechodzącą służbę przed moim nosem, ale nie przeszkadzało mi to, dopóki miałem spokój.

Uderzałem palcami o drewno, na, którym siedziałem do czasu, gdy usłyszałem nadjeżdżający powóz. Przewróciłem oczami zirytowany tym, że mój ojciec wrócił do domu. Warknąłem cicho pod nosem, a później wstałem.

Z powozu wyszedł postawny gospodarz, który jak mnie zobaczył to skrzywił się.

***

Usiadłem na przeciwko ojca patrząc na jego osobę z lekką pogardą. Mężczyzna westchnął głośno i przetarł ręką twarz.

- Chciałbym Cię o czymś ważnym poinformować. - zakomunikował mi.

- Słucham. - mruknąłem nie chcąc, nadal rozmawiać z nim.

- Powiem wprost, poznałem kobietę. - uśmiechnął się lekko pewnie na myśl o tej niewiaście.

- A ja mysz w swoim pokoju. - warknąłem wrednie nie zdając, sobie sprawy, że uraziłem mężczyznę swoimi słowami. 

Westchnął, a po jego twarzy przypływały, a później odpływały różne emocje. Zaczynając się smutkiem i rozczarowaniem, a kończąc po złość. 

- Co ty sobie wyobrażasz, rozpieszczony bachorze?! - krzyknął wstając szybko, a jego twarz poczerwieniała się. Zacisnął mocno ręce w pięść i oddychał szybko ze złości. - Nie wychowany z Ciebie szczyl! Zmieni się to! - krzyknął głośniej, a następnie próbując się uspokoić usiadł. - Poznałem kobietę, z którą wezmę ślub, a ona Ciebie bez problemu utemperuję. 

- To wszystko? - spytałem ignorując jego napływ złości.

- Tak. - zasyczał w moim kierunku wstając i  wychodząc z pomieszczenia. Prychnąłem wstając oraz robiąc to samo co domownik parę sekund temu.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Kudmal · dnia 21.06.2019 19:54 · Czytań: 1741 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 2
Inne artykuły tego autora:
  • Brak
Komentarze
Marek Adam Grabowski dnia 22.06.2019 19:38
Mam problem z oceną. Niby nie jestem w stanie się tutaj niczego przyczepić, ale jakoś mi się nie spodobało. Chyba czegoś mi brakuje, ale nie wiem czego.

Pozdrawiam
al-szamanka dnia 23.06.2019 11:06
Zadałam sobie trud przeczytania tego tekstu.
I hmm, nie wiem w jakim jesteś wieku, ale pasuje mi to na góra 14 lat.
Już tytuł... z szkalnym... co to jest?
Gdybym chciała poprawiać, musiałabym to zrobić z całym tekstem, z każdym zdaniem po kolei.
Jeżeli koniecznie chcesz napisać książkę, to musisz jeszcze bardzo dużo trenować, uczyć się.
Najlepiej zacznij od małych, prostych opowiadań.
Zwróć uwagę jak pisane są dialogi w książkach.
Poczytaj o zasadach interpunkcji.
Unikaj powtórzeń i dziwnych konstrukcji typu:
Cytat:
Przy­słu­chi­wa­łem się dźwię­ku, który pro­du­ko­wa­łem cho­dząc

Cytat:
Ude­rza­łem pal­ca­mi o drew­no, na, któ­rym sie­dzia­łem

Cytat:
po jego twa­rzy przy­pły­wa­ły, a póź­niej od­pły­wa­ły różne emo­cje. Za­czy­na­jąc się smut­kiem i roz­cza­ro­wa­niem, a koń­cząc po złość.


