Przebudzenie (Cisza poranka - fragment) - SylwiaJ
Proza » Inne » Przebudzenie (Cisza poranka - fragment)
A A A
Od autora: Ciemna noc, gdy nad dachami domów kołyszą się kolorowe sny. Moje serce tęskni za czymś głęboko. Czym jest ta noc? Czym jest dzień? Czym moje życie? Moje myśli? Słowa?

Bicie serca. Na zawołanie. Na już. Na tę chwilę.

Czystość Boga. Czystość myśli.

Serca. Uczuć.

Jestem. 

Diamentem. Skarbem. Najszlachetniejszym płomieniem. Ze starych form wypala mnie na nowo Miłość Boga. Sięgam przestworzy nieba. Jestem oddechem Aniołów. Jestem cudem stworzenia. Mandalą wszystkich najjaśniejszych barw. Niczym srebrna nić pajęcza Tkana źdźbłem polnej koniczyny. Moja myśl. Twoje słowo. Czyjeś serce. zagubione serce, gorąca jak letni wiatr, budzi się ze snu... Nagle słyszysz grom. Jasna wstęga przecina błękit nieba. Potem widzisz czerwoną łunę ognistych obłoków. I wiesz, że ten ogień miłości, który płynie z nieba jest szeptem Boga, abyś zaczął żyć. Budzisz się. Budzisz się i... powoli otwierasz oczy.

Jesteś.

Taki zagubiony. Taki maleńki. Jak drobinki opiłków złota. Gdy pewność tego, co jeszcze nie nadeszło, rozsypuje się w szary pył, a nowe życie zaczyna budzić w tobie wiarę w świętą niepewność każdej chwili twojego oddechu. Otwiera przed tobą światło i sens tajemnicy, która może się objawić z nadejściem nowego poranka. 

Jakże nie czuć się małym widząc ogrom wielkich spraw? Jakże nie czuć się kruchym, dotykając piękna, które daje nam Bóg? Jak nie czuć zawstydzenia wobec własnych wizji, które dotąd zniekształcały prawdę i wyobrażenia o własnym życiu?

Kim byłam zanim nadszedł ten dzień? Kim jestem, że On sam do mnie przemawia? Kim będę, gdy zrozumiem prawdę przebudzenia?

- Po co tak tęsknić - pyta mój umysł - po co marzenia, których nie zrozumie nikt? I, które mogą się nigdy nie spełnić?

Zamykam oczy i niknę w ciszy własnego serca. Rozpływam się niczym słodka, mleczna czekolada. Nie potrafię zapomnieć o czymś, czego nie pamiętam. O czymś, co schowane w głębokich otchłaniach mojej duszy. Coś drga w moim sercu. Coś budzi mnie ze snu. I tylko strach nie pozwala mi słuchać. Tylko lęk, każe mi stamtąd uciekać. Nie pozwala mi być.

Zanurzyć się całą sobą w tym czymś, co porywa mnie co raz mocniej, co raz głębiej. Zanurzyć się w pełnię swoich zdarzeń, które przynoszą moc dojrzewania słodkości owoców mojego życia. Owoców własnego człowieczeństwa. 

Najpierw trzeba umrzeć, by móc się na nowo narodzić. Trzeba zapomnieć swe imię, by Ktoś inny mógł nadać ci nowe. Imię Radości. Imię Przebudzenia. Oznakę Istnienia Boga we mnie i w mojej pełni, która promieniej w Nim i poprzez Niego. Trzeba zamienić się w ciszę. Poczuć dotyk Anioła, który stwarza Cię na nowo. Nadaje ci nowe imię - imię przebudzenia.

Jestem.

Niczym maleńka perła rosnę na nowo. Staję się życiem. Nowym życiem. Otulona aksamitnym, ciepłym deszczem miłości. Ogrzana fioletowym promieniem przestworzy nieba powoli budzę się z głębokiego snu. Z mgły niepamięci. Z schematów zapomnienia. Staję się pełnią Boskiej Radości. Ciszą Poranka. Drogocenną perłą Boga, który pozwala mi być. Który kocha tak bardzo, że chcę być sobą. Bym stała się swoim życiem. Opowieścią o człowieku, który zawsze jest wędrowcem pełnym wiary i zaufania. Który przemierza życie, by wciąż zadawać nowe i odgadywać stare pytania. By odnajdywać swój cel, zdobywać go i szukać czegoś innego na nowo. By wciąż pogłębiać swe niebo lub tym niebem się stawać. 

