bądź jesienią przy mnie - makir
Poezja » Wiersze » bądź jesienią przy mnie
A A A

pogodny dzień
nieprzyzwoicie piękny
jak na połowę października
w ubiegłym roku spadł
pierwszy śnieg
a dziś pomylić można z lipcem

spaceruję z psem
zaplątana w myśli
w dylematy duszy
których nie potrafię rozwikłać
zamknięta w sobie
jak w skorupie
niemal poza zasięgiem
zmysłów

a jesień pachnie jakby
na mroźny czas
na choroby wszelakie
suszyła zioła
ostatnie polne kwiaty
z głowami skąpanymi w słońcu
a jesień śpiewa świergotem wróbli
gołębie krążą nad dachami
ze skrzydeł furkotem
jak cekiny mienią się
na błękicie
bez jednej chmurki

a jesień szumi liśćmi co z wiatrem
spacerują drogą
pod stopami szeleści zmienia
w złoty popiół

a jesień bombarduje pociskami żołędzi
jakby grała na werblach
- obudź się nie trać czasu na smutek
gdy wokół tak pięknie

lecz nic nie cieszy
nie jest do końca
prawdziwe - bo ciebie nie ma
może nigdy nie będzie

jesienią przy mnie

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
makir · dnia 18.01.2020 08:26 · Czytań: 182 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 13
Komentarze
allaska dnia 18.01.2020 09:30
Podoba mi się klimat wiersza obawa pewna przed samotną przyszłością nawet jeśli pewna podana na tacy to mi nie przeszkadza. :)
Ps czytałam Twoje wiersze i coś poradzę.:) nie obraź się to takie moje przemyślenia. Dużo piszesz o miłości to ładnie. Wrażliwy typ z Ciebie ale proszę nie używaj słowa "miłość" wprost, nie podawaj tego słowa na tacy bo już dziś tak o miłości się nie pisze to z Twoich wersow niech dla czytelnika to uczucie wynika. No to poględzilam. Uwierz w inteligencję odbiorcy. :)
Pozdrawiam serdecznie
A
makir dnia 18.01.2020 12:23
Dziękuję Allasko ,masz rację ,a dobrych rad powinno się słuchać i za nie pięknie dziękować .Postaram się pisać o miłości bez " miłości ".Pozdrawiam serdecznie :)m
mike17 dnia 18.01.2020 15:52 Ocena: Świetne!
Myślę, że ten wiersz warto byłoby czytać od końca.
Ułożą się wtedy poszczególne wersy, dadzą całość.
Jakby wyjaśnią co poszło nie tak i czemu kobieta nie ma swojego mężczyzny.
Ale to tylko moje dywagacje :)

Poezja pełną gębą jak to powiadają - Ty się po prostu bawisz słowem, jest plasteliną w Twoich dłoniach i urabiasz ją jak chcesz, by wyszedł wspaniały utwór.

I wychodzi.

Piękny nostalgiczny nastrój dopełnia reszty.
Snujesz swą opowieść w sposób nastrojowy i pełen uczuć i emocje.
To naprawdę wchodzi pod skórę i lśni.

Jesteś jedyna w swoim rodzaju i pamiętaj, że Ci to mówiłem :)
makir dnia 18.01.2020 16:12
Będę pamiętać w razie Nobla odpalę dziesięć procent :) Coś do poczytania zostawiam :)

czerwony księżyc

w ubiegłym roku
po upalnym dniu
ciepłym wieczorem
czerwony księżyc
wisiał na niebie
obgryziony przez cień ziemi
która stanęła między nim
a słońcem

podobnie jak między nami
inna kobieta

po pracy wybrałam się
na spacer z psem
aby nie płakać
zmęczyć i usnąć
bez łez

na placu
para zakochanych kloszardów
ukłoniła się grzecznie
ona pochwaliła się
odpustowym pierścionkiem
symbolem ich miłości
i obietnicą
sprawiedliwego podziału
zawartości każdej
butelki

zazdrościłam
darowanemu szczęściu
nie zagląda się do pysku
gdy moje uciekło dalej niż
ten księżyc
co ledwie się tlił
jakby miał zgasnąć

napisałam coś do ciebie
choć wiedziałam
jesteś z inną
w odpowiedzi
jedno słowo

- czekaj

i czekam kolejny rok
na cud
jak tylko kochająca kobieta
potrafi czekać
jak Penelopa - nocą pruję
co dniem utkałam