Powodzenia :)
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
EDyta To
25/02/2024 19:34
Stęskniony Wiosny Zbysiu, dziękujemy za miły komentarz i… »
Zbigniew Szczypek
25/02/2024 13:58
Florianie Tekst specyficzny, jak to u Ciebie. Nie będę się… »
Florian Konrad
25/02/2024 12:09
No, fakt, jego dzieła są nieco przydrogie :) Również nie na… »
Zbigniew Szczypek
25/02/2024 00:28
Florian !!! E.A.Poe to jeden z moich ulubionych autorów,… »
Florian Konrad
24/02/2024 23:27
Anioł dziwnych przypadków ? Jeśli o niego chodzi -… »
Zbigniew Szczypek
24/02/2024 22:26
Jacku To bardzo się cieszę i piję zdrowie Twoje i Kazia nie… »
Zbigniew Szczypek
24/02/2024 22:19
Kaziu Tasz to szok! Ale wszystko, do końca?! No to jest… »
Jacek Londyn
24/02/2024 21:51
Zbigniewie, prześpię się z podrzuconą mi twoją krytyką.… »
Kazjuno
24/02/2024 21:43
Więc mówię na końcu: ocena ostateczna powinna brzmieć:… »
Zbigniew Szczypek
24/02/2024 20:43
Kaziu Nic się nie stało! Tak sobie myślę, że tam gdzie… »
Kazjuno
24/02/2024 20:26
Przepraszam. Zbysiu. Przeczytałem tekst jeszcze raz, już na… »
Zbigniew Szczypek
24/02/2024 19:47
Kaziu 1. Sam pewnie wiesz, że ciężko jest utrzymać stale,… »
Zbigniew Szczypek
24/02/2024 19:23
Jacku Rozumiem zamysł, nawiązanie do "K.S.P" ale… »
Zbigniew Szczypek
24/02/2024 17:40
Florianie Jeśli tak jest, to spodoba Ci się mój obraz,… »
mike17
24/02/2024 17:01
Człowiek, który się gniewa, sam się udręcza, bo? Bo nie… »
ShoutBox
  • Zbigniew Szczypek
  • 22/02/2024 23:33
  • I teraz dopiero, gdy byłem tu i tam, pozwolę sobie zaprosić Was do mnie, na "Bal". Z góry dziękuję, za odwiedziny ;-}
  • Zbigniew Szczypek
  • 22/02/2024 22:50
  • Hej! W tym "skansenie" chroboczą korniki - więc jeszcze żyje!
  • Kazjuno
  • 22/02/2024 13:52
  • Oby nie z mocą Covida. Część ucieknie w popłochu. Niektórzy przeciążeni intelektualnie mogą powiększyć grona pacjentów zakładów psychiatrycznych. Tym zalecam mokre kompresy na rozpalone czoła.
  • Kazjuno
  • 22/02/2024 13:45
  • Sorry za literówkę. "Macie", a nie "Maci"!
  • Zbigniew Szczypek
  • 22/02/2024 13:44
  • I tu Ci Kaziu przyklasnę - brawo! "Zarażmy" towarzystwo PP nową "pandemią" ;-}
  • Kazjuno
  • 22/02/2024 13:09
  • Maci rację Pliszko Zbyszku. Szczypku. Może właśnie my (bo też ostatnio dorzuciłem pięć groszy) ponownie obudzimy z letargu PP rozleniwione towarzystwo? Szkoda było patrzeć, jak marniało w oczach.
  • Zbigniew Szczypek
  • 22/02/2024 12:48
  • Zgadzam się z Pliszką. Gdy tu się działo - komentarze/rady{kilkadziesiąt dziennie) - PP żyło, przyciągając także młode pookolenia, radosną dyskusją na temat literatury wszelakiej. Był taki gwar!
  • pliszka
  • 22/02/2024 12:26
  • Nie nazwałabym tego skansenem. Jako przedstawicielka młodych zaryzykuję stwierdzenie, że to społeczny charakter i duża interaktywność przyciąga moje pokolenie. Młodzi są tam, gdzie się dużo dzieje.
  • Redakcja
  • 22/02/2024 10:23
  • Młodzi siedzą na Wattpadzie i TikToku. Dla nich jesteśmy skansenem ;-)
Ostatnio widziani
Gości online:0
Najnowszy:Usunięty