Wiosenko, to wiersz o niemieckim obozie koncentracyjnym (wydobyłem się z pieca, bawarskie trawy).

Co do "przemykają" - no nie wiem, może po prostu "przejeżdżają"?

Dziękuję za komentarz.
Dobrej nocy

Wiosno, nic się nie stało, po prostu nie zauważyłaś "bawarskich".

A skojarzenia z Odessą miałaś dobre:

- mordy żydowskich mieszkańców Odessy,
- poeta urodził się w Odessie

Milu, mnie też się nie podoba, ale miałam problem z doborem rymu.

Dosłownie:

Ja byłem ostygłym popiołem
bez myśli, postaci i mowy,
i wyszedłem na ziemską drogę
z wnętrza/trzewi/łona matki - z pieca.

1. i 3. wers mogłyby być, bo się rymują (może bez "ja".
2. wers musiałby brzmieć tak - bez postaci, myśli i mowy (rytm, w pozostałych wersach akcent pada na 3. sylabę, licząc od początku).

Jak zrymować drugi wers z trzecim?

2. bez postaci, myśli i mowy
3. z pieca niczym z matki wnętrzności?

Nie za bardzo.

Wróć, Milu, wróć koniecznie. Czekam

Świetnie się czyta, Milu.

Ja pisałam dziewięciozgłoskowymi wersami, bo chciałam zmieścić Volkswageny i Mercedesy.

W 1. zwrotce też próbowałam rymować: postaci - matki, ale przy dziewięciozgłoskowym wersie rytm mi się walił.

Będę myśleć, co z tym fantem zrobić.

Bardzo dziękuję, Milu, za nieco inne spojrzenie na wiersz.

Dobrej nocy

Długo myślałam, Milu, ale skłaniam się jednak ku 9-zgłoskowcowi.
1. wers pierwszej zwrotki zostawiłabym bez dziewiątej zgłoski (wiem, że rytm inny, ale na początku, to może by uszło). Zamieniłabym też czasowniki byłem - wydobyłem na stałem - wydostałem. Wiem, że rym nieszczególny, ale w oryginale są tego rodzaju rymy w 2. (поняв - оплакав, текли - сожгли).
Zamiast bez mowy - bez imienia, bo przecież on w trzeciej zwrotce szepcze, więc chyba nie byłoby to nadużycie.


Wystygłym popiołem się stałem,
bez imienia, myśli, postaci,
i na zewnątrz się wydostałem
z pieca, niczym z wnętrzności matki.

Nie pojąwszy nic z życia jeszcze,
i swej śmierci nie opłakawszy,
wśród bezludnych baraków szedłem,
i wśród bujnych kęp traw bawarskich.

Przejeżdżały w mroku niespiesznie
„Volswageny” i „Mercedesy”.
„Mnie spalono – szeptałem w przestrzeń –
Jak mam dostać się do Odessy?

Jeśli to jest do niczego, to chyba wiersz odłożę do szuflady.

Bardzo dziękuję, Milu, za czas, jaki mi poświęciłaś.

Pozdrawiam Cię serdecznie

Ps
się stałem - się wydostałem - też niezbyt