w tym palmowym departamencie - bruliben
Poezja » Wiersze » w tym palmowym departamencie
A A A
Od autora: Pisałem o chęci kontynuacji serii wierszy tematycznie dotykających Brazylii.
Otóż i jest, chyba trzeci w tej serii. Miłego poczytania :)

chcemy dawać przyjemność
prawie nieskończoną.
darmową i kosztem innych.

wchodzisz we mnie głęboko. tatuaże odbite
na wewnętrznej stronie żeber. dzień
i noc dolegają jak oparzenia. 

jedziemy już czwarty raz na tych samych kołach
skalnym wąwozem w skorupie pancernika.
nic mnie już nie dziwi. karaluchy o tych samych imionach
wyłażą spod oparć foteli.

ta sama smaczna zupa, ten sam drgający kisiel ludzki
bez kolców i krzywych min.

nieruchome kartony pod neonami,
naga ziemia zamiast mat, recykling śliny i kału. 
na szczęście nikt nie umrze z zimna.

tylko zbłąkane kule jak pory skóry wchodzą
w nowe wgłębienia. strach rodaka przed robactwem,
moskitami, gnijącymi starcami w łachmanach
zaczyna bawić.

chcę powrócić w moim wcieleniu, ale komunia
z Nowym Światem może nie być bezbolesna.
kiedyś nie wiedziałem nawet, czym jest znieczulenie.
zaraz wejdę w stupor ulotnego szczęścia,
samego karnawału, zupełnie sam.

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
bruliben · dnia 05.12.2019 05:49 · Czytań: 539 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 18
Komentarze
pociengiel dnia 05.12.2019 12:31
Bardzo ciekawe - ledwie migawki, kadry.
bruliben dnia 05.12.2019 12:37
Z takim zamysłem, by dać słaby posmak w ustach. Brazylia grą zmysłów. Dziękuję za wdepnięcie :)
marzenna dnia 05.12.2019 12:56 Ocena: Świetne!
Brakuje krajobrazów, dużo bólu i strach
Cytat:
strach ro­da­ka przed ro­bac­twem,
mo­ski­ta­mi, gni­ją­cy­mi star­ca­mi w łach­ma­nach
za­czy­na bawić.

ja poczekam na wyjaśnienie

Ulotne szczęście w czasie karnawału, samba i piękne stroje, czyżby tylko na pokaz, czy aby zapomnieć? Przeczytałam, że wszyscy mają tatuaż, ciekawe.
bruliben dnia 05.12.2019 13:24
Tak - zapomnieć smutek, ból i cierpienie. Bo takie było pragnienie niewoników. To było ich wiekie katharsis. To nie wycieczka krajoznawca, to podróż w głąb siebie. Datego tatuaże są też w środku.
Może bardziej w środku niż na zewnątrz. Nic nie jest takie na jakie wygląda z pozoru.
Dziękuję za przyjście i poczytanie.
pociengiel dnia 05.12.2019 15:12
To ciągle kraj szwadronów śmierci, może nie w zrozumieniu wnioskującego koronera.
bruliben dnia 05.12.2019 17:17
Można na chwilę przymknąć na to oko, bo prywatne milicje i różni outlaws (justiceiros), wymierzających sprawiedliwość poza prawem zawsze będą. Taka cecha systemu, system egzekwowania prawa jest nieskuteczny. Stąd też ludowe legendy o tych co wymierzali sprawiedliwość sami, zabierali bogatym, itp. Przymknąć oko i inaczej spojrzeć na ten kraj - popatrzeć z bliska co jest w nim dobrego i jak każdy Brazylijczyk zmaga się z przesłością (bagaż kolonialny). My też w pewnym sensie walczymy z duchami przeszłości.
Kobra dnia 05.12.2019 19:59 Ocena: Świetne!
Świetny wiersz... Dogłębny, dopracowany.
Cytat:
wcho­dzisz we mnie głę­bo­ko. ta­tu­aże od­bi­tena we­wnętrz­nej stro­nie żeber. dzieńi noc do­le­ga­ją jak opa­rze­nia. 

Cytat:
ta sama smacz­na zupa, ten sam drga­ją­cy ki­siel ludz­kibez kol­ców i krzy­wych min.