może przy kolejnym zaćmieniu
w porcie zobaczę
białe żagle
może nigdy

- czekam na ciebie
na miłość życia
z nadzieją że życia
mi starczy
i
w nas wiary
mike17 dnia 18.01.2020 17:16 Ocena: Świetne!
Nie wiem, jak to robisz, ale robisz to świetnie :)
makir dnia 18.01.2020 17:28
Moim zdaniem pisanie wierszy powinno być jak najbardziej zbliżone do tego jak myślimy i mówimy,poezja jest we wszystkim ,wystarczy zmrużyć oczy i wsłuchać się w siebie i w świat .Wiem ,to niezbyt nowoczesny pogląd ,ale w prostocie jest piękno ,to oczywiście moje zdanie. A sama łatwość pisania przychodzi z czasem ,jak pisałeś ,aby pisać dobrze ,trzeba po prostu pisać jak najwięcej z czasem to wchodzi w krew .Pozdrawiam serdecznie .:)m

ktoś nas zaklął
w kochaniu nieśpiesznym
co drwi sobie z upływu czasu
jakby naszym udziałem
była wieczność
a nie lata które by zliczyć
za dużo
twoich i moich palców

ktoś nam obiecał
spełnienie które
czas rozłąki nagrodzi
kazał uwierzyć
w tę gwiazdkę
która prowadzi
ku sobie

zmieniają się krajobrazy
słońce wschodzi i zachodzi
miłość jest drogą
i winniśmy się modlić
by wędrówka
nie miała końca

kamień nie obrasta mchem
póki się toczy
mogę zapaść się w ziemię
byle przy tobie
Victoria Nes dnia 18.01.2020 18:42
***Proszę z góry o wybaczenie, ale trzeba pamiętać, że nadproduktywność może być zgubna. Nie oceniam bo dostałam oczopląsu i zgłupiałam do reszty***pozdrawiam
Kobra dnia 18.01.2020 19:03
Oj odchudziłabym! :) Za dużo słów.
makir dnia 18.01.2020 19:25
:) dziękuję za odwiedziny i czytanie :)
Arkady dnia 21.01.2020 19:46 Ocena: Świetne!
Pięknie piszesz o miłości. Taki list chciałoby się dostać i czytać, i czytać... (pewnie po pół roku zostałyby tylko strzępy, ale i tak wartałoby go rozłożyć i czytać, i czytać) choć wtedy znałbym go na pamięć. Znakomity
makir dnia 21.01.2020 19:51
Dziękuję to był list ,jak większość moich wierszy ,cieszę się ,że wzbudził tak ciepłe uczucia . Poezja kroczy wąską ścieżką z serca do serca i jeśli tam trafi znaczy ,że trafiła do domu :)m
Reszta to mało znaczące szczegóły .
ClakierCat dnia 19.02.2020 03:13
jestem jesiennie przy tobie

jak przez połowę mało przy mnie tylko pies
powiesz porzucona żono
nieprzyzwoicie piękna
gięta na połowę października
wargi w złoto osuwają się w milczeniu

gdy spacerujesz z psem
błyskasz ciemnia i milczysz
a gdy błyskiem popołudnia
potrafisz niebo schłodzić
w dylemat duszy
jak w skorupie złota

potrafisz ubrać niemym kolorem pomarańczy
popołudnie a jesień tak pachnie
a mrozowe czasy czekają
na zasuszone zioła
pełne ostatniego lotu
tak zbliżasz siebie na pola
mojej wyobraźni

siebie przybliżasz ku nam
bierzesz rozszalałe szczęście
co powie nam
w bez jednej dachowej śmierci –
cekiny tam

powiedz,
powiem …
ale ty powiedz pierwszy
jak mam powiedzieć kiedy milczysz
i kiedy kładłaś drobne dłonie w pięści
bo jesień zrzuca bombami żołędzie
i gra na bębenku a nie na werblach
powiedz,


powiem jak grałam
na werblach

a na werblach nie ma równonocy
noc jest cicha
czarno całowałam ciebie w zmroku
a tyś nie ucichał
nie mówmy kto południe a kto północ
powiedz że jesteś wśród jesieni
że będę słuchał

pytanie mam w pustkę a twoje wargi
snują siebie nie puste
jak mam być dla nich
powiedz, jak mam być dla nich
i w nie pustkę składasz siebie abym zamilkł
a pustaka i rozżalona ty
jak niebieskie słońce

powiem, a ty powiedz jakim ja władczy?
gięta ty i posłuszna stopami niemymi
ciała bo gdy odchodziło szczęście z łóżka
cała ty odchodziłaś

kładłaś drobne pięści w dłonie
i pytałem powiedz kto z pałacu
a kto jest z tronu
nad martwą ciszą dziecięctwa
i twojego grobu

a grób to szczęście
nad smutną przez połowę jesień
i kołysanką i kolebką
powiedz, zadumana nade mną
powiedz ..
makir dnia 19.02.2020 10:18
Dziękuję CC :) M
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
annakoch
17/01/2022 00:26
Fajne ! Pozdrawiam :) »
valeria
17/01/2022 00:26
niezłe, Florian obciął włosy:) »
Florian Konrad
17/01/2022 00:12
Podoba mi się »
Florian Konrad
17/01/2022 00:07
Jak to mawiają w talent shows - jestem na nie. Egzaltacja,… »
Florian Konrad
17/01/2022 00:06
Tytuł wygląda jakby był po łacinie! :) »
Florian Konrad
17/01/2022 00:05
Mega jest to pierwsze wersisko, meega! »
Yaro
16/01/2022 21:34
Dzięki Michał . Fajnie , że mnie odwiedziłeś cieszę się… »
mike17
16/01/2022 21:26
Jarku. masz prawo czuć się wolny i opróżniony z wszelkich… »
annakoch
16/01/2022 18:06
Witaj EDyto ! Bardzo lubię czytać Twoje teksty, pięknie… »
Dobra Cobra
16/01/2022 13:27
Calveidol, Jest nadzieja dla milionów… »
ZielonyKwiat
16/01/2022 11:51
Nie, Bóg nie kładzie się spać, tak myślę. »
annakoch
16/01/2022 11:47
Piękny erotyk Wiolinie ! Pozdrawiam serdecznie :) »
Carvedilol
16/01/2022 10:56
Dobra Cobra masz rację, z rozpędu nie załapałem, że już… »
Dobra Cobra
15/01/2022 19:16
""mam nadzieję, że teraz już nie sądzisz, że 18000… »
Marek Adam Grabowski
15/01/2022 19:08
Zajebiste! Uwielbiam czarny humor! Świetnie ośmieszyłeś… »
ShoutBox
  • ZielonyKwiat
  • 16/01/2022 15:29
  • AntoniGrycuk, dziękuję za odzew. Pytałam jednak o możliwość opublikowania (np. w czasopismach). W konkursach nie biorę udziału.
  • AntoniGrycuk
  • 16/01/2022 15:18
  • Nie ma sprawy, nic nie chcę za tę poradę, jest za free ;)
  • AntoniGrycuk
  • 15/01/2022 22:51
  • ZielonyKwiat, poszukaj na aktualnekonkursy.pl, tam bywają konkursy na dramaty, na ksiązki, na opowiadania. Masz szanse.
  • ZielonyKwiat
  • 15/01/2022 19:01
  • Ktoś wie, gdzie można opublikować dramat/ sztukę teatralną?
  • Dobra Cobra
  • 15/01/2022 18:53
  • Oka, po prostu wyczytałem w Twoim wpisie cierpienie i poszedłem Ci na pomoc. A spacery i odetchniecie świeżym powietrzem zawsze aktualne dla kazdego. Pozdrawiam
  • AntoniGrycuk
  • 15/01/2022 15:29
  • DoCo, naprawdę, nie bierz tego do siebie, że ja w ten sposób pojmuję literaturę kobiecą. Niepotrzebnie tak sie przejmujesz. Wyjdź sobie na spacer, odetchnij świeżym powietrzem.
  • Dobra Cobra
  • 15/01/2022 12:04
  • Antoni - nie wyrzucaj sobie, to proza kobieca, dlatego nie rozumiesz jej przesłodzenia ;) Babki lubią bajki o księciu z zamorskiego kraju, który - w zależności od typu opowieści - ma różne położenie.
  • AntoniGrycuk
  • 14/01/2022 20:51
  • Dla mnie jednak dwójka bohaterów jest zbyt doskonała. A opisy przesłodzone do bólu. Sam wątek romansowy jest dobry, ale sporo jest rzeczy strasznie naiwnych. Technicznie napisana raczej nieźle.
  • AntoniGrycuk
  • 14/01/2022 20:48
  • Właśnie przeczytałem "Narzeczoną nazisty", bestseller kobiety, która nie miała dużego powodzenia na konkurencyjnym portalu. Książka nie jest zła, kobietom może się chyba podobać.
Ostatnio widziani
Gości online:0
Najnowszy:Usunięty
Wspierają nas