zbyteczne

2 x w, za blisko , źle się czyta
to jest fajne
tu rozumiem, że mamy do czynienia z ich odbiciem w tafli wody?
to zbytnio dopowiada
ja bym ten świat wyautował, niech sobie czytelnik sam dopowie kto

pozdrawiam
l.s.

Malarski, namalowałaś słowem obraz unoszący się nad realanym światem, tak ma być kiedy wszystko zaczyna się od nowa, tu wtrącę swoje trzy grosze, może odnowa, a może połączyć oba - gra słów od nowa - odnowa.
Nie mam doświadczenia ze śmiercią kliniczną to sugeruje Kamyczka, szukałbym raczej odmiany w tej eterycznej strefie umysłu, duchowej.

Cieszę się, Wodniczko, z opublikowania wiersza po tak długim milczeniu, wiersza, który jest interesujący i jak widzisz po komentarzach, z niejednoznaczną interpretacją.

A gdyby tak:

,, światła latarni malujące kolorowe cienie
i wszechświat przytulający człowieka" ? Tak sobie pomyślałam, napisałam, przeczytałam. Heh Zgrzytała mi przyroda przytulająca człowieka. Przy... przy..., znaczy się. Ale jak wymodziłam ,, świa... świa..." - śmieję się z własnej głupoty.
Zostaje przyroda przytulająca człowieka. Jest git.

Witaj, Wodniczko, po długiej przerwie. Dobrze, że jesteś.