Dotykam nieba i znikam w ogromnych przestworzach Wszechświata. Miłość przenika mnie całą - od stóp do głów. Od najgłębszego wnętrza maleńkiej komórki, po zewnętrzny cień kropelek oddechu. Staję się całością wszystkich małych i wielkich spraw. Zaczynam dojrzewać. Jestem pełnią własnego człowieczeństwa i pełnią Wszechświata, który wiruje wraz ze mną i wokół mnie. Staję się przebudzeniem.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
SylwiaJ · dnia 06.02.2020 08:34 · Czytań: 340 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 0
Komentarze

Ten tekst nie został jeszcze skomentowany. Jeśli chcesz dodać komentarz, musisz być zalogowany.

Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
gaga26111
17/01/2022 23:38
Ja też wiolinie. Bardzo podoba mi się twój wiersz. Sama… »
gaga26111
17/01/2022 23:22
Normalnie omijam twoje teksty bez słowa bo po prostu nie mój… »
gaga26111
17/01/2022 22:35
Ten wiersz z kolei ma w sobie coś fajnego. Jakas inna… »
gaga26111
17/01/2022 22:15
O i to mnie kopnęło. Niebanalne i twórcze przedstawienie… »
gaga26111
17/01/2022 22:12
Nie mój nurt obrazowy. Może mnie dzisiaj nie trafią to coś… »
gaga26111
17/01/2022 22:08
Ładna widokówka górska lekko się czyta i nie ciąży jakaś… »
gaga26111
17/01/2022 22:04
Jestem jak najbardziej za tym co darcon chociaz ja też… »
gaga26111
17/01/2022 22:01
Sama treść jakoś mnie nie powala ale tytul to mistrzostwo i… »
gaga26111
17/01/2022 21:59
Piękny dojrzały erotyk :) pozdrawiam serdecznie »
domofon
17/01/2022 21:41
Florian Kondrat, annakoch, dzięki :) valeria, pewnie, że… »
Marek Adam Grabowski
17/01/2022 17:51
Dziękuję! Bardzo mi miło! Pozdrawiam »
Darcon
17/01/2022 17:15
Podążanie swoją własną drogą nie powinno zależeć od zdania… »
Darcon
17/01/2022 17:08
Podobało mi się. :) Płynne dialogi, czyta się szybko, a i… »
KatarzynaKoziorowska
17/01/2022 16:41
Nurio, tak jak napisałam w wiadomości prywatnej, dziękuję Ci… »
Mareczek
17/01/2022 16:25
Fajna ta zimowa miłość.Wiersz nastraja… »
ShoutBox
  • ZielonyKwiat
  • 17/01/2022 17:14
  • Jasne, że szukałam. O Dialogu wiem. Dziękuję
  • Carvedilol
  • 17/01/2022 15:18
  • eria Spróbuj "Dialog"
  • Carvedilol
  • 17/01/2022 14:39
  • ZielonyKwiat w czasopismach to najłatwiej w wersji online, ale czy to wersja papierowa, czy wirtualna, wszędzie trzeba najpierw zgłosić tekst, szukałaś stron "czasopsima + dramat"? każda ma inne kryt
  • ZielonyKwiat
  • 16/01/2022 15:29
  • AntoniGrycuk, dziękuję za odzew. Pytałam jednak o możliwość opublikowania (np. w czasopismach). W konkursach nie biorę udziału.
  • AntoniGrycuk
  • 16/01/2022 15:18
  • Nie ma sprawy, nic nie chcę za tę poradę, jest za free ;)
  • AntoniGrycuk
  • 15/01/2022 22:51
  • ZielonyKwiat, poszukaj na aktualnekonkursy.pl, tam bywają konkursy na dramaty, na ksiązki, na opowiadania. Masz szanse.
  • ZielonyKwiat
  • 15/01/2022 19:01
  • Ktoś wie, gdzie można opublikować dramat/ sztukę teatralną?
  • Dobra Cobra
  • 15/01/2022 18:53
  • Oka, po prostu wyczytałem w Twoim wpisie cierpienie i poszedłem Ci na pomoc. A spacery i odetchniecie świeżym powietrzem zawsze aktualne dla kazdego. Pozdrawiam
  • AntoniGrycuk
  • 15/01/2022 15:29
  • DoCo, naprawdę, nie bierz tego do siebie, że ja w ten sposób pojmuję literaturę kobiecą. Niepotrzebnie tak sie przejmujesz. Wyjdź sobie na spacer, odetchnij świeżym powietrzem.
Ostatnio widziani
Gości online:0
Najnowszy:Usunięty
Wspierają nas