Co tam będę cytować, każda strofa mnie ujmuje. Gratuluję wrażliwości i talentu! :)
bruliben dnia 05.12.2019 20:06
Dziękuję Kobro za ciepłe słowa i cieszę się, że przypadł do gustu ;).


Obiecuję, że to jeszcze nie koniec serii z Brazylią w tle ;)
Kobra dnia 05.12.2019 20:11 Ocena: Świetne!
Bardzo lubię dobre wiersze z głębią przenikliwości. To dla mnie uczta czytać takie teksty.
bruliben dnia 05.12.2019 21:08
Obiecuję, że to jeszcze nie koniec serii z Brazylią w tle ;)
marzenna dnia 05.12.2019 22:04 Ocena: Świetne!
"Miłego poczytania :)" zachęca autor wiersza na początku z uśmiechem podaje sporą dawkę "szczęścia". Później mamy migawki, kadry i grę zmysłów. Na pewno nie jest to wycieczka krajoznawcza. Okazuje się, że owszem podróż, ale w głąb siebie. Gra pozorów i szwadrony śmierci.
Bezprawie, legendy i bagaż kolonialny. Na deser duchy z przeszłości. Uczta i głębia, ja jeszcze poczułam sambę, ale to był błąd. Bogactwo kulturowe Brazylii jest pełne emocji.

Przyjemność kosztem innych? Niewskazane, raczej naganne. Wchodzisz we mnie głęboko, wiadomo co jest motorem takiej myśli:) Oparzenia od tatuaży, spacer nad przepaścią, skorupa, karaluchy, ślina, kał, ukrop, huk od kul, robactwo, komary, gnijące ciała.
Nie można po takich przeżyciach być normalnym człowiekiem. Nie pomoże znieczulenie, a szczęście pozostanie tylko w marzeniach, jak ulotna muzyka karnawału. Samotność i syndrom .....nie wiem, nigdy nie musiałam oglądać takich scen, nigdy nie byłam w Brazylii.
To okropne, to nie jest karnawał, który pokazują w telewizji.
pozdrawiam
bruliben dnia 05.12.2019 22:18
TV kłamie od lat - całą wieczność. TV nie może być punktem odniesienia. Jednostkowe przeżycie może taki punkt nakreślić., teraz też. Można pojechać i się przekonać. Chociaż każdy wyniesie inny bagaż stamtąd. Szkoda, że UE nie dogada się z Mercosur i dlatego nie będzie tańszych lotów do tamtego regionu. No cóż to kwestia egoizmu.
Kobra dnia 06.12.2019 06:42 Ocena: Świetne!
W pierwszym czytaniu przyszły mi na myśl filmy: Sicario i Soldado. Nawiasem mówiąc, świetne.
Powiem Ci Bruliben, że wraca się ze smakiem czytania do Twojego wiersza. :)
marzenna dnia 06.12.2019 07:30 Ocena: Świetne!
Tak Kobra jesteś świetna, masz gust i powinnam zasmakować tego wiersza, przecież mogę spojrzeć na świat inaczej, jeszcze nie wiem jak.
Ale warto czytać między wierszami :)
Może
Cytat:
chcę po­wró­cić w moim wcie­le­niu, ale ko­mu­nia z Nowym Świa­tem może nie być bez­bo­le­sna.

zapamiętam
bruliben dnia 06.12.2019 08:04
Ja chciałbym Kobro wrócić tam. Na dłużej. Zobaczyć jak to jest znów tam być mając tyle lat na karku. Sicario obejrzałem, choć to jest Meksyk - inne sytuacje. Brazylijczycy nie wpuściliby Gringos na swój teren, pozwalając na tak wiele. Ale polecam z brazylijskiego kina: Miasto Boga (Cidade de Deus), Tropa de Elite (Elitarni), W cieniu słońca (Abril Despedacado), Dworzec Nadziei (Central do Brasil). Dworzec Nadziei był swego czasu dosyć głośny w Polsce. W ogóle polecam tamto kino, które doskonale objaśnia ten kraj.
Pozdrawiam,
Bruli
Arkady dnia 15.12.2019 17:35 Ocena: Świetne!
Świat jest tak mały, a nie rozumiemy sąsiednich wiosek. Świetnie przedstawiłeś obrazy i bagaż kolonialny. Wiele zawarłeś między wierszami, czytając wiersz każdy następny raz doszukuję się czegoś innego. Świetnie napisany i ma w sobie to coś...
Pozdrawiam CS
bruliben dnia 15.12.2019 18:01
Dziekuję Arkady. Cieszę się, że znajdujesz coś dla siebie :)
marzenna dnia 15.12.2019 19:20 Ocena: Świetne!
bruli
https://youtu.be/YvIP11yvyME
Czytam twój wiersz, przy tej muzyce, serce rozrywają emocje. Potrafisz opisać tyle zdarzeń, przenieść w swoje wspomnienia, których jest ogromna ilość.
Cytat:
chce­my dawać przy­jem­ność pra­wie nie­skoń­czo­ną.dar­mo­wą i kosz­tem in­nych.

Zapamiętam te słowa.
Chyba brak mi słów, raczej mam łzy. Może, to ta muzyka.
pozdrawiam serdecznie
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Aleksandra Kaczmarek
22/05/2022 18:09
Dziękuję za rady. Pozdrawiam »
Florian Konrad
22/05/2022 17:58
Dziękuję i również pozdrawiam serdecznie. »
Florian Konrad
22/05/2022 17:58
Dziękuję i również pozdrawiam. »
Lilah
22/05/2022 17:53
???? »
wolnyduch
22/05/2022 17:46
Re: Lilka Wybacz, mea culpa :) Tak, masz rację, to nie… »
annakoch
22/05/2022 17:20
Dziękuję za odwiedziny i zatrzymanie Lilu. Rozwieszam-… »
valeria
22/05/2022 16:34
rudzik jest słodki. »
Lilah
22/05/2022 15:28
Podoba mi się, Aniu /tak mogę?/. Jednak dni bym rozciągnęła… »
FrancodeBies
22/05/2022 15:19
Jestem pod wrażeniem! Pozdrawiam serdecznie »
Lilah
22/05/2022 15:09
Aleksandro, taki zapis - "szaliczek" nie wygląda… »
Lilah
22/05/2022 14:53
"Zaś" nie jest tu wypełniaczem, zastępuje słowo… »
annakoch
22/05/2022 14:35
Przyroda zawsze miała wpływ na życie człowieka. "Po… »
Aleksandra Kaczmarek
22/05/2022 13:38
Dziękuję za cenne uwagi. Pozdrawiam »
wolnyduch
22/05/2022 13:36
Bardzo ciekawa, nietuzinkowa i obrazowa proza. Swoją drogą… »
wolnyduch
22/05/2022 13:15
Człowiek jest przywiązany do miejsca zamieszkania i… »
ShoutBox
  • Pulsar
  • 20/05/2022 20:45
  • Szanowna redakcjo! Na mój BLOG nikt nie może publikować. Jedynie komentować i wyrażać wszystko co wątrobie zalega. Zatem nie jestem [link]żeniem.
  • Pulsar
  • 20/05/2022 20:25
  • oto adres:
  • Pulsar
  • 20/05/2022 20:20
  • Oto adres:
  • Pulsar
  • 20/05/2022 20:18
  • Oto adres:
  • Pulsar
  • 20/05/2022 20:15
  • Zabrakło znaków. Coś podobnego. A ja dopiero się rozkręcam. Zatem zapraszam wszystkich do mojego BLOGA, nieśmiałego. u mnie można o wszystkim, nie tylko o poezji. W ramach obowiązujących norm internet
  • Pulsar
  • 20/05/2022 20:08
  • Zapraszam na mojego nieśmiałego BLOGA. Wszystkich, nawet tych bez ślepej kiszki i z dwunastnicą zapasteryzowanymi metaforami. Co zrobić, trudno! Z żołądkiem zakwaszonym refluksem. RRRUU! Wszystko ule
  • Yaro
  • 16/05/2022 19:07
  • To fajnie:)
  • mike17
  • 16/05/2022 17:17
  • Opróżniłem pocztę Jarku :)
  • mike17
  • 16/05/2022 14:29
  • Jarku, nie zapomniałem o Tobie :)
Ostatnio widziani
Gości online:30
Najnowszy:Lukasz112
Wspierają